Στην Ίμβρο βρέθηκε ο Στέλιος Αγγελούδης, έπειτα από πρόσκληση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, στο πλαίσιο πρωτοβουλίας για την ενίσχυση των βιβλιοθηκών των ελληνικών σχολείων του νησιού.
Η επίσκεψη εντάσσεται σε δράση υποστήριξης της εκπαιδευτικής κοινότητας της Ίμβρου, με στόχο τον εμπλουτισμό των σχολικών βιβλιοθηκών μέσω της προσφοράς βιβλίων.
Η πρωτοβουλία πραγματοποιείται με τη συνεργασία τοπικών και εκκλησιαστικών φορέων, αναδεικνύοντας τη σημασία της ενίσχυσης της παιδείας και της διατήρησης της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο νησί.
Related Post
Αναλυτικά η ανάρτηση του δημάρχου Θεσσαλονίκης:
«Μετά από πρόσκληση που μου απηύθυνε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ.Βαρθολομαίος και τηρώντας τη δέσμευση που είχα αναλάβει για την υποστήριξη των βιβλιοθηκών των ελληνικών σχολείων της Ίμβρου με την προσφορά βιβλίων, είχα την τύχη να επισκεφθώ αυτό το μαργαριτάρι του Αιγαίου.
Μόνο όταν βρεθεί κανείς στην Ίμβρο μπορεί να καταλάβει από πού πηγάζει αυτή η απεριόριστη αγάπη και η αφοσίωση των Ιμβρίων για τη γενέθλια γη τους.
Η Ίμβρος “στη μεθόριο των δύο ηπείρων, των δύο κόσμων, όπου τα ρεύματα των θαλασσών και των πολιτισμών συναντιούνται αιώνες και αιώνες, γράφοντας τη μοίρα των ανθρώπων», είναι ο τόπος όπου και πάλι ανθίζει η ελπίδα.
Και αυτό έγινε πράξη, εξαιτίας, κυρίως, της εκπαιδευτικής άνοιξης του νησιού, της αναγέννησης της ομογενειακής παιδείας και της άνθησης του αριθμού των ομογενών που κρατούν την “Ίμβρο με τα εφτά χωριά” ζωντανή.
Κρατώ σαν τις πιο ευλαβικές αναμνήσεις από το ταξίδι αυτό τρεις πολύ δυνατές στιγμές που δεν θα ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου: τα δάκρυα του Νίκου, ενός από τους 15 ομογενείς μας που κρατούν ζωντανό σήμερα το Σχοινούδι, του χωριού όπου χτυπούσαν πριν μερικές δεκαετίες 3.500 καρδιές. Τη συγκίνηση του επί σειρά ετών Προέδρου της Ιμβριακής Ένωσης Μακεδονίας – Θράκης Παύλου Σταματίδη, όταν βρέθηκα έξω από το πατρικό του σπίτι και τον κάλεσα.Τρίτη στιγμή, όταν είδα το μέλλον της Ίμβρου, τα 50 παιδιά της Ομογένειας, στη μεγάλη γιορτή των σχολείων για τη λήξη του σχολικού έτους.
Η Ίμβρος είναι οι άνθρωποί της, αυτοί που την πονούν, που την τιμούν, που την αγαπούν και που προπάντων, δεν την ξεχνούν.
Γιατί Ίμβρος σημαίνει ευθύνη. Μια ευθύνη που ξέρω καλά πως οι Ίμβριοι με το πείσμα και την επιμονή τους δεν έχουν φοβηθεί ποτέ να αναλάβουν».
