Στα σκαλιά του Πολυτεχνείου, τον Νοέμβριο του 1974, η Μαρία Φαραντούρη τραγουδούσε μαζί με τον Νίκο Ξυλούρη και τον Αντώνη Καλογιάννη μπροστά σε χιλιάδες πολίτες. Η προβολή αυτού του ιστορικού ντοκουμέντου στο ΕΡΤnews έγινε αφορμή για μια συγκινητική αναδρομή, αλλά και για ένα μήνυμα υπεράσπισης της δημοκρατίας προς τις νεότερες γενιές.
Μιλώντας στην εκπομπή «Update» με τη Σταυρούλα Χριστοφιλέα, ενόψει της 53ης επετείου της εξέγερσης, η ερμηνεύτρια στάθηκε στη σημασία της ιστορικής μνήμης και στον κίνδυνο αναβίωσης του φασισμού.
«Όταν χάνουμε τη μνήμη μας, ο φασισμός βρίσκει πρόσφορο έδαφος», υπογράμμισε.
Παρακολουθώντας τις εικόνες της πρώτης επετείου, θυμήθηκε τους δύο συναδέλφους της που έχουν φύγει από τη ζωή, τονίζοντας ότι παραμένουν ζωντανοί στην προσωπική και συλλογική μνήμη.
Από τον Καναδά στα σκαλιά του Πολυτεχνείου
Τις ημέρες της εξέγερσης, τον Νοέμβριο του 1973, η Φαραντούρη βρισκόταν στον Καναδά μαζί με τον Μίκη Θεοδωράκη, έχοντας αναγκαστεί να ζήσει στο εξωτερικό κατά τη διάρκεια της δικτατορίας.
Όπως αφηγήθηκε, ο συνθέτης ανταποκρίθηκε αμέσως στα γεγονότα γράφοντας τον ύμνο των φοιτητών. Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε σε δίσκο που κυκλοφόρησε διεθνώς, μεταφέροντας στο εξωτερικό το μήνυμα της εξέγερσης.
Μετά την πτώση της χούντας, το καλοκαίρι του 1974, επέστρεψε στην Ελλάδα και συμμετείχε στις μεγάλες συναυλίες της Μεταπολίτευσης. Περιέγραψε την αυθόρμητη συνάντηση των καλλιτεχνών με το λαϊκό κίνημα και τη βαθιά φορτισμένη ατμόσφαιρα της πρώτης επετείου, όταν τραγούδησαν το «Ποτέ πια φασισμός».
Η μουσική ως φωνή αντίστασης
Η Φαραντούρη χαρακτήρισε το Πολυτεχνείο «αρχή του τέλους» της δικτατορίας, αναφέροντας παράλληλα τον ρόλο των γεγονότων στην Κύπρο στην τελική κατάρρευση του καθεστώτος.
Στάθηκε στη συμβολή της μουσικής και της ποίησης στην αντίσταση: τα τραγούδια στήριζαν το φρόνημα των ανθρώπων στην Ελλάδα και βοηθούσαν να γίνει γνωστός ο αγώνας τους στο εξωτερικό.
Υπενθύμισε επίσης ότι η αντίσταση στην επταετία περιλάμβανε χιλιάδες πολίτες που διώχθηκαν, φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν.
«Να μη γυρίσει πίσω το ρολόι του χρόνου»
Απευθυνόμενη στους νέους, αναγνώρισε ότι οι σημερινές δυσκολίες είναι διαφορετικές, με έντονα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Τόνισε, ωστόσο, ότι η προστασία των ελευθεριών εξακολουθεί να απαιτεί ενεργή στάση.
Εξέφρασε ανησυχία για την επανεμφάνιση φασιστικών κινημάτων στην Ευρώπη και διεθνώς και κάλεσε τις νεότερες γενιές να γνωρίζουν την ιστορία και να αναγνωρίζουν τις απειλές κατά της δημοκρατίας.
«Πρέπει να το θυμόμαστε, να τραγουδάμε και να φροντίζουμε να πηγαίνουμε μπροστά και καλύτερα και να μη γυρίσει πίσω το ρολόι του χρόνου», ανέφερε.





