Αν έπρεπε να βάλουμε ένα τίτλο στην στρατηγική που ακολουθεί το καθεστώς της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας και της Ε.Ε. θα ήταν: «Σπασμωδικές παραστάσεις θορυβώδους κακογουστιάς… ».
Μιλάμε βεβαίως για παραστάσεις αφού μόνο ως θέατρο του παραλόγου μπορεί να εκληφθεί το γεγονός ότι ο Χαλουσί Ακάρ εμφανίζεται να παίζει το ρόλο του «καλού» και ο Ταγίπ Ερντογάν το ρόλο του «κακού» ο οποίος συνεχίζει την επιθετική ρητορική και τις απειλές για την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών. Αυτή βεβαίως θα είναι και η στρατηγική των Τούρκων και στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη προκειμένου να πάρουν κάτι για να κάνουν πίσω… Το ανατολίτικο παζάρι των Τούρκων το αποκάλυψε και η τουρκική εφημερίδα Sabah με τίτλο «Απόβαση με ντοκουμέντα στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ». Το ρεπορτάζ της Sabah σημειώνει ότι ο Ερντογάν θα δημοσιοποιήσει σε όλα τα μέλη της Συμμαχίας υποτιθέμενα ντοκουμέντα που έχει συλλέξει η κυβέρνηση του και δείχνει ότι η Ελλάδα στρατιωτικοποιεί τα νησιά παραβιάζοντας τις συνθήκες της Λωζάνης και των Παρισίων και ότι τα επισκέπτονται ανώτεροι αξιωματούχοι.
Ο στενός σύμβουλος του Ερντογάν, Ιμπραήμ Καλίν προ ημερών έλαβε μέρος σε ένα «κρυφό» παζάρι με αξιωματούχους από ΗΠΑ, Γαλλία, Γερμανία και Ηνωμένο Βασίλειο. Το παζάρι τα είχε όλα: Από Σουηδία και Φινλανδία, μέχρι Αιγαίο και ελληνοτουρκικά. Μπαίνουν δηλαδή στην ίδια ζυγαριά δύο εντελώς διαφορετικά ζητήματα… Σε μια συνάντηση που υποτίθεται ότι είχε ως αντικείμενο συζήτησης την ένταξη Σουηδίας και Φινλανδίας, έπεσε στο τραπέζι η Ανατολική Μεσόγειος και το Αιγαίο ως αντιστάθμισμα… «Πάρτε Σουηδία και Φιλανδία και δώστε μας το μισό Αιγαίο». Αυτό είναι λοιπόν το βρώμικο παιχνίδι της τουρκικής διπλωματίας το οποίο – μέχρι τώρα – δείχνουν να το ακούν οι μεγάλες δυνάμεις. Αν δεν το υιοθετούν δημοσίως, δείχνουν τουλάχιστον να το ακούν κι αυτό είναι εξόχως ανησυχητικό. Στην πολιτική και στην διπλωματία αυτό που μετράει είναι τα ρεαλιστικά δεδομένα. Για να είμαστε σαφείς. Δίαυλος επικοινωνίας Μητσοτάκη – Ερντογάν αυτή την στιγμή δεν υπάρχει. Ούτε μεταξύ Δένδια και Τσαβούσογλου, αλλά ούτε μεταξύ του Ιμπραήμ Καλίν και της Αννας-Μαρίας Μπούρα. Τέλος, οι αρχηγοί των Ενόπλων Δυνάμεων των δύο χωρών επίσης δεν συνομιλούν, γεγονός ασυνήθιστο για τη μακρά ιστορία των στρατιωτικών επαφών, ακόμα και στις χειρότερες φάσεις του παρελθόντος.
Συνεπώς ας κρατάμε μικρό καλάθι. Το θέατρο του παραλόγου δεν έχει τελειώσει…
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
