Έχοντας σκοπό να κρατήσει ζωντανή την πλούσια ποντιακή παράδοση και να μεταδώσει την αγάπη για την ιστορία των προγόνων στους νεότερους, ο Αλέξης Παρχαρίδης είναι ένας από τους πιο αγαπητούς εκπροσώπους της ποντιακής μουσικής. Στις 6 Ιουνίου συμμετέχει στο Βάκχαι Φεστ που διοργανώνεται στη Μονή Λαζαριστών, στη Θεσσαλονίκη μαζί με πολλούς ακόμη καλλιτέχνες της παραδοσιακής μουσικής. Πριν ανέβει στη σκηνή του φεστιβάλ μιλά στην Karfitsa για την ποντιακή μουσική σήμερα, για το πώς την αγκαλιάζουν τα νέα παιδιά και για το αίσθημα ευθύνης.
Συνέντευξη: Ελίνα Τουκουσμπαλίδου
Θέλω να μου πείτε για αρχή για το Βάκχαι Φεστ, στο οποίο θα συμμετάσχετε.
Είναι ένα φεστιβάλ που αναδεικνύει την παραδοσιακή ελληνική μουσική σε όλο το εύρος της. Γι’ αυτό και καλεί πολλές περιοχές. Εμείς αντιπροσωπεύουμε τον Πόντο. Είναι σημαντικό το ότι τα τελευταία χρόνια ο κόσμος ασχολείται με την παράδοση και ρέπει προς αυτή. Αυτή είναι η ιστορία και η ταυτότητά μας και πρέπει να την αναδείξουμε.
Βλέπετε στις συναυλίες σας νέους ανθρώπους, νέα παιδιά να έρχονται και να δείχνουν ενδιαφέρον για την παράδοση;
Τα τελευταία χρόνια ο μέσος όρος ηλικίας των συμμετεχόντων στα πανηγύρια έχει πέσει πολύ, κι αυτό μας δίνει μια ιδιαίτερη χαρά διότι η πλειοψηφία πλέον είναι νέοι άνθρωποι που χορεύουν και διασκεδάζουν με την ψυχή τους. Βλέπουμε ότι τραγουδάνε μαζί με μας. Γνωρίζουν τα τραγούδια. Αναδεικνύεται το φιλέρευνο πνεύμα τους. Αρχίζουν και ψάχνουν πολύ μέσα από το ίντερνετ τους στίχους, τις μουσικές. Αυτό δείχνει μια ανησυχία και δείχνει ότι βρίσκουν «χυμούς» στη λαϊκή παράδοση, τους οποίους στη σύγχρονη μουσική δε μπορούν να βρουν.
Στο Βάκχαι Φεστ θα δούμε εκπροσώπους για τα ποντιακά, για τα μακεδονικά, για τα νησιώτικα, για τα ηπειρωτικά. Είναι σημαντική αυτή η ένωση;
Είναι σημαντική γιατί αναδεικνύει την παραδοσιακή μουσική σε όλη την ευρύτητά της. Η παραδοσιακή μουσική είναι η πατρίδα μας, η ταυτότητά μας. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια αυτό πάει να αλλοιωθεί, αλλά φαίνεται ο Θεός μάς αγαπάει και μας δίνει πολλές αντιστάσεις. Ειδικά εμάς τους Πόντιους. Είμαστε ακόμη εδώ με τη γλώσσα μας που είναι δύσκολη και μαθαίνεται βιωματικά.
Η Θεσσαλονίκη αγαπάει τα ποντιακά. Τι εκλαμβάνετε εσείς από το κοινό όταν παίζετε στην πόλη;
Η Θεσσαλονίκη είναι ποντιομάνα. Ο κύριος όγκος των ποντιακών πληθυσμών εγκαταστάθηκε στη Βόρεια Ελλάδα. Η Θεσσαλονίκη είναι το κέντρο. Οτιδήποτε αφορά την παράδοση πάντα έχει επιτυχία, έχει ρυθμό και ένταση. Αισθανόμαστε ότι ο κόσμος το θέλει, το αγαπάει.
Ζούμε στην εποχή της τεχνολογίας όπου η πληροφορία είναι παντού. Μπορούμε να ακούσουμε μουσική απ’ όλο τον κόσμο. Βλέπετε όμως να είναι ιδιαίτερες οι ρίζες με την παραδοσιακή μουσική;
Παρατηρώ μια τάση των νέων ανθρώπων να ερευνήσουν και να ανακαλύψουν παραδόσεις και πολιτισμούς. Από πού προήλθαν. Το πώς έφτασαν οι πρόγονοί τους μέχρι εδώ. Είναι ιδιαίτερη χαρά για μας.
