Τα λεμφοκύτταρα είναι ένα είδος λευκών αιμοσφαιρίων που παίζουν σημαντικό ρόλο στον οργανισμό μας και το ανοσοποιητικό μας σύστημα, καθώς μας προστατεύουν από τις λοιμώξεις.
Υπάρχουν τρία είδη με διαφορετική δράση το καθένα, τα Β-λεμφοκύτταρα, τα Τ-λεμφοκύτταρα και τα φυσικά φονικά κύτταρα (ή κύτταρα NK).
Οι φυσιολογικές τιμές
Για τους ενήλικες τα φυσιολογικά επίπεδα των λεμφοκυττάρων κυμαίνονται από 1.000 έως 4.000 ανά mm3.
Οι τιμές κάτω από 1.500 mm3 αντιστοιχούν στην λεμφοπενία (χαμηλά λεμφοκύτταρα), ενώ αυξημένα θεωρούνται όταν οι τιμές είναι πάνω από 4.000 (λεμφοκυττάρωση).
Στα παιδιά τα φυσιολογικά επίπεδα των λεμφοκυττάρων διαφέρουν ανά ηλικία και μπορεί να φθάσουν έως τα 8.000 ανά mm3. Στις ηλικίες κάτω των 6 ετών για παράδειγμα, τα λεμφοκύτταρα θεωρούνται χαμηλά όταν είναι κάτω από 2.000 ανά mm3.
Χαμηλά λεμφοκύτταρα (λεμφοπενία)
Η λεμφοπενία μπορεί να είναι χρόνια ή οξεία και οι πιο συχνές αιτίες είναι διατροφικοί παράγοντες, λοιμώξεις, αυτοάνοσα νοσήματα, κληρονομικότητα ή κάποια θεραπεία στην οποία υποβάλλεται ένας ασθενής, όπως για τον καρκίνο.
Συγκεκριμένα, η γρίπη ή άλλες ήπιες λοιμώξεις μπορεί να την προκαλέσουν, αλλά θα μπορούσε επίσης να προκληθεί από μια πιο σοβαρή ασθένεια ή πάθηση, όπως:
HIV ή AIDS
Φυματίωση ή τυφοειδής πυρετός
Ιογενής ηπατίτιδα
Αυτοάνοσα νοσήματα, όπως ο λύκος
Ασθένειες του αίματος όπως η νόσος του Hodgkin
Θεραπείες ακτινοβολίας ή χημειοθεραπείας.
Σπάνιες κληρονομικές παθήσεις, όπως η σοβαρή συνδυασμένη ανοσοανεπάρκεια (SCID), το σύνδρομο DiGeorge και το σύνδρομο Wiskott-Aldrich
Σε αυτήν την πάθηση δεν υπάρχουν συμπτώματα, παρά μόνο εκείνα της πιθανής υποκείμενης πάθησης.
Αυξημένα λεμφοκύτταρα (λεμφοκυττάρωση)
Τα αυξημένα λεμφοκύτταρα στο αίμα, που ονομάζεται λεμφοκυττάρωση, είναι μια πολύ συνηθισμένη κατάσταση μετά από μία λοίμωξη. Μερικές φορές όμως οφείλονται σε σοβαρά, υποκείμενα νοσήματα, η έγκαιρη διάγνωση των οποίων έχει ζωτική σημασία.
Εμφανίζεται συχνά σε ανθρώπους που έχουν περάσει κάποια πρόσφατη λοίμωξη, συνήθως από ιό (ιογενής). Είναι επίσης συχνή σε καταστάσεις που προκαλούν χρόνια φλεγμονή, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα.
Μπορεί επίσης να σχετίζεται με αντίδραση σε ένα νέο φάρμακο, σε τραυματισμό, σε ασπληνία (αφαίρεση του σπλήνα) ή σε ορισμένες μορφές καρκίνου.
Συνήθως ούτε στην λεμφοκυττάρωση υπάρχουν συμπτώματα και η διάγνωση γίνεται με την απλή εξέταση αίματος. Η αντιμετώπιση των αυξημένων λεμφοκυττάρων βασίζεται στην αντιμετώπιση της αιτίας τους.
Πηγή: iatropedia.gr
