Ικανοποίηση υπάρχει στην Αθήνα για την απόφαση του Εφετείου της Τρίπολης της Λιβύης, με την οποία ανέστειλε τη συμφωνία με την Τουρκία για εξερεύνηση υδρογονανθράκωνπου υπέγραψε η κυβέρνηση της Τρίπολης τον περασμένο Οκτώβριο.
Της ΑΛΕΞΙΑΣ ΤΑΣΟΥΛΗ
Σύμφωνα με τις πληροφορίες των λιβυκών μέσων ενημέρωσης, η δικαστική επιτροπή, η οποία αξιολόγησε την εν λόγω αίτηση έπειτα από προσφυγή πέντε Λίβυων δικηγόρων, αποφάνθηκε υπέρ της ακύρωσης της συμφωνίας μεταξύ Άγκυρας και Τρίπολης. Το δικαστήριο υποστήριξε ότι η συμφωνία περιορίζει την κυριαρχία της Λιβύης επί του εδάφους της. Στα ανατολικά της χώρας, ο πραξικοπηματίας Χαλίφα Χαφτάρ με έδρα τη Βεγγάζη και οι υποστηρικτές του διατείνονταν ότι η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Αμπντελχαμίντ Ντιμπέιμπα, τον οποίο κατηγορούσαν ως παράνομο, δεν είχε την εξουσιοδότηση να υπογράψει τη συμφωνία.
Ο ρόλος της Αιγύπτου
Στην απόφαση αυτή φαίνεται ότιέπαιξε ρόλο και ηΑίγυπτος, καθώς το περασμένο Σαββατοκύριακο Λίβυοι αξιωματούχοι είχαν επαφές με την κυβέρνηση του Καΐρου. Οι Λίβυοι δικηγόροι είχαν καταθέσει αίτημα για προσωρινή διαταγή άμεσης αναστολήςτης συμφωνίας, διότι αυτή «σφετερίστηκε παρανόμως την αποκλειστική δικαιοδοσία της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου της Λιβύης (NOC) στο εμπόριο πετρελαίου και περιέχει κείμενα που χρήζουν διαφορετικής ερμηνείας, προκαλώντας σοβαρή ζημιά που δεν μπορεί να επιδιορθωθεί εάν η Τουρκία ξεκινήσει την εφαρμογή της».
Η σημασία της απόφασης
Η απόφαση του δικαστηρίου για τη συμφωνία που έσπευσε να υπογράψει η φιλοτουρκική κυβέρνηση της Τρίπολης (ενώ δεν έχει τέτοια δυνατότητα ως μεταβατική) έχει πλέον σημαντικές επιπτώσεις στις συμφωνίες θαλάσσιας οριοθέτησης και συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας.
Η απόφαση, σημειώνεται, βασίζεται σε νομοθεσία του Γενικού Εθνικού Κογκρέσου που είναι σε ισχύ από το 2013 και αναφέρει χαρακτηριστικά: «Απαγορεύεται στην προσωρινή κυβέρνηση να υπογράφει με οποιονδήποτε τρόπο συμφωνίες υπό την κυριαρχία του κράτους της Λιβύης, επί της χερσαίας, θαλάσσιας και εναέριας επικράτειάς του, καθώς επίσης και συμφωνίες για την οριοθέτηση των συνόρων ή την εκμετάλλευση φυσικών στρατηγικών πόρων, εκτός εάν εγκριθεί από το Γενικό Εθνικό Κογκρέσο».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL




