Μέχρι τη δεκαετία του ’20 του περασμένου αιώνα, η σκηνή του Αζερμπαϊτζάν δεν μπορούσε να βρει ηθοποιό. Για πολλά χρόνια γυναικείους ρόλους έπαιζαν άνδρες ηθοποιοί που δέχτηκαν χίλια εμπόδια και προσβολές.
Στη συνέχεια, για κάποιο διάστημα, γυναίκες ηθοποιοί από το εξωτερικό άντεξαν μεγάλες δυσκολίες και έβαλαν τους αδύναμους ώμους τους κάτω από αυτό το βαρύ φορτίο. Έτσι, η πορεία των γυναικών του Αζερμπαϊτζάν προς τη σκηνή άρχισε να απελευθερώνεται από φόβο, αίμα, θάνατο και εμπόδια.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο εξέχων κριτικός τέχνης Μεχντί Μαμμάντωβ έγραψε για τις γυναίκες που ανέβηκαν στη σκηνή εκείνα τα χρόνια: «Η άφιξη μιας ηθοποιού από το Αζερμπαϊτζάν στη σκηνή και οι νίκες της σε αυτόν τον τομέα τέχνης είναι ένα ηρωικό έπος». Οι πρώτες σελίδες αυτού του έπους γράφτηκαν από την Αζιζά Χανούμ και την κόρη της Σονά Χατζίγιεβα.
Η Μαρζιγιά Νταβούντοβα είχε τη θέση της ανάμεσα σε αυτές τις ηθοποιούς. Θεωρήθηκε η πιο ισχυρή ηθοποιός της σκηνής του Αζερμπαϊτζάν. Γεννημένη το 1901 στο Αστραχάν, η Μαρζιγιά Νταβούντοβα ήταν 16 ετών όταν έπαιξε τον πρώτο της ρόλο. Έπαιξε τον ρόλο της Αφίφα στο δίπρακτο «Πρώτο Θέατρο» το 1917 στο σχολείο Ικμπάλ στο Αστραχάν. Ήταν ο αξέχαστος Χουσεΐν Αραμπλίνσκι που είδε για πρώτη φορά τη Μαρζιγιά και ανακάλυψε το ταλέντο της. Όταν ήταν σε περιοδεία στο Αστραχάν το 1918, του άρεσε η ερμηνεία αυτής της νεαρής κοπέλας και την κάλεσε στο Μπακού.
Η Μαρζιγιά Νταβούντοβα, η οποία ήρθε στο Μπακού το 1920, προσέφερε απαράμιλλη προσφορά στην ανάπτυξη της κουλτούρας του Αζερμπαϊτζάν, ιδιαίτερα της θεατρικής τέχνης. Είναι αλήθεια ότι η μεγαλύτερη επιθυμία της ήταν να είναι με τον Χουσεΐν Αραμπλίνσκι, αλλά αυτή η επιθυμία δεν πραγματοποιήθηκε.
Η Μαρζιγιά, η οποία στάθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με έναν άλλο σπουδαίο ηθοποιό στη σκηνή, έγινε αργότερα όχι μόνο αντίστοιχη στο θέατρο, αλλά και αγαπημένη σύντροφος και πιστός φίλος της ζωής αυτού του καλλιτέχνη, του Αμπάς Μιρζά Σαριφζαντέ.
Μετά τη δεκαετία του ’20 του περασμένου αιώνα, διάσημες ηθοποιοί όπως οι Φατμά Μουχντάροβα, Σαβκάτ Μαμμάντοβα, Χαγκιτάτ Ρζάγιεβα, Σουρεγιά Γκαϊάρ, Μουναβάρ Καλανταρλί, εμφανίστηκαν στη σκηνή του Αζερμπαϊτζάν. Η Μαρζιγιά έπαιξε στη μουσική κωμωδία «Arshin Mal Alan» του Ουζεγίρ Χατζιμπέγιοβ , αρχικά ως Γκιουλτσοχρά και μετά ως θεία Τζαχάν. Με αυτό επιβεβαίωσε έντεχνα όσα είναι ικανή να κάνει ως ηθοποιός. Οι αντίπαλες πλευρές με τον Αμπάς Μιρζά Σαριφζαντέ στην παράσταση του «Iblis» του Χουσεΐν Τζαβίντ άνοιξαν νέες σελίδες.
