18:47, Τετάρτη
29 Ιουνίου 2022

Οι γαλλικές εκλογές στέλνουν μηνύματα

Οι εκλογές στη Γαλλία ανέδειξαν δύο κυρίαρχα θέματα. Το πρώτο αφορά τη διευρυνόμενη κοινωνική αμφισβήτηση στις ασκούμενες νεοφιλελεύθερες πολιτικές που οξύνουν ανισότητες, επιφέρουν πλήγματα στην παραγωγική βάση και καθιστούν την Ευρώπη όμηρο άνευ όρων τού «αγγλοσαξονικού» άξονα!

Του: ΧΑΡΗ ΤΣΙΟΚΑ

Το δεύτερο δείχνει επίμονα ότι η συγκρότηση προοδευτικής πλειοψηφίας προϋποθέτει όχι απλώς την αποδόμηση των νεοφιλελεύθερων πολιτικών αλλά και την ανάδειξη του βιώσιμου παραγωγικού και κοινωνικού προγράμματος.

Η κοινωνική πλειοψηφία θέλει να γνωρίζει πώς και με ποια εργαλεία, ποιες τομές, μια προοδευτική διακυβέρνηση μπορεί να την ωφελήσει! Τα προηγούμενα καθιστούν επιβεβλημένη την ανάγκη να αναδειχθούν οι εναλλακτικές προτάσεις διακυβέρνησης που απαντούν στα προβλήματα που δημιουργούν οι σύγχρονες αντιθέσεις. Αντιθέσεις που, μεταξύ άλλων, γεννούν όχι μόνο οι γεωστρατηγικές ψυχροπολεμικές αντιπαραθέσεις αλλά και οι τεχνολογικές και επιστημονικές κατακτήσεις, η πρόσβαση στη γνώση, στη διαχείριση των αποτελεσμάτων και των «αγαθών» που δημιουργούν.

Ο προοδευτικός χώρος, η σύγχρονη πληθυντική Αριστερά δεν μπορεί να περιορίζει τη δράση μόνο για την υπεράσπιση των κατακτήσεων που δημιούργησαν οι αντιθέσεις του προηγούμενου αιώνα. Πολύ περισσότερο, να εξαντλούνται στις παλιές διαιρέσεις. Στις παλιές αντιθέσεις ανάμεσα στην εργασία και το κεφάλαιο έχουν προστεθεί νέες που αναφέρονται πλέον και στη σύγκρουση ανάμεσα στο παραγωγικό και το χρηματιστηριακό κεφάλαιο, τη σχέση παρόχου και χρήστη, τους όρους πρόσβασης των πολιτών στις κατακτήσεις της επιστήμης και της τεχνολογίας, την εμπορευματικοποίηση των κοινωνικών αγαθών, την τηλεργασία κ.λπ.

Οι νέες αντιθέσεις πλέον επιβάλλουν μέσα από τις νέες επεξεργασίες τη συνάντηση όλων των προοδευτικών ρευμάτων προκειμένου να εκφραστεί κυβερνητικά η μεγάλη πλειοψηφία των δυνάμεων της επισφαλούς εργασίας, των μεσαίων στρωμάτων, της αγροτικής παραγωγής, της επιστήμης και της νεολαίας σε ένα βιώσιμο εναλλακτικό κοινωνικό και παραγωγικό μοντέλο που θα αποδίδει συγκεκριμένα οφέλη στην κοινωνική πλειοψηφία.

Είναι η ώρα και στην Ευρώπη για τη συγκρότηση της σύγχρονης μεγάλης Αριστεράς με προγραμματική και πολιτική ενότητα. Το γαλλικό Επινέ δεν αντιγράφεται αλλά εξελίσσεται. Η πολυεπίπεδη πλέον διαστρωμάτωση των κοινωνιών επιβάλλει ως προτεραιότητα την αξιόπιστη προγραμματική και πολιτική ενότητα.

Με κόμματα πολιτικά αυτόνομα, όχι απλώς διαχειριστικά-«αξιωματούχων». Κόμματα υβριδικά που διαμορφώνουν αλλαγές υπέρ των πολλών και δεν «πειθαρχούν», δεν εξουσιοδοτούν. Κόμματα οργανωτικά, αυτοτελή και με αλληλοτροφοδότηση. Ικανά όχι απλώς στην άνευ όρων κυβερνητική διαχείριση, αλλά σε εναλλακτικές επεξεργασίες για δίκαιη ανάπτυξη σε όλους τους παραγωγικούς, κοινωνικούς χώρους και τους θεσμούς.

Η Ευρώπη βιώνει μια πολυεπίπεδη κρίση και η διέξοδος προϋποθέτει δράσεις που θα συμβάλλουν στην οικονομική και κοινωνική ολοκλήρωσή της με ενιαία εξωτερική και αμυντική πολιτική.
Αυτό ακριβώς επιβάλλει την ανάγκη οι εκλογικές αναμετρήσεις να καθιστούν διακριτό πως η αλλαγή πολιτικής προϋποθέτει ξεκάθαρη «κόκκινη γραμμή» σε κυβερνήσεις που με ψήφο ανοχής ή συμμετοχής υποκρύπτουν συνέχεια των κομμάτων που υπηρετούν νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Για αυτό ακριβώς πρέπει να αξιολογείται ως μάχη οπισθοφυλακής -αν δεν υποκρύπτει άλλη σκοπιμότητα- η αντιπαράθεση κομμάτων για το παρελθόν. Οι πολίτες αναζητούν μέσα από την ευγενή άμιλλα των κομμάτων την πολιτική αλλαγή με προγραμματική και πολιτική ενότητα και αυτό θα είναι ισχυρό κριτήριο ψήφου.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL