Το αλκοόλ παίζει επιβαρυντικό ρόλο σε διάφορες μορφές καρκίνου, όπως του στόματος, του ανώτερου πεπτικού και του ήπατος. Η κακή επίδραση του αλκοόλ στην υγεία είναι αποδεδειγμένη.
Πρόσφατα, μια κορεάτικη μελέτη επιβεβαίωσε ότι μπορεί να γίνει αιτία εμφάνισης κακοήθειας και στο πάγκρεας, ένα όργανο που παράγει ένζυμα και βοηθά στην πέψη. Μάλιστα, ανέδειξε μια πληθυσμιακή ομάδα που είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στην εμφάνιση καρκίνου του παγκρέατος: τους διαβητικούς και τα άτομα με διαταραγμένη γλυκόζη νηστείας.
«Η βαριά κατανάλωση αλκοόλ, ανεξαρτήτως του τύπου, αποτελεί παράγοντα κινδύνου καρκινογένεσης. Όσον αφορά το πάγκρεας, υπάρχουν μελέτες που έχουν συνδέσει την κακή αυτή συνήθεια με την πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου στους πάσχοντες από παγκρεατίτιδα -μια πάθηση που απειλεί όσους καταναλώνουν συχνά, για μεγάλο χρονικό διάστημα και σε μεγάλες ποσότητες οινοπνευματώδη ποτά. Η έρευνα δείχνει ότι ενοχοποιείται τόσο η οξεία παγκρεατίτιδα όσο και η χρόνια. Η πρώτη είναι μια κατάσταση που προκαλεί ξαφνική φλεγμονή του παγκρέατος και διαρκεί για μικρό χρονικό διάστημα. Η δεύτερη χαρακτηρίζεται από χρόνια προοδευτική φλεγμονή και ουλές και οδηγεί σε μη αναστρέψιμη βλάβη των παγκρεατικών πόρων», εξηγεί ο καθηγητής Χειρουργικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Δημήτρης Λινός.
Μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε το 2018 σε ασθενείς που αναζήτησαν θεραπεία οξείας παγκρεατίτιδας σε νοσοκομείο έδειξε ότι είχαν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο του παγκρέατος συγκριτικά με άτομα χωρίς τη νόσο. Το ίδιο ανησυχητική είναι και μια άλλη μελέτη, που δημοσιεύθηκε πριν από μερικούς μήνες στο «Nature» και η οποία διεξήχθη για να εξετάσει τη συσχέτιση μεταξύ της χρόνιας παγκρεατίτιδας και της επίπτωσης καθώς και της θνησιμότητας του καρκίνου σε 10.899 ασθενείς με την πάθηση. Σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, είχαν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης όλων των καρκίνων, μεταξύ αυτών και καρκίνου του παγκρέατος. Όσον αφορά δε τη θνησιμότητα από καρκίνο, οι ασθενείς με χρόνια παγκρεατίτιδα είχαν υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του οισοφάγου και του παγκρέατος.
«Δυστυχώς, η ύπαρξη κακοήθειας στο πάγκρεας είναι σιωπηρή. Δεν προκαλεί αρχικά συμπτώματα παρά μόνο σε προχωρημένα στάδια της νόσου. Μερικές φορές, οι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν κόπωση, απώλεια βάρους και ίκτερο. Συνέπεια αυτής της έλλειψης συμπτωμάτων είναι η καθυστέρηση της διάγνωσης και της θεραπείας και τελικά η μείωση των πιθανοτήτων ίασης, συγκριτικά με άλλους καρκίνους», προειδοποιεί ο καθηγητής κ. Λινός και συμπληρώνει ότι «η επιλογή της θεραπείας που θα ακολουθηθεί εξαρτάται από το στάδιο της νόσου. Μόνο το 20% των ατόμων που διαγιγνώσκονται με καρκίνο του παγκρέατος μπορούν να αφαιρέσουν τμήμα ή το σύνολο του οργάνου, καθώς η συντριπτική πλειονότητα ανακαλύπτει ότι πάσχει από καρκίνο αφού αυτός έχει δώσει μεταστάσεις».
Αποχή και από το κάπνισμα
Τα μέχρι σήμερα δεδομένα δείχνουν ότι η πλήρης αποχή από το αλκοόλ μπορεί να συμβάλει στη μείωση του κινδύνου σε ασθενείς με διαταραγμένη γλυκόζη νηστείας και διαβήτη. Η δε μείωση της καταναλισκόμενης ποσότητας θα μπορούσε να προστατεύσει όλους από την εμφάνιση παγκρεατίτιδας που οδηγεί σε αυτόν τον καρκίνο. Εάν συνδυαστεί δε με την αποφυγή του καπνίσματος και τη διατήρηση ενός φυσιολογικού βάρους, τότε οι πιθανότητες μειώνονται ακόμα περισσότερο.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
