Ρινόκερος που ανήκει στο είδος Dihoplus pikermiensis, ηλικίας 8 – 8,5 εκ. ετών, βρέθηκε στο Γεωπάρκο της Σητείας, αναδεικνύοντας για μία ακόμη φορά τον παλαιοντολογικό πλούτο του Παγκόσμιου Γεωπάρκου UNESCO.
Η επιστημονική έρευνα ανήκει στον καθηγητή Παλαιοντολογίας και Στρωματογραφίας, Γιώργο Ηλιόπουλο και την ομάδα του εργαστήριου Παλαιοντολογίας και Στρωματογραφίας του τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών.
Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο κ. Ηλιόπουλος τόνισε πως τον περασμένο Μάρτιο, στα πλαίσια της συνεργασίας (και χρηματοδότησης) του εργαστηρίου Παλαιοντολογίας και Στρωματογραφίας με το Παγκόσμιο Γεωπάρκο UNESCO Σητείας και τον δήμο Σητείας, για την ανάδειξη του παλαιοντολογικού πλούτου του γεωπάρκου, στη διάρκεια παλαιοντολογικής επισκόπησης που πραγματοποιήθηκε στις περιοχές Μαγαντζέ και Τραπεζά του γεωπάρκου, εντόπισαν μία νέα θέση με απολιθωμένα οστά.
Αναμεσά τους ξεχώρισε το κρανίο ενός μεγάλου θηλαστικού. «Το υλικό μεταφέρθηκε στο εργαστήριο Παλαιοντολογίας και Στρωματογραφίας του τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών όπου καθαρίστηκε και συντηρήθηκε, ενώ κατά τη μελέτη του έγινε προφανές ότι πρόκειται για κρανίο ρινόκερου».
Σε ό,τι αφορά το είδος αυτού του ρινόκερου, ο κ. Ηλιόπουλος, εξήγησε ότι με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του κρανίου προσδιορίστηκε ότι αυτό ανήκει στο είδος Dihoplus pikermiensis, έναν ρινόκερο με δύο κέρατα που έζησε κατά το ανώτερο Μειόκαινο και το οποίο αποτελεί τυπικό είδος της λεγόμενης Πικερμικής Πανίδας που έζησε στην Δυτική Ευρασία εκείνη τη χρονική περίοδο, και έχει βρεθεί και σε άλλες αντίστοιχες θέσεις στην Ελλάδα, όπως στο Πικέρμι Αττικής.
«Μάλιστα θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχει την ίδια ηλικία με γιγάντιο δεινοθήριο της Αγίας Φωτιάς Σητείας (Deinotherium proavum) και συνεπώς η ηλικία του είναι 8 – 8,5 εκ. ετών» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Για την περιοχή του Παγκόσμιου Γεωπάρκου UNESCO Σητείας, ο κ. Ηλιόπουλος τόνισε ότι είναι σημαντική, καθώς καλύπτει μια παλαιοντολογική ιστορία σχεδόν 300 εκ. ετών και πιο συγκεκριμένα από τα φυτικά υπολείμματα του Λιθανθρακοφόρου, στους Ρουδιστές του Κρητιδικού, στο γιγάντιο Δεινοθήριο του Μειοκαίνου και τα νάνα ενδημικά θηλαστικά του Πλειστοκαίνου.
«Εδώ και αρκετό καιρό υπήρχε η ελπίδα ότι θα εντοπιστούν κι αλλα μειοκαινικά θηλαστικά στην περιοχή του Γεωπάρκου Σητείας, όμως η θεση στην οποία βρέθηκε, ήταν μια έκπληξη για τους ερευνητές, καθώς ήταν παράκτια» τόνισε ο κ. Ηλιόπουλος και, επισημαίνοντας τη σπουδαιότητα της περιοχής, εξήγησε ότι αυτή η ανακάλυψη μπορεί να αποδειχθεί η αρχή μιας σειράς νέων σημαντικών ευρημάτων.
«Η ανακάλυψη του κρανίου του Dihoplus pikermiensis ήρθε να επιβεβαιώσει τις προσδοκίες των παλαιοντολόγων, ότι η περιοχή του Γεωπάρκου Σητείας είναι μια περιοχή σημαντική και για τα ανωμειοκαινικά ευρήματα και με τις σχετικές επιστημονικές δημοσιεύσεις θα μπει στον παγκόσμιο επιστημονικό χάρτη ως μια περιοχή με μεγάλο παλαιοντολογικό ενδιαφέρον για το Ανώτερο Μειόκαινο.
Με τη στήριξη του γεωπάρκου και του δήμου Σητείας, η έρευνα θα συνεχιστεί στο επόμενο διάστημα και ευχόμαστε να δώσει σύντομα νέα, εξίσου μεγάλα και σημαντικά παλαιοντολογικά ευρήματα, τα οποία θα αποτελέσουν το υλικό για ένα τοπικό παλαιοντολογικό μουσείο» ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Εκτός από τον κ. Ηλιόπουλο που συμμετείχε ως επικεφαλής, η ομάδα που συμμετείχε στις ανασκαφές και στη συντήρηση του Dihoplus pikermiensis, αποτελείται την Δρ Πηνελόπη Παπαδοπούλου, την Δρ Ιρενα Παππά, την υποψήφια διδάκτορα Δήμητρα Βαλαβάνη, τον Benoit Ficart και τον Thomas Beard.
