Ο Στέλιος Αγγελούδης αναδείχθηκε δήμαρχος με ποσοστό ρεκόρ στην ιστορία των εκλογικών αναμετρήσεων στη Θεσσαλονίκη. Το ποσοστό αποχής ήταν μεγάλο ακόμη μεγαλύτερο από το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές του 2019.
Ο Κωνσταντίνος Ζέρβας είδε την αντίθετη όψη του νομίσματος της νίκης του το 2019. Τα αίτια της ήττας είναι πολλά και σύνθετα. Το 27% του πρώτου γύρου προμήνυε πανωλεθρία όπερ κι εγένετο. Η μνημειώδης προσπάθεια του κομματικού μηχανικού της ΝΔ που όμοιά της δεν είχε επαναληφθεί ποτέ για «χρισμένο» υποψήφιο του παρελθόντος, έφερε αντίθετα από τα επιθυμητά αποτελέσματα, για την παράταξή του. Οι μετριοπαθείς Θεσσαλονικείς Νεοδημοκράτες που ενδιαφέρονταν περισσότερο για την πόλη τους από τις εντολές του Μαξίμου (ναι, υπάρχουν ακόμη και τέτοιοι σε πείσμα των σκληροπυρηνικών κομματικών κι είναι πολλοί) είχαν επιλογές, πια, στο πολυσυλλεκτικό συνδυασμό Αγγελούδη, προτίμησαν να επιλέξουν το δήμαρχό τους με αυτοδιοικητικά κριτήρια και με γνώμονα την καθημερινότητά τους.
Το άλλοθι αποτυχίας που αποδίδεται εν πολλοίς στην αποχή δεν έχει βάση. Η αποχή ήταν τεράστια 67,43%, αλλά μεγάλη ήταν και το 2019 όπου ο κ. Ζέρβας είχε νικήσει (62,44%). Ωστόσο, κι αν ακόμη υποτεθεί ότι ήταν ένας παράγων καταλυτικός ως προς την αποτυχία του νυν δημάρχου, αυτό καθεαυτό το γεγονός χρίζει προβληματισμού από την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας στην οποία προφανώς κάποιοι εισηγήθηκαν λάθος επιλογή για το χρίσμα. Οι εκλογές του 2023 δεν διεξάγονται με όρους 80ς και 90ς, οι Έλληνες συνολικά είναι κουρασμένοι από τις κομματικές ντιρεκτίβες, μισούν τους καθοδηγητές και αναζητούν συνθέτες. Πόσο δε, μάλλον όταν έχουν υποστεί οικονομική κρίση, βάναυση μείωση εισοδήματος, για τους δε Θεσσαλονικείς, ατελείωτη κοροϊδία με έργα που ποτέ δεν ολοκληρώθηκαν και που θα τους έλυναν προβλήματα της καθημερινότητά τους (Μετρό).
Η χαμένη ευκαιρία της διοίκησης Ζέρβα
Η διοίκηση του Δήμου, έχασε μια μοναδική ευκαιρία να ανανεώσει τη θητεία της. Ενα μήνα πριν, οι άνθρωποί της, γεμάτη αλαζονεία, μιλούσαν για εύκολη νίκη από τον πρώτο γύρο, με νωπή τη στήριξη από την κυβέρνηση η οποία επίσης είχε φρέσκια την εντολή του 41% στις εκλογές του Μαίου. Ηττήθηκε από έναν αντίπαλο, τον οποίο χλεύαζαν για το ΠΑΣΟκικό παρελθόν του, για τη συνεργασία του με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, για εναγκαλισμούς με αθηναϊκά επιχειρηματικά συμφέροντα, για το ότι απουσίαζε τα δυο τελευταία χρόνια από τη Θεσσαλονίκη άρα δεν γνωρίζει τα προβλήματα της πόλης κι ότι η μοναδική δημοτική αρχή που θα μπορούσε να δώσει λύσεις ήταν μόνο του κ. Ζέρβα.
