, Δευτέρα
26 Φεβρουαρίου 2024

Η υποκριτική απομυθοποίηση των «Αγίων»

Δεν είναι πάντα άγιοι όσοι εμφανίζονται ως άγιοι. Οι πραγματικοί άγιοι -όπως λέει και το σχετικό άσμα- δεν παριστάνουν τον άγιο.

Φάτσα καλοσυνάτη, γένια ατημέλητα, φωνή τραχιά, σπιντάτος στις κινήσεις ο Κωνσταντίνος Πολυχρονόπουλος δε χρειαζόταν πολλά περισσότερα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά για να αναγορευτεί ο mediaκός αγαπημένος σχεδόν σε κάθε γιορτή. Έμοιαζε περισσότερο με μεσήλικα χόμπιτ παρά με εθελοντή Ρομπέν των … καζανιών που μοίραζε κάθε Χριστούγεννα, Πάσχα χιλιάδες μερίδες φασολάδα ή βραστό σε άστεγους και αναξιοπαθούντες. Η Lifo τον «αγιοποίησε» σε πρωτοσέλιδό της, η Π.τ.Δ. τον βράβευσε μετά πολλών επαίνων. Αλλά ακόμη και οι «Άγιοι» δαιμονίζονται…

Η απομυθοποίηση απογοητεύει διότι όσο ψηλότερα (νομίζεις ότι) βρίσκεσαι, τόσο χειρότερο είναι το πέσιμο. Αίφνης όλοι σήμερα γνώριζαν ότι ο εθελοντής «φτωχοδιάβολος» που τάιζε καταφρονεμένους, ήταν τζογαδόρος, ύποπτος καταχρησης δωρεών και χορηγιών. Σήμερα… Που το φωτοστέφανο μεταμορφώνεται σε ακάνθινο. Ο λαϊκισμός θεριεύει εκθετικά ούτε καν γραμμικά.

Ο Κωνσταντίνος δεν είναι ότι ο πρώτος «απομυθοποιημένος» … Ζορό της κουτάλας. Θυμηθείτε την Ελένη Αντωνιάδου για χάρη της οποίας τσακώνονταν δυο υπουργοί για το ποιός θα την πρωτοβραβεύσει σε εκδήλωση για την επιστήμονα της χρονιάς. Ιδανικό πρόσωπο για να ξιφουλκίσουν πάνω της θεοί και δαίμονες όταν αποκαλύφθηκε ότι «το μέλλον της Ελλάδας στη ΝΑΣΑ» ήταν «απλά» μια μεταπτυχιακή βιοτεχνολόγος υποψήφια διδακτόρισσα που όμως το όνομά της φιγουράριζε στις λίστες του Forbes και του BBC ως μιας από τις 100 ισχυρότερες γυναίκες στον κόσμο. Κι όλα αυτά δυο χρόνια πριν τα «αποκαλυπτήρια» από έναν Έλληνα πανεπιστημιακό συνεργάτη γαλλικιού πανεπιστημίου που με ανάρτησή του στο FB επιδίωξε να θέσει την αξιοσύνη της στην πραγματική διάστασή της. Και τότε φυσικά, τα media ακολούθησαν! Εδώ ολόκληρα Forbes και BBC δεν ερεύνησαν την πραγματική διάσταση του προσοντολογίου της Ελληνίδας επιστήμονος, τα ελληνικά media θα το έκαναν; Ελάτε τώρα…

Αλλά αν για την κυρία Ελένη Αντωνιάδου το «έγκλημα» ήταν η αποδοχή τιμών και επαίνων χωρίς να μπει στον κόπο να αποκαταστήσει τυχόν υπερβολές ή και ανακρίβειες, για τον πατέρα Αντώνιο της Κιβωτού του κόσμου πάλι τα media άρχισαν την καταδίκη του κατόπιν εορτής, μετά τις πρώτες καταγγελίες για ασέλγεια ανηλίκων και δίχως να έχει εκδικαστεί η υπόθεσή του.

Όλα αυτά θα ήταν και προϊόντα πλάνης ή εσφαλμένης εκτίμησης χαρακτήρων αν δεν αναμειγνυόταν εμμέσως ή αμέσως το κράτος. Στην περίπτωση του Κωνσταντίνου Πολυχρονόπουλου αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί που να προφυλάσσουν από γκάφες ή σκάνδαλα θεσμικούς αντιπροσώπους της Πολιτείας όπως εν προκειμένω ο θεσμός του Π. τ. Δ. Κι επειδή το κράτος δεν μπορεί να ελέγχει κάθε ΜΚΟ ή φιλανθρωπική δράση, ο ρόλος των Media είναι βαρύτερος. Γιατί με την ευκολία που τα ίδια τα media που αποφασίζουν ποιον θα «Αγιοποιήσουν» με άλλη τόση και μεγαλύτερη τον αποκαθηλώνουν. Αλλά ακόμα και αν ο Κωνσταντίνος αποδειχτεί ο χειρότερος, αυτό σημαίνει ότι ακυρώνεται το έργο του; Ή μήπως είναι τυχαίο το ότι πολλές ΜΚΟ θησαυρίζουν από χορηγίες προσφυγικών πακέτων σίτισης κι ένας «φτωχοδιάβολος» σαν τον Κωνσταντίνο χαλάει την πιάτσα; Άρα να σταματήσουμε τις φιλανθρωπίες;

Δεν είναι πάντα άγιοι όσοι εμφανίζονται ως άγιοι. Οι πραγματικοί άγιοι -όπως λέει και το σχετικό άσμα- δεν παριστάνουν τον άγιο. Είναι ακόμα και χωρίς φωτοστέφανο. Mediaκό ή Συνοδικό, ελάχιστη σημασία έχει.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA