Μπροστά στην μνημειώδη ήττα του κόμματός του και του ιδίου στις ενδιάμεσες εκλογές, ο Ντόναλντ Τραμπ συνεχάρη τους νικητές, δήλωσε ότι θέλει να συνεργασθεί με την αντιπολίτευση των Δημοκρατικών στο Κογκρέσο, αλλά στις συνεντεύξεις του σε σειρά αμερικανικών μέσων ενημέρωσης επεσήμανε την δυνατότητά του να μπλοκάρει με το προεδρικό του βέτο την επικύρωση οποιουδήποτε ψηφισμένου νόμου θα του στείλει το Κογκρέσο της Δημοκρατικής πλειοψηφίας.
Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών διαθέτει ευρείες έως τεράστιες εκτελεστικές εξουσίες και είναι βέβαιο ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, που δεν θα μείνει στην Ιστορία για τον σεβασμό του απέναντι στην νομοθετική εξουσία αλλά και γενικότερα απέναντι στους θεσμούς της αμερικανικής δημοκρατίας, θα κάνει αναμφίβολα χρήση του προεδρικού βέτο τα επόμενα, και τελευταία, δύο χρόνια της θητείας του που λήγει τον Ιανουάριο 2029.
«Δεν θέλω να περάσω τα δύο επόμενα χρόνια μόνο προβάλλοντας το βέτο μου σε όλα», δήλωσε συνέντευξή του στο Politico. Και αυτή η δήλωση μπορεί να εκληφθεί ως προειδοποίηση ή ως ξεκάθαρη απειλή.
Και επίσης, ποιος είναι έτοιμος να θεωρήσει ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα ήταν έτοιμος να σκύψει σε νομοθετικά κείμενα συνεργαζόμενος με τους Δημοκρατικούς τους οποίους έχει χαρακτηρίσει «κομμουνιστές», «εξτρεμιστές» και διεφθαρμένους;
«Αν μου επιτεθούν, θα επιτεθώ»
Αγνωστο είναι πώς ένας απρόβλεπτος πρόεδρος θα αντιδράσει στις έρευνες που χωρίς αμφιβολία θα ξεκινήσουν τα δύο σώματα του Κογκρέσου εναντίον του ιδίου, εναντίον συμβούλων και συνεργατών του, εναντίον υπουργών του…
«Αν μου επιτεθούν, θα επιτεθώ», είχε απειλήσει ο Τραμπ σε συνέντευξή του στο Time.
Αλλωστε, ήδη έχει μιλήσει για το ενδεχόμενο να δώσει προληπτικά χάρη στους δικούς του ανθρώπους, όπως ο Ιλον Μασκ.
Στα δύο τελευταία χρόνια της θητείας του, ο Τραμπ δεν θα έχει εξουσία επί του προϋπολογισμού, η οποία ανήκει στο Κογκρέσο. Θα μπορεί να συνεχίσει ωστόσο να υπογράφει εκτελεστικά διατάγματα με κίνδυνο να πυροδοτήσει ατελείωτες προσφυγές στην δικαιοσύνη.
Πρόεδρος – «lame duck» αλλά με ευρείες εξουσίες στην εξωτερική πολιτική
Θα διατηρήσει όμως ευρείες εξουσίες στον τομέα της εξωτερικής και της αμυντικής πολιτικής.
Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν αποκαλύπτει τις προθέσεις του για τον τρόπο με τον οποίο σκέφτεται να τερματίσει, ή και όχι, τον αναίτιο πόλεμο που ξεκίνησε μαζί με το Ισραήλ κατά του Ιράν τον οποίο έχει ήδη πληρώσει με ακριβό πολιτικό τίμημα.
Δεν αποκλείεται επίσης να συνεχίσει τον εμπορικό πόλεμο κατά των συμμάχων των ΗΠΑ, όπως δεν αποκλείεται να διατηρήσει ζωντανό το «όραμά» του για την διαίρεση του κόσμου σε σφαίρες επιρροής, τις οποίες θαυμάσια μπορεί να διαπραγματευθεί με τους εταίρους του, τους προέδρους της Κίνας και της Ρωσίας, που θα συναντήσει σε καμία δεκαριά μέρες στην Κίνα. Και σε αυτό το σχήμα, το γεγονός ότι μετά την οδυνηρή εκλογική του ήττα έχει περιέλθει σε κατάσταση «lame duck», θεωρείται επικίνδυνο.
Ο Τραμπ θα παραμείνει αποφασιστικός παράγοντας στο ζήτημα του πολέμου της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας με δεδομένη και την πρόσφατη προσέγγισή του με την Μόσχα.
Έξοδος
Αυτό που μένει είναι η πορεία προς την έξοδο του ανθρώπου που έφερε τα πάνω κάτω στην πολιτική ζωή της χώρας του και την διεθνή τάξη.
Ο Ντόναλντ Τραμπ που θα ήθελε να ορίσει τις τύχες της παράταξής του στην πορεία προς τις προεδρικές εκλογές του 2028, μπορεί αντίθετα να θεωρηθεί τοξικός από τον μηχανισμό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και τους ρεπουμπλικανούς υποψήφιους.
Ακόμη και πολιτικοί σχολιαστές που ανήκουν στο ιδεολογικό του ρεύμα, το Maga (Make America Great Again), αρχίζουν να διαδίδουν ότι ήδη ο 80χρονος δισεκατομμυριούχος των ακινήτων ανήκει στο παρελθόν.
«Αυτό που πρέπει να γίνει άμεσα είναι να βρεθεί ένας νέος αρχηγός του κόμματος. Δεν θα είναι ο Τραμπ και δεν θα ήταν ακόμη και αν οι Ρεπουμπλικανοί είχαν κερδίσει σήμερα. Είναι καιρός να κοιτάξουμε προς το μέλλον», έγραψε στο Χ ο Matt Walsh, σχολιαστής της ριζοσπαστικής αμερικανικής δεξιάς.
