Ένα αντίρροπο ανθρώπινο «ποτάμι» περνά με κάθε τρόπο τα σύνορα του Λιβάνου για να επιστρέψει στη χώρα – Οι πιθανές προκλήσεις για την Ευρώπη και την Ελλάδα.
Οι εξελίξεις στη Συρία είναι ραγδαίες και εκτός από τις πολιτικές αλλαγές υπάρχουν σήμερα δεδομένα, παρά το θολό τοπίο και το χάος που επικρατεί τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν ήδη ξεκινήσει με όποιο μέσο διαθέτουν και διασχίζουν τα σύνορα του Λιβάνου επιστρέφοντας σε μία χώρα που εγκατέλειψαν μαζικά από το 2011 και μετά.
Οι εικόνες που κάνουν τον γύρο του διαδικτύου δείχνουν όντως μία πραγματικότητα. Μόνο στον Λίβανο ζούσαν μέχρι την πτώση Άσαντ περισσότερα από 1,5 εκατομμύρια πρόσφυγες ενώ στην Τουρκία υπάρχουν περισσότερα από 3 εκατομμύρια άνθρωποι. Τα καραβάνια αυτών των ανθρώπων που εκδιώχθηκαν εν μέσω εμφυλίου είτε από τις βόμβες είτε από τις πρακτικές του καθεστώτος Άσαντ είναι πολύ πιθανό να θελήσουν να κάνουν μετά από 10 και πλέον χρόνια την αντίστροφη πορεία. Ο «νόστος» άλλωστε μπορεί να περιγράφεται με τρόπο ιδανικό από τον Όμηρο αλλά αφορά την ανθρωπότητα στο σύνολό της.
Όλο το παραπάνω ως εικόνα κάνει άμεσα επίκληση στη λογική: είναι πολύ φυσιολογικό εάν σε έχουν διώξει βίαια από το σπίτι σου να θέλεις να επιστρέψεις σε αυτό όταν τα πράγματα αλλάξουν. Το μεγάλο ζήτημα όμως είναι πως δεν υπάρχουν μόνο αυτοί οι άνθρωποι. Το βρετανικό BBC υπογραμμίζει πως καταγράφεται εδώ και 48 ώρες ένα αντίρροπο ανθρώπινο «ποτάμι» με μεγάλη μάλιστα έκταση και ροή το οποίο περνά με κάθε τρόπο στα σύνορα του Λιβάνου. Οι αρχές του Λιβάνου μάλιστα φαίνεται να έχουν δώσει εντολή αργά σήμερα το βράδυ τα σύνορα με τη Συρία να αποκλειστούν και μάλιστα οι τοπικές αρχές φαίνεται να προσανατολίζονται να ζητήσουν αμερικανική και γαλλική συνδρομή.
Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι απαραίτητα «ανδρείκελα» ή μέλη του κύκλου του Άσαντ αλλά ο πόλεμος – ειδικά ο εμφύλιος – δημιουργεί έχθρες, οι ρίζες των οποίων είναι πέρα από βαθιές και τρομακτικές. Ο εμφύλιος στη Συρία, όπως και ο εμφύλιος που έχει πληγώσει πολλές χώρες στον πλανήτη – μεταξύ αυτών και τη δική μας – πολώνει, διχάζει και το σημαντικότερο δημιουργεί έναν ακατανίκητο φόβο, έναν φόβο από αυτούς που δεν «καταπραΰνει» καμία αμνηστία.
Το μεταναστευτικό και πάλι με επίκεντρο τη Συρία αναμένεται να απασχολήσει δεδομένα σύντομα και την Τουρκία στον Βορρά. Από το συγκεκριμένο σημείο μάλιστα δεν αποκλείεται να υπάρξουν ροές και Κούρδων προς τα συριακά εδάφη ειδικά όσο εντείνονται οι βομβαρδισμοί και οι επιχειρήσεις της Άγκυρας στα σημεία. Οι Σύροι της Τουρκίας δεν φαίνεται ακόμη όμως να έχουν κινητοποιηθεί προκειμένου να επιχειρήσουν το ταξίδι της επιστροφής, αλλά αυτό δεν αποκλείεται να αλλάξει σύντομα. Η Τουρκία όμως λόγω των κεφαλαίων που έχει λάβει από το 2015 και μετά αλλά και λόγω της στρατηγικής της να εποικίσει τα συγκεκριμένα σύνορά με τη Συρία κυρίως με πρόσφυγες δεν θα έχει και πάλι σημαντικά προβλήματα – όχι τουλάχιστον μεγαλύτερα από όσα αντιμετώπισε πριν από σχεδόν 15 χρόνια. Είναι επίσης αυτή η κινητικότητα πληθυσμών την οποία έχει πολλάκις εργαλειοποιήσει ο Ταγίπ Ερντογάν σε κάθε περίπτωση που ήθελε να κάνει «εξαγωγή» εσωτερικής κρίσης.
Εάν η κατάσταση δεν σταθεροποιηθεί και εάν δεν υπάρξουν διεθνείς εγγυήσεις για την επόμενη ημέρα στη χώρα θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο πως η Ευρώπη και συγκεκριμένα πρώτη και πάλι η Ελλάδα, θα έχουν ξανά αθρόες μεταναστευτικές ροές από την περιοχή. Το 2015 μπορεί σήμερα να φαντάζει μακρινό, αλλά τα όσα έλαβαν χώρα εκείνη την περίοδο θα πρέπει να φέρουν άμεση επιφυλακή τόσο στις μονάδες ελέγχου όσο και σε αυτές της υποδοχής. Το δράμα των αμάχων στη Συρία δεν άλλαξε επειδή το καθεστώς Άσαντ τελείωσε, καθώς τέτοιου μεγέθους δράματα νομοτελειακά απαιτούν αντίστοιχου μεγέθους θυσίες μέχρι την «κάθαρση».
Πηγή: Protothema.gr