Καταρχάς, η επωδός περί παλιού κακού ΠΑΣΟΚ δεν έπειθε πια ούτε τους παλιούς ΟΝΝΕδίτες της εποχής Μεϊμαράκη. Πέρα από το ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος συγκυβέρνησε με τη ΝΔ, διορίστηκε μετά από πρόταση του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη πριν ενάμισι χρόνο στην Επιτροπή των Σοφών του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ενώ ακόμη και στη σκληρή κριτική του πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ για την υπόθεση των υποκλοπών, ο πρωθυπουργός είχε δηλώσει ότι «αυτά που μας ενώνουν με τον κ. Βενιζέλο είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν». Το ένα πέμπτο του υπουργικού συμβουλίου απαρτίζεται απο πρώην πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ (Χρυσοχοΐδης – Γεραπετρίτης – Μενδώνη – Σκέρτσος – Θεοδωρικάκος – Φλωρίδης – Πιερρακάκης – Θεμιστοκλέους – Τσακλόγλου – Κοντογεώργης), ενώ το οξύμωρο ήταν ότι και ο ίδιος ο κ. Ζέρβας προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ. Κι αυτό δεν ήταν καθόλου κακό, υό την προϋπόθεση ότι δε θα υιοθετούνταν ως επικοινωνιακό τιπ. Όσο για τα πολυθρύλητα αθηναϊκά συμφέροντα, ήταν ένα νόθο επιχείρημα που εύκολα καταρρίπτεται αν ερευνήσει κανείς στη Διαύγεια διαπιστώνοντας ότι στις μεγαλύτερες προμήθειες του Δήμου, ανάδοχοι ήταν αθηναϊκές εταιρείες. Κάποιες δε, αυτές που υποννοούσαν ότι θα είναι οι «μελλοντικοί» εργολάβοι που θα κατακυριεύσουν τα έργα της πόλης. Μα δεν έχουν ανάγκη: Ήδη τα έχουν αναλάβει με τις ευλογίες της διοίκησης Ζέρβα.
Το ότι ο Στέλιος Αγγελούδης είχε χαμηλή αναγνωρισιμότητα ήταν γεγονός. Πριν από έξι μήνες ακόμη δεν τον γνώριζε σχεδόν κανείς στην πόλη. Από τη στιγμή που πήρε την απόφαση (άλλη ενδιαφέρουσα ιστορία θα την γράψω προσεχώς), να κατέλθει, αλώνισε με τους συνεργάτες του όλη τη Θεσσαλονίκη την στιγμή που στο δημαρχιακό Μέγαρο άλλοι ασχολούνταν με τις εθνικές εκλογές του Μαίου, κάποιοι έβλεπαν μεταπήδησή τους στην κεντρική πολιτική σκηνή, οι αντιδήμαρχοι τσακώνονταν μεταξύ τους και ουδείς οσφραινόταν μια επαπειλούμενη ήττα.
Μωσαϊκό και σεχτές
Άλλωστε, ουδέποτε δόθηκε η αίσθηση ότι η δημοτική αρχή λειτουργούσε ως ομάδα. Λογικό υπό την έννοια ότι αυτή η ομάδα δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα μωσαϊκό ετερόκλιτων συνδυασμών, έξι αν δεν απατώμαι που πήραν μέρος το 2019 με αποτέλεσμα οι όποιες δυνάμεις να είναι φυγόκεντρες κι όχι κεντρομόλες και η έννοια του συλλογικού συμφέροντος θυσιαζόταν επ’ ονόματι ατομικών μικροφιλοδοξιών.
Μετά το καλοκαίρι και με τις πρώτες δημοσκοπήσεις στις οποίες ο Στέλιος Αγγελούδης (περισσότερο) αλλά και ο Σπύρος Πέγκας (λιγότερο) άφηναν πια ένα αποτύπωμα, στο δημαρχιακό μέγαρο άρχιζαν οι απειλές προς εργαζομένους από συνεργάτες του δημάρχου, κάποιοι από τους οποίους τον είχαν περιχαρακώσει σε σημείο που να είναι απρόσιτος στην κοινωνία της Θεσσαλονίκης. Οταν μπήκε στην «εξίσωση» και ο Γιάννης Μπουτάρης και το πράγμα σοβάρευε, η εξ Αθηνών επικοινωνιακή ομάδα του δημάρχου άλλαζε στρατηγική μέρα με τη μέρα, παρουσιάζοντας εν τέλει έναν κλαυσίγελο. Μετά το συντριπτικό αποτέλεσμα της πρώτης Κυριακής, η «αλάνθαστη» δημοτική αρχή, επικαλέστηκε πάλι την πλάνη του εκλογικού σώματος από τα σκοτεινά αθηναϊκά συμφέροντα. Την επομένη στα κανάλια, ο δήμαρχος έλεγε ότι η κομματική στήριξη δεν παίζει ρόλο κι ας εκλιπαρούσε να την πάρει τον Ιούλιο. Τη μεθεπομένη, επιστρατεύτηκαν όλοι οι βουλευτές και πολιτευτές της ΝΔ να στηρίξουν την υποψηφιότητά του σε σημείο γραφικότητας με τους εκλεγμένους του κοινοβουλίου να μοιράζουν φυλλάδια στις λαϊκές! Η φήμη ότι πλανόδιος ψαράς τους πέταξε … γαύρο ελέγχεται ως αναληθής. Πριν από τέσσερις μέρες, στην προσπάθειά του να αμβλύνει την κόντρα του με τον πρώτο σε σταυρούς σύμβουλο και πρώην δήμαρχο Γιάννη Μπουτάρη ο Κ. Ζέρβας υποσχέθηκε πως, εφόσον επανεκλεγεί θα προχωρήσει μέσα στο 2024 δύο έργα της διοίκησης Μπουτάρη τα οποία ο ίδιος σταμάτησε. Και όταν ο Μπουτάρης σε συνέντευξή του στην Karfitsa τον κατακεραύνωσε χαρακτηρίζοντάς τον «ψεύτη και πρόστυχο», ο νυν δήμαρχος έριξε το φταίξιμο για την κατάντια της πόλης στην πανδημία, τον εκλογικό νόμο, τον ανάδρομο Ερμή, την έκλειψη και ποιός ξέρει τι άλλο… Δικαιολογώ τον πανικό, αλλά παράλληλα, ομολογώ ότι η επικοινωνιακή πολιτική στερούνταν σοβαρότητας εκτός κι αν δεν άκουγε τους συμβούλους του.
