Υπάρχει ένας άνθρωπος σε κάθε στάση που σκύβει προς τον δρόμο για να δει αν έρχεται το λεωφορείο. Κοιτάζει, ξανακοιτάζει και επιστρέφει στη θέση του.
ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΡΑΓΩΓΙΑ
Οι υπόλοιποι τον παρακολουθούν διακριτικά. Του έχουν αναθέσει, χωρίς εκλογές, την εξωτερική πολιτική της στάσης.
Κανείς δεν τον ρωτάει πια. Αν ερχόταν, θα το καταλαβαίναμε από το πρόσωπό του.
Έχω υπάρξει αυτός ο άνθρωπος. Με την πεποίθηση ότι, αν τεντώσω αρκετά τον λαιμό, θα επισπεύσω το δρομολόγιο. Μια προσωπική συμβολή στις αστικές συγκοινωνίες που παραμένει αναξιοποίητη.
Στο μεταξύ, η στάση αποκτά κοινωνική ζωή. Κάποιος ρωτάει πόση ώρα περιμένουμε. «Δεκαεπτά λεπτά», απαντάμε. Στις ευχάριστες στιγμές λέμε «κανένα τεταρτάκι». Στη στάση τηρούμε πρακτικά.
Διαβάστε περισσότερα: https://karfitsapress.gr/
