Χθες τα ξημερώματα αναζωπυρώθηκε μια ακόμη εστία έντασης στη γειτονιά μας. Αζέροι και Αρμένιοι συγκρούστηκαν εν όπλοις, προφανώς σε μια απόπειρα εκμετάλλευσης της συγκυρίας από πλευράς Μπακού ώστε να αποκομίσει όσο το δυνατόν περισσότερα εδαφικά κέρδη στη συνοριακή γραμμή των δύο χωρών.
Μπακού και Ερεβάν έχουν εμπλακεί κατ’ επανάληψη στρατιωτικά τα τελευταία 30 χρόνια. Ο πόλεμος για το Ναγκόρνο Καραμπάχ το μακρινό 1993 έληξε με την πλάστιγγα να γέρνει στην πλευρά της Αρμενίας, η οποία κόντρα σε κάθε πρόβλεψη κέρδισε διαφιλονικούμενα εδάφη στην περιοχή, με κατοίκους αρμενικής καταγωγής να σχηματίζουν τη -μη αναγνωρισμένη- Δημοκρατία του Αρτσάχ. Στο πιο κοντινό 2020 το Αζερμπαϊτζάν επιτέθηκε και ανακατέλαβε σημαντικής έκτασης θύλακες των αυτόνομων περιοχών, κερδίζοντας κατά κράτος τον αρμενικό στρατό και οδηγώντας τη σύγκρουση σε μια δυσμενή συνθήκη για το Ερεβάν. Και τότε είχε επισημανθεί ο ρόλος της Μόσχας -παραδοσιακά διατηρεί καλές σχέσεις και με τις δύο πρώην σοβιετικές δημοκρατίες- όπως και αυτός της Τουρκίας υπέρ του Αζερμπαϊτζάν.
Ο «παντοτινός» Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίγεφ είχε φροντίσει στα χρόνια που διαδέχτηκαν την ταπεινωτική ήττα του 1993 να ενισχύσει και να εκσυγχρονίσει τις ένοπλες δυνάμεις (και με ρωσικής αλλά και με δυτικής κατασκευής οπλικά συστήματα) αλλά και να κινηθεί διπλωματικά εξασφαλίζοντας την ενεργητική ουδετερότητα του Πούτιν υπέρ του και την ενεργή συμμετοχή των Τούρκων στην εμπλοκή. Drones, όπλα αλλά και πληροφορίες ήρθαν από την «αδερφή» Τουρκία και η τετράμηνη σύρραξη είχε δεδομένο αποτέλεσμα.
Στο παρόν και παραμονές της εισβολής στην Ουκρανία, ο Αλίγεφ βρέθηκε στη Μόσχα, όπου συναντήθηκε με τον Πούτιν και υπέγραψε νέες συμφωνίες, που εκτείνονται από την ενέργεια και τις τεχνολογίες μέχρι την άμυνα και την ασφάλεια, χωρίς πολλές λεπτομέρειες να έχουν γίνει γνωστές. Για τις σχέσεις του με τον Ερντογάν δεν χρειάζονται και πολλές εξηγήσεις. Χέρι χέρι πήγαιναν και πηγαίνουν οι δύο «αιώνιοι Πρόεδροι».
Η ουσία είναι πως ηχούν πολυβόλα και πέφτουν πύραυλοι ακόμη και σε αμάχους εδώ κοντά μας, με εμπλοκή όλων των γνωστών «ταραξιών» της περιοχής, την ώρα που η ΕΕ, ο ΟΗΕ και οι ΗΠΑ, συνιστώντας ψυχραιμία και τα συνήθη γνωστά, αγοράζουν αγρόν για ακόμη μια φορά.
«Ρ»
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
