Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης που ελέγχονται πλήρως από το καθεστώς του Ταγίπ Ερντογάν έχουν επιδοθεί σε ένα άνευ προηγουμένου κρεσέντο απειλών πολέμου. Πλέον δεν μιλάμε μόνο για ανιστόρητες δηλώσεις αλλά για ένα νέο συνολικό casus belli με αναφορές σε συγκεκριμένα ελληνικά νησιά.
Στην Τουρκία προφανώς δεν έχουν αντιληφθεί ότι ναι μεν η εσωτερική πολιτική σε φθείρει, αλλά η εξωτερική πολιτική σε ρίχνει. Θα το καταλάβουν έστω και αργά. Ένα από τα πλέον κρίσιμα ερωτήματα γύρω από την ένταση των ελληνοτουρκικών σχέσεων είναι αν τελικά ο Ταγίπ Ερντογάν θα τολμήσει το αυτοκτονικό βήμα μιας πολεμικής σύρραξης, ενός θερμού επεισοδίου, ή απλώς περιφέρει το τοτέμ του πολέμου ενόψει των εκλογών του 2023.
Το καθεστώς Ερντογάν έχει εγκλωβιστεί τα τελευταία χρόνια μεταξύ της εσωτερικής ρητορικής και της έξωθεν καλής μαρτυρίας και δεν πάει καλά ούτε μέσα ούτε έξω. Ούτε καλή φήμη έχει στο εξωτερικό, ούτε στον λαό του εμπνέει ιδιαίτερη συμπάθεια. Επίσης, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι ο Ερντογάν γνωρίζει πολύ καλά ποια θα είναι η κατάληξή του στις επικείμενες εκλογές του 2023 και, όπως συμβαίνει σε όλα τα καθεστώτα, προφανώς θα επιχειρήσει, αν δεν το έχει κάνει ήδη, να ελέγξει την επόμενη μέρα των εκλογών. Το πολιτικό βάρος τόσο του προέδρου της Τουρκίας όσο και των υπόλοιπων περιφερόμενων θιάσων που κυκλοφορούν μαζί του περιορίζεται σε μια υποκουλτούρα που ξεπερνά ακόμη και τους… ψευτοκουτσαβάκηδες στην παλιά Αθήνα. Δεν θα ήταν υπερβολή να γράψουμε ότι ο Τούρκος πρόεδρος αποτελεί τον ορισμό της έννοιας του «τσαμπουκά χαϊβάν». Τόσο ο ίδιος όσο και οι υπουργοί του, όντες πολιτικά και ιστορικά αναλφάβητοι, έχουν μάθει να κινούνται στη λογική «όλο μέλι μέλι και από τηγανίτα τίποτα». Περιεχόμενο μηδέν, που θα έλεγε και ο συγχωρεμένος ο Τσιφόρος. O άνθρωπος «παίζει τα ρέστα του», εκτιμούν αρκετοί, και με τις επιλογές του έχει φέρει τη χώρα σε ένα σημείο από το οποίο δεν φαίνεται να υπάρχει δρόμος επιστροφής. Ή θα επικρατήσει ή θα καταρρεύσει. Έχει μπει για τα καλά στον λάκκο με τα φίδια, κουρασμένος και συνάμα ψυχιατρικά ασταθής.
Με τον ευμετάβλητο και αλαζονικό χαρακτήρα του εκδήλωσε την εντοπισμένη σχιζοειδή νεύρωσή του. Κάποιοι επιστήμονες το αποκαλούν «Σύνδρομο της Ύβρεως», δηλαδή μια αλλοιωμένη αντίληψη της πραγματικότητας, καθώς και μια υπερβολική αυτοπεποίθηση και απαξίωση των αντίθετων απόψεων – ή και όλων των απόψεων, πλην των δικών του. Οι βεβιασμένες κινήσεις του Τούρκου προέδρου και η επιθετική ρητορική του κατά της Ελλάδας και της Δύσης προδίδουν πανικό, ο οποίος πηγάζει από τα βάθη της Ιστορίας και αναβλύζει εξαιτίας της πολιτικής του επιβίωσης… Οι επιστήμονες λένε ότι «η Ιστορία επαναλαμβάνεται πάντα ως κακόγουστο αστείο». Ας μην ξεχνούμε ότι μια φορά και έναν καιρό υπήρχε ένας αμερικανοτραφής Τούρκος πολιτικός ονόματι Αλί Αντνάν Ερτεκί Μεντερές. Ανέλαβε πέντε φορές πρωθυπουργός της Τουρκίας. Τη μοίρα του την ξέρει καλά ο Ερντογάν…
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