Πριν από λίγο καιρό, η Μαρζιγιά Νταβούντοβα έλαμψε ως δημιουργός πολύπλοκων, αντιφατικών, παρόμοιων και ανόμοιων γυναικείων χαρακτήρων, ιδιαίτερα ισχυρών χαρακτήρων. Η τιμή να γράψει μια νέα σελίδα του θεάτρου του Αζερμπαϊτζάν για τις ηθοποιούς έπεσε στην Μαρζιγιά. Το έργο «Σεβίλ» του μεγάλου θεατρικού συγγραφέα Τζαφάρ Τζαμπαρλί έχει προκαλέσει μεγάλη αντήχηση και αναταραχή όχι μόνο στη σκηνή, αλλά και στη ζωή.
Η εικόνα της Σεβίλ, την οποία η Μαρζιγιά έπαιζε με μεγάλη δεξιοτεχνία, ήταν τόσο φωτεινή, αποτελεσματική, θεωρούμενη ως δεδομένη που οι γυναίκες στο θέατρο πετούσαν τα πέπλα τους ακριβώς εκεί. Η Μαρζιγιά Νταβούντοβα γεννήθηκε στην πραγματικότητα ξαφνικά σαν κεραυνός σε ένα σκοτεινό περιβάλλον. Ο Τζαφάρ Τζαμπαρλί έγραψε για το φυσικό παιχνίδι και την καλλιτεχνική της φωτιά στη σκηνή: «Η Μαρζιγιά είναι μια ώριμη καλλιτέχνης, μια μαέστρος. Η ηθοποιός έχει ένα εκπληκτικό ταλέντο που επηρεάζει ολόκληρο το θέατρο με τη διάθεσή της στη σκηνή».
Πολλά έχουν αλλάξει από τότε που η Μαρζιγιά Νταβούντοβα ήρθε στο θέατρο. Αυτή η ηθοποιός δημιούργησε όχι μόνο εικόνες γυναικών από το Αζερμπαϊτζάν στη σκηνή, αλλά και αρκετούς σύνθετους χαρακτήρες από το δυτικό θέατρο. Η ικανότητά της να μπαίνει στο χαρακτήρα ήταν τόσο δυνατή που, χωρίς καμία υπερβολή, λόγω αυτής της δύναμης, οι ηθοποιοί Χουσεΐν Αραμπλίνσκι και ο Αμπάς Μιρζά στάθηκαν περήφανοι στη σειρά. Η Μαρζιγιά εκτός από τα έργα των δραματουργών του Αζερμπαϊτζάν όπως οι Τζαφάρ Τζαμπαρλί, Χουσεΐν Τζαβίντ, Σαμάντ Βουργκούν, Μιρζά Ιμπραχίμοβ, Μεχντί Χουσεΐν, Ανβάρ Μαμμαντχανλί δημιούργησε διαφορετικούς και περίπλοκους γυναικείους χαρακτήρες στα έργα Ρώσων και Δυτικοευρωπαίων συγγραφέων.
Η λαϊκή καλλιτέχνης Χοκουμά Γκουρμπάνοβα στα απομνημονεύματά της έγραψε : «Αργότερα έπαιξα για πρώτη φορά τους χαρακτήρες που δημιούργησε η κυρία Μαρζιγιά. Πάντα ανησυχούσα για το πώς θα αντιμετώπιζε αυτό το θέμα. Είχε μεγάλη καρδιά και ταλέντο. Ήταν πάντα η πρώτη που θα με συγχαίρει μετά την παράσταση και θα μου έλεγε ότι της άρεσε η ερμηνεία μου. Αυτή η ηθοποιός θα φρόντιζε ιδιαίτερα τους νέους ως αληθινός θιασώτης της τέχνης».
Η Μαρζιγιά Νταβούντοβα, η οποία διαθέτει ένα ευρύ φάσμα δημιουργικότητας, έχει επίσης προσφέρει στην ανάπτυξη του κινηματογράφου του Αζερμπαϊτζάν. Επίσης ήταν πρόεδρος της Θεατρικής Εταιρείας του Αζερμπαϊτζάν από το 1956 έως το τέλος της ζωής της.