Βλέπετε νέα παιδιά όχι μόνο να ακούν αλλά να θέλουν να ασχοληθούν με την ποντιακή μουσική; Είτε με το χορό, είτε με το τραγούδι, είτε με τα μουσικά όργανα.
Θα σας πω χαρακτηριστικά ότι παλιά υπήρχαν δέκα λυράρηδες. Πλέον οι δέκα έγιναν χιλιάδες. Εγώ πιστεύω ότι δεκάδες χιλιάδες παιδιά παίζουν πλέον λύρα. Άλλοι τόσοι νταούλι. Το αγγείο, η γκάιντα, ήταν ένα κυρίαρχο όργανο στον Πόντο. Παλιά υπήρχε ένας μόνο καλός παίκτης, ο Γιάννης Αραμαδανίδης και παρακαλούσαν το Θεό να μη πεθάνει γιατί αν πέθαινε ο Γιάννης θα χανόταν το αγγείο. Αυτή τη στιγμή σας πληροφορώ ότι τα παιδιά που παίζουν αγγείο είναι εκατοντάδες. Ακόμη και κοριτσάκια. Δε το περίμενα ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα.
Έχετε χαράξει μια πολύ σπουδαία πορεία. Τι κρατάτε;
Τα φέρνει έτσι ο Θεός, μας χαρίζει απλόχερα κάποια ταλέντα και εμείς το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να τα εκμεταλλευτούμε ώστε να πάμε πιο πέρα την ποντιακή παράδοση. Είμαι πεπεισμένος ότι ο Θεός μου έδωσε το ταλέντο. Εγώ δεν έκανα κάτι για να το αναδείξω. Όλα ήρθαν με έναν περίεργο τρόπο, άρα καταλήγω σε αυτό το συμπέρασμα. Θα είμαι αχάριστος απέναντι στο Θεό εάν δεν χρησιμοποιήσω κατάλληλα το ταλέντο αυτό. Δηλαδή αν δεν αγωνιστώ για την ποντιακή μουσική παράδοση.
Πλησιάζει η επέτειος της 19ης Μαΐου. Οπότε θεωρείτε ότι είναι ακόμη πιο σημαντικό να κρατάμε ζωντανή τη μνήμη;
Σαφώς. Γι’ αυτό στο σύνολό του ο ποντιακός ελληνισμός αγωνίζεται σθεναρά για να επιτύχει την αναγνώριση της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Όλα αυτά τα χρόνια τουλάχιστον γνωστοποιήθηκε στο ελληνικό κοινό η πολύπαθη ιστορία του ποντιακού ελληνισμού, γιατί υπήρχε έλλειψη. Δεν ήξερε ο κόσμος την ιστορία. Πώς εκτοπιστήκαμε, τους θανάτους. Όλη αυτή η δυναμική έκανε γνωστή στο ευρύ κοινό την ιστορία και αρχίζουμε και βλέπουμε φωτεινούς ορίζοντες στο μέλλον.
Τι θα λέγατε σε κάποιο νέο παιδί που θέλει να ασχοληθεί με την ποντιακή παράδοση;
Θα του έλεγα να ασχοληθεί γιατί θα γεμίσει η ψυχή του. Θα βρίθει από συναισθήματα και κυρίως αγάπη για την πατρίδα. Από την άλλη αισθάνεσαι ότι υπηρετείς ένα χρέος απέναντι στους προγόνους μας, οι οποίοι πέρασαν τα πάνδεινα και τώρα είμαστε σε θέση εμείς να τραγουδάμε και να χορεύουμε.
Πληροφορίες για το Βάκχαι Φεστ:
- Μονή Λαζαριστών, Θεσσαλονίκη
- Σάββατο 6 Ιουνίου 2026
- Ώρα προσέλευσης: 18:00
- Ώρα έναρξης: 18:30
Συμμετέχουν:
- Πόντος: Αλέξης Παρχαρίδης
- Κρήτη: Μανώλης Κονταρός
- Ήπειρος: Πέτρος Χαλκιάς με τα Αδέλφια Κόντη
- Νησιά: Ξέφραγο Αμπέλι
- Μακεδονία: Broza Banda
