Ο Γιάννης Μπουτάρης – τα έργα και τις ημέρες του θα τα πούμε και στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας – εντούτοις μέρες που ‘ναι θυμάμαι όταν έλεγε «εγώ είμαι πάντα με το γκουβέρνο», ερμηνεύοντάς το ότι ως δήμαρχος «για το συμφέρον της πόλης μου και για να γίνει η δουλειά μου, οφείλω να τα έχω καλά με οποιαδήποτε κυβέρνηση».
Την τελευταία 25ετία σχεδόν η απόσταση Θεσσαλονίκης – Αθήνας τριπλασιάστηκε και δεν εννοώ χιλιομετρικά, αλλά σε θέματα υποδομών. Κι ασφαλώς, όταν αντιμετωπίζεται καθ’ αυτόν τον τρόπο η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας αντιλαμβάνεστε τι γίνεται σε μια πόλη της κεντρικής Μακεδονίας ή Θράκης. Δείτε με την Αλεξανδρούπολη και δεν μένω μόνο στις πυρκαγιές που έτσι κι αλλιώς δεν είναι ζήτημα γεωγραφικό. Χρόνια, τώρα η ακριτική αυτή περιοχή που αποκλειστικά και μόνο λόγω θέσης όφειλαν οι κυβερνήσεις να την φροντίσουν σαν την Ακρόπολη, ερημώθηκε επιδεικτικά, εγκαταλείφθηκε με αποτέλεσμα την εισροή χιλιάδων μεταναστών καθημερινά. Η αγωνία της επιβίωσης ώθησε στους ακρίτες να πάρουν τα όπλα και σε πλείστες περιπτώσεις, το νόμο στα χέρια τους. Κι εκεί υπάρχει η μεγάλη ευθύνη της κεντρικής εξουσίας διαχρονικά.
Από μακριά είναι εύκολο και απλοποιημένο να το καταδικάσεις τέτοιου είδους ενέργειες. Βεβαίως και θα έπρεπε αν γνωρίζαμε εκ προοιμίου ότι η πολιτική τάξη θα εγγυόταν την απόλυτη εφαρμογή του νόμου ώστε οι πολίτες να μην υποκαθιστούν τους χωροφύλακες. Η Ελλάδα δεν δίνει την εικόνα ευνομούμενου κράτους ή κράτους δικαίου. Κι αυτό ο πρωθυπουργός οφείλει να το αλλάξει.
Το Σάββατο έρχεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα μιλήσει στη ΔΕΘ, υπό τη σκιά των καταστροφικών πυρκαγιών αλλά πιθανότατα κουβαλώντας την αναβάθμιση της ελληνικής οικονομίας στην επενδυτική βαθμίδα. Πιθανολογώ ότι αυτό θα δώσει το έναυσμα για ανακοινώσεις πιο στρογγυλεμένης εικόνας της ελληνικής πραγματικότητας στην καρδιά μιας πόλης που έχει πια απελπιστεί από υποσχέσεις. Κι αυτό μπορεί ο καθένας να το διαπιστώσει ανατρέχοντας στο αρχείο εξαγγελιών από τον Σημίτη και τον Καραμανλή το νεότερο, μέχρι, τον Τσίπρα και τον Μητσοτάκη. Επέκταση λιμανιού, περιφερειακή, Μετρό, κυκλοφοριακό, ΟΑΣΘ, αναπλάσεις. Το ότι παραμένουν αναξιοποίητα χιλιάδες στρεμμάτων από τα κουφάρια άδειων άλλοτε εμβληματικών στρατοπέδων, όπως του Καρατάσιου, του Νταλίπη, του Μπαρέτη και τόσων ακόμη, κι όταν μόλις πέρσι (υποτίθεται ό,τι) άρχισε η ανάπλαση του Π. Μελά, αρκεί για να κατανοήσει ότι πέραν από την δεδομένη απαξίωσή της από ένα αθηνοκεντρικό κράτος, το ίδιο το πολιτικό προσωπικό της αποδεικνύεται ελάχιστο και ανίκανο οποιασδήποτε παρέμβασης. Κι όσο – κατά Μπουτάρη τροπάριο – καλά με το γκουβέρνο κι αν τα έχει ο εκάστοτε δήμαρχος, τόσο περισσότερο θα αποθρασύνονται οι κυβερνήσεις που συγκεντρώνουν τα πάντα στα πόδια της πρωτεύουσας. Υπάρχει κάποιος που να πιστεύει ότι αυτό θα αλλάξει;
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
