Τουλάχιστον 1.279 εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους σε εργατικά δυστυχήματα στην Τουρκία και σε χώρες του εξωτερικού, σε θέσεις εργασίας που συνδέονται με τουρκικές επιχειρήσεις, κατά τους πρώτους επτά μήνες του 2026, σύμφωνα με έκθεση της Συνέλευσης για την Υγεία και την Ασφάλεια των Εργαζομένων (İSİG).
Μόνο τον Ιούλιο καταγράφηκαν 214 θάνατοι, αριθμός που ανεβάζει σημαντικά τον συνολικό απολογισμό από την αρχή του έτους.
Οι θάνατοι ανά μήνα διαμορφώθηκαν σε:
-
Ιανουάριος: 155
-
Φεβρουάριος: 129
-
Μάρτιος: 150
-
Απρίλιος: 190
-
Μάιος: 213
-
Ιούνιος: 228
-
Ιούλιος: 214
Κατασκευές και γεωργία οι πιο επικίνδυνοι κλάδοι
Οι κατασκευές και τα οδικά έργα κατέγραψαν τον υψηλότερο αριθμό θανάτων τον Ιούλιο, με 58 εργαζόμενους, ενώ ακολούθησαν η γεωργία και δασοκομία με 45, οι μεταφορές με 20 και η ναυπηγική βιομηχανία, η ναυτιλία και οι λιμενικές εργασίες με 18.
Με βάση την ευρύτερη κατηγοριοποίηση των κλάδων, 73 θάνατοι σημειώθηκαν στη βιομηχανία, 60 στις κατασκευές, 45 στη γεωργία και 36 στον τομέα των υπηρεσιών.
Κυριότερη αιτία θανάτου ήταν τα τροχαία και δυστυχήματα με οχήματα μεταφοράς εργαζομένων, με 40 νεκρούς. Ακολούθησαν οι καταρρεύσεις και τα περιστατικά σύνθλιψης με 38 θανάτους και οι πτώσεις από ύψος με 31.
Ακόμη, 25 εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους από καρδιακές προσβολές ή εγκεφαλικές αιμορραγίες, ενώ 15 πέθαναν από ηλεκτροπληξία και άλλοι 15 από βίαια περιστατικά. Εκρήξεις και πυρκαγιές, καθώς και δηλητηριάσεις και πνιγμοί, προκάλεσαν από 11 θανάτους η κάθε κατηγορία.
Μεταξύ των θυμάτων 12 παιδιά και 14 μετανάστες
Ιδιαίτερα ανησυχητικός είναι ο αριθμός των ανήλικων εργαζομένων που έχασαν τη ζωή τους τον Ιούλιο. Συνολικά 12 παιδιά περιλαμβάνονται στον απολογισμό, εκ των οποίων τέσσερα ήταν ηλικίας έως 14 ετών και οκτώ μεταξύ 15 και 17 ετών.
Τέσσερα από τα παιδιά εργάζονταν στη γεωργία, δύο στη μεταλλουργία, δύο στις κατασκευές, δύο στον κλάδο της φιλοξενίας και ένα στις μεταφορές, ενώ για μία περίπτωση δεν έγινε γνωστός ο κλάδος απασχόλησης.
Στα θύματα περιλαμβάνονται επίσης 11 γυναίκες εργαζόμενες, πέντε από τις οποίες απασχολούνταν στη γεωργία και δύο στον τομέα της φιλοξενίας.
Παράλληλα, 14 μετανάστες εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους: έξι Σύροι, τέσσερις Ινδοί, δύο Αφγανοί, ένας Ιρανός και ένας Ουκρανός. Σύμφωνα με την έκθεση, αρκετοί από τους θανάτους αλλοδαπών εργαζομένων αφορούσαν προσωπικό τουρκικών ναυτιλιακών εταιρειών.
Το 97% δεν ήταν μέλη συνδικάτων
Από τους 214 νεκρούς του Ιουλίου, μόλις επτά ήταν γνωστό ότι ήταν μέλη συνδικάτων, ενώ οι υπόλοιποι 207, ποσοστό 97%, δεν ήταν συνδικαλισμένοι.
Η İSİG επισημαίνει, ωστόσο, ότι ο πραγματικός αριθμός των συνδικαλισμένων εργαζομένων ενδέχεται να είναι υψηλότερος, καθώς δεν υπήρχαν διαθέσιμα στοιχεία για τη συνδικαλιστική ιδιότητα σε όλες τις περιπτώσεις.
Εργατικά δυστυχήματα καταγράφηκαν σε 55 επαρχίες της Τουρκίας, καθώς και σε επτά χώρες του εξωτερικού.
Η Κωνσταντινούπολη κατέγραψε τον υψηλότερο αριθμό θανάτων, με 26, ενώ ακολούθησαν 10 θάνατοι εργαζομένων σε θέσεις που συνδέονται με την Τουρκία στην Ουκρανία και εννέα στην Αττάλεια.
Η έκθεση βασίστηκε σε στοιχεία από εθνικά και τοπικά μέσα ενημέρωσης, καθώς και σε πληροφορίες από οικογένειες και συναδέλφους των εργαζομένων, ειδικούς σε θέματα επαγγελματικής ασφάλειας, γιατρούς εργασίας και συνδικαλιστικές οργανώσεις.
