Στον Ταγίπ Ερντογάν αρέσει να φορά γυαλιά ηλίου. Του αρέσει οι φακοί να είναι σκούροι, σε στιλ aviator, σαν τα γυαλιά του Τομ Κρουζ στο «Top Gun», με λεπτό, χρυσό σκελετό. Του αρέσει να τα φορά σε συγκεντρώσεις, στις περιοδείες, ακόμη και όταν ο ήλιος δεν είναι τόσο δυνατός. Είναι μοντέρνα αλλά δεν είναι τα μόνα που χρησιμοποιεί για να φιλοτεχνήσει την εικόνα του. Είναι και τα σακάκια που φορά. Σταυρωτά, άνετα, εμβληματικά. Συχνά προτιμά να είναι καρό.
Το 2015, ένας από τους κορυφαίους σχεδιαστές της Τουρκίας ονόμασε «prestogal» το σακάκι του προέδρου, που παραπέμπει στη λεπτή και κομψή ύφανση του καρό Prince des Galles. Την εικόνα του ασφαλώς συμπληρώνει το μουστάκι, που με το πέρασμα των χρόνων στην εξουσία έγινε διακριτικό, απαραίτητο όμως στοιχείο στη σεβάσμια φυσιογνωμία που θέλει να προβάλλει. Όσο όμως και να προσπαθεί να δείξει στους ψηφοφόρους του μια μοντέρνα εικόνα, δύσκολα θα τους πείσει να κλείσει οριστικά το θέμα της μαντίλας, το οποίο εξακολουθεί να παραμένει αμφιλεγόμενο στον μουσουλμανικό πληθυσμό.
Διότι πλέον στις δυτικές χώρες, πχ, στις ΗΠΑ, το να φορά μια κοπέλα μαντίλα στο πανεπιστήμιο ή σε οποιοδήποτε άλλο δημόσιο κτίριο είναι άποψη και στιλ. Στο 99% των μουσουλμανικών χωρών είναι θέμα πολιτικής άποψης και εξακολουθεί να εντάσσεται στην πολιτική ατζέντα μια χώρας.
Η Τουρκία, όπου το Σύνταγμα θεσπίζει τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους, υπήρξε επί δεκαετίες μια χώρα στην οποία η ισλαμική μαντίλα ήταν απαγορευμένη στις δημόσιες υπηρεσίες, στα σχολεία και τα πανεπιστήμια, καθώς και σε ορισμένους χώρους όπως το Κοινοβούλιο και οι στρατιωτικοί χώροι. Η απαγόρευση της χρήσης της μαντίλας στα δημόσια ιδρύματα θεσπίστηκε μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1980. Όμως το 2008, η τουρκική Εθνοσυνέλευση ήρε την απαγόρευση δεκαετιών στα πανεπιστήμια, σε μια κίνηση την οποία οι βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης είχαν προσπαθήσει ανεπιτυχώς να εμποδίσουν στο ανώτατο δικαστήριο της χώρας. Αξιωματούχοι του κοσμικού καθεστώτος, συμπεριλαμβανομένου του πανίσχυρου στρατεύματος, θεωρούν τη χρήση της μαντίλας στα πανεπιστήμια ως απειλή για το κοσμικό καθεστώς. Το 2013, ο Ταγίπ Ερντογάν στο πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων της χώρας ήρε την απαγόρευση στις γυναίκες να φορούν μαντίλα στα κρατικά ιδρύματα. Τώρα, όμως, λίγους μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2023, o Ερντογάν πιέζεται δημοσκοπικά. Ο αντίπαλός του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής και άρα πρέπει να κερδίσει εκείνους τους ψηφοφόρους που είναι βαθιά ισλαμιστές και απέχουν από το κοσμικό κράτος. Έτσι, λοιπόν, ζήτησε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, να τοποθετηθούν οι πολίτες για τα περί θέσπισης νόμου αναφορικά με την προστασία του δικαιώματος της μαντίλας στα δημόσια ιδρύματα. Επιπλέον άρχισε να εντάσσει στις ομιλίες του περισσότερες αναφορές στον Θεό. Σε μια χώρα όπως η Τουρκία, που η πολυπολιτισμικότητα ακόμη δεν είναι δεδομένη, πώς θα μπορέσει ο Ερντογάν να πείσει και τους ψηφοφόρους που θέλουν και το μοντέρνο γυαλί και το σταυρωτό σακάκι και ταυτόχρονα να τον ψηφίσουν και εκείνοι που θέλουν τη μαντίλα ως πολιτικό σύμβολο;
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