Έχασε την επαφή με κοινωνία
Μα πέρα από χείριστες επικοινωνιολογίες και τακτικές, ο Κωνσταντίνος Ζέρβας έχασε παταγωδώς, τη στιγμή που απώλεσε την σχέση που είχε οικοδομήσει με πολύ κόπο στις εκλογές του 2019 με το κοινό της Θεσσαλονίκης «απενοχοποιημένος» από μανδύες κομματικής στήριξης οι οποίοι αποδείχθηκαν σε όλες τις περιπτώσεις σχεδόν των δεύτερων εκλογών απολύτως καταστροφικές για τους «εκλεκτούς» του Μαξίμου. Προβλήματα σοβαρότατα όπως η καθαριότητα, οι κακοτεχνίες στους δρόμους, το κυκλοφοριακό, τα ΜΜΜ διογκώθηκαν ακόμη περισσότερο από τη στιγμή που όλο το τελευταίο προεκλογικό διάστημα οι αντιδήμαρχοι έτρεχαν για να μαζέψουν προσωπικούς ψήφους. Με απλά λόγια, η κοινωνία τον είχε εμπιστευτεί το 2019 διότι διακήρρυτε το αφήγημα μιας ανεξάρτητης παράταξης, απεγκλωβισμένης από κομματικές αβελτηρίες, που έφερνε το νέο αίμα στην τοπική αυτοδιοίκηση. Όταν πολύ σύντομα διαπιστώθηκε ότι το «νέο αίμα» αποδεικνυόταν κοινό παλιό κάτουρο, οι ίδιοι που του είχαν δώσει 66% στο β΄γύρο πριν από τέσσερα χρόνια, τον καταβαράθρωσαν διότι θεώρησαν πως με την λυσσαλέα στήριξη της Νέας Δημοκρατίας την οποία όμως αυτή τη φορά επιζητούσε μετά μανίας, εξαπατήθηκαν.
Η πρόκληση για τον Στέλιο Αγγελούδη
Ο Στέλιος Αγγελούδης διαθέτει μιαν άνετη πλειοψηφία στο δημοτικό συμβούλιο, έχει μπροστά του έναν τεράστιο όγκο δουλειάς, ορισμένα εξαιρετικά στελέχη εκλεγμένων συμβούλων και πολλά περισσότερα μη εκλεγμένων που είναι «διαμάντια». Ως ικανός μάνατζερ που είναι, οφείλει να επιλέξει τους καταλληλότερους και να ολοκληρώσει τη δουλειά, προς όφελος της καθημερινότητας των Θεσσαλονικέων. Παράλληλα, να απογαλακτιστεί πλήρως, όχι από τις ιδεολογικές καταβολές του, αλλά από κάποια στελέχη, του κομματικού σωλήνα του ΠΑΣΟΚ, πολιτευτές, είτε αποτυχόντες βουλευτές, είτε «πρόθυμους» δυνητικούς καθοδηγητές που με μεθόδους των 80s επιχειρούν να διαδραματίσουν ρόλο στη νέα τάξη πραγμάτων. Ήδη ένα δείγμα των προθέσεών τους δόθηκε με τις σταυροδοσίες, προωθώντας κομματικές επιλογές και αφήνοντας εκτός εκλόγιμων θέσεων εξαιρετικά στελέχη με ικανότητες και πλούσια δράση στην κοινωνία της Θεσσαλονίκης.
Άλλωστε, ο Στέλιος Αγγελούδης μόχθησε πολύ σε όλη την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας να αποτινάξει πάνω από την πολυσυλλεκτική παράταξή του κομματική μπέρτα. Ώρα να το αποδείξει και μέσω της διοίκησής του. Κι αν το μήνυμα των εκλογών αυτών θα μπορούσε να ερμηνευτεί και ως εκδήλωση πολιτικής ωρίμανσης ένα είναι σίγουρο: Ότι η κοινωνία δεν είναι για κανέναν δεδομένη.
