Συχνά αναφερόμαστε στη μετεγχειρητική κήλη. Πρόκειται για εκείνο το είδος κήλης του κοιλιακού τοιχώματος που εμφανίζεται σε τομές από προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις στην κοιλιά.
Συγκεκριμένα, μια μετεγχειρητική κήλη προκύπτει όταν το ενδοκοιλιακό περιεχόμενο, όπως τμήμα του εντέρου ή κάποιου οργάνου, προπίπτει εκτός της ανατομικής του θέσης, δηλαδή «βγαίνει έξω» από την κοιλιά μέσω μιας παλαιότερης εγχειρητικής τομής που άνοιξε. Αυτό το είδος κήλης μπορεί να εμφανιστεί μήνες ή ακόμη και χρόνια μετά από την εν λόγω επέμβαση.
«Πρόκειται για μια πολύ συχνή επιπλοκή των χειρουργικών επεμβάσεων στην περιοχή της κοιλιάς, καθώς υπολογίζεται ότι το ένα τρίτο των ασθενών που υπόκεινται σε χειρουργική επέμβαση αυτής της περιοχής θα την αναπτύξει στη συνέχεια. Αποτελεί τη δεύτερη σε συχνότητα κήλη που μπορεί να εμφανιστεί στον άνθρωπο, με πρώτη τηβουβωνοκήλη.Ωστόσο, όταν αποκατασταθεί ρομποτικά, το ποσοστό υποτροπής είναι κάτω από 4%», επισημαίνει ο Φώτιος Αρχοντοβασίλης, MasterSurgeon of Excellence στη Χειρουργική Κηλών του Κοιλιακού Τοιχώματος, διευθυντής του Κέντρου Αριστείας Χειρουργικής Κηλών του Κοιλιακού Τοιχώματος (Center of Excellence in HerniaSurgery).
Η μετεγχειρητική κήλη θα προκύψει συνήθως έπειτα από άσκηση αυξημένης πίεσης στην κοιλιακή χώρα: τα ενδοκοιλιακά όργανα, με τη «βοήθεια» αυτής της πίεσης, βρίσκουν κάποιο αδύναμο σημείο, όπως ο ουλώδης ιστός της προηγούμενης χειρουργικής τομής, και βγαίνουν μέσα από αυτό.
Στους παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνιση μετεγχειρητικής κήλης περιλαμβάνονται (κατά φθίνουσα σειρά) οι πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις στην κοιλιακή χώρα, η τεχνική συρραφής του τραύματος (τα πολύ σφιχτά ράμματα που ίσως είχαν τοποθετηθεί έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία τάσης και συνεπώς τη δυσκολία επούλωσης του χειρουργικού τραύματος), η λοίμωξη του τραύματος, το κάπνισμα, η υπερβολική σωματική άσκηση μετά την επέμβαση, ηαύξηση του σωματικού βάρους σε μικρό χρονικό διάστημα, ηεγκυμοσύνη πριν από την πλήρη αποκατάσταση του τραύματος, οι διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος, δηλαδή η ανοσοκαταστολή, ο χρόνιος βήχας και οι διαταραχές θρέψης.
Τα συμπτώματα της μετεγχειρητικής κήλης είναι η διόγκωση, η προπέτεια και το πρήξιμο, δηλαδή κοντά στην περιοχή του χειρουργικού τραύματος κάτι «πετάει» μέσα από την κοιλιά.Επίσης,μπορείναεμφανιστούνπροβλήματα όπως έντονοι πόνοι, δυσκοιλιότητα, ναυτία, ενώ αν δεν αναταχθεί το εντερικό περιεχόμενο και παρουσιαστεί περίσφιξη,τότε τα συμπτώματα επιδεινώνονται και δημιουργείται ειλεός, με πολύ πιθανή την ισχαιμία και τη διάτρηση του εντέρου, με τελικό αποτέλεσμα να μπει σε κίνδυνο η ζωή του ασθενούς.
Πώς αντιμετωπίζεται
Η αντιμετώπιση μιας μετεγχειρητικής κήλης είναι μόνο χειρουργική. Πραγματοποιείται περίπου με τις ίδιες μεθόδους που χρησιμοποιούνται για να αποκατασταθούν και οι υπόλοιπες κήλες του κοιλιακού τοιχώματος. Ωστόσο, η επέμβαση μετεγχειρητικής κήλης απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή, μεγάλη εμπειρία και άρτια καταρτισμένους χειρουργούς κηλών, καθώς αυτή μπορεί να παρουσιάζει ιδιαιτερότητες όπως οι ενδοκοιλιακές συμφύσεις.
Οι σύγχρονες μέθοδοι αποκατάστασης των μετεγχειρητικών κηλών περιλαμβάνουν τις νεότερες τεχνικές eTEP (eTEP, eTEP-RS, eTEP-TAR). Η τεχνική eTEP αποτελεί μια πρωτοποριακή, ελάχιστα επεμβατική μέθοδο αποκατάστασης των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος, η οποία ενδείκνυται για απαιτητικές περιπτώσεις όπως αυτή της μετεγχειρητικής κήλης. Οι ασθενείς που χειρουργούνται με τις τεχνικές eTEP φεύγουν από το νοσοκομείο την ίδια ή την επόμενη μέρα, ενώ η επάνοδός τους στην καθημερινότητα είναι ταχύτατη.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
