Δύσκολα ξεχνάει κανείς την εμπειρία του ιλίγγου. Αυτή η αίσθηση ότι όλα γύρω γυρίζουν τρομοκρατεί τον πάσχοντα, που εκείνη τη στιγμή αδυνατεί να καταλάβει τι του συμβαίνει. Ο ίλιγγος, ωστόσο, δεν είναι ένα παιχνίδι του μυαλού. Ούτε είναι πάθηση. Πρόκειται για σύμπτωμα και επιβάλλει τη διαγνωστική αξιολόγηση από αρκετές ειδικότητες.
«Ουσιαστικά πρόκειται για μια διαταραχή της ισορροπίας, η οποία σχετίζεται με την ικανότητα του εγκεφάλου μας να αντιλαμβάνεται τη θέση μας στο περιβάλλον. Συνοδεύεται από την αίσθηση ότι περιστρεφόμαστε ή ότι όλα γυρίζουν γύρω από εμάς», εξηγεί η ωτορινολαρυγγολόγος-χειρουργός Κεφαλής Τραχήλου, παιδοΩΡΛ, Ανατολή Παταρίδου.
Οι περισσότεροι μπερδεύουν τον ίλιγγο με την απλή ζάλη, την αστάθεια, τη «θολούρα», την τάση για λιποθυμία ή το «βαρύ» κεφάλι. Ίλιγγος μπορεί να εμφανιστεί είτε από προβλήματα του λαβυρίνθου -κάτι που συμβαίνει στο 90% των περιπτώσεων- είτε από νευρολογικά προβλήματα, που είναι πολύ πιο σπάνια (10%).
Είναι σημαντικό ο πάσχων να απευθυνθεί στην κατάλληλη ιατρική ειδικότητα, που είναι η ωτορινολαρυγγολογία. Ο ειδικός ιατρός θα λάβει λεπτομερές ιατρικό ιστορικό και θα υποβάλει τον πάσχοντα σε νευροωτολογικό-ακοολογικό έλεγχο. Οι πιο συχνές αιτίες του ιλίγγου είναι η αιθουσαία νευρωνίτιδα, η οποία χαρακτηρίζεται από αιφνίδια έναρξη με έντονο ίλιγγο και εμέτους, που επιδεινώνονται με οποιαδήποτε κίνηση του κεφαλιού. Διαρκεί από λίγες μέρες έως τρεις εβδομάδες.
Ο καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσεως. Χαρακτηριστικό της πάθησης είναι η πρόκληση των συμπτωμάτων του ιλίγγου, όταν ο ασθενής ξαπλώσει ύπτια, με το κεφάλι του στραμμένο προς τα πλάγια, από την πλευρά του πάσχοντος λαβυρίνθου.
Η νόσος του Meniere. Η νόσος χαρακτηρίζεται από σημαντικές ακουστικές διαταραχές, που διαρκούν από 30 λεπτά έως 24 ώρες. Εκτός από τον ίλιγγο, ο ασθενής παρουσιάζει βαρηκοΐα, εμβοές και αίσθημα πληρότητας ώτων. Η βαρηκοΐα δεν είναι μόνιμη, αλλά βελτιώνεται μετά την πάροδο μιας υποτροπής.
Το ακουστικό νευρίνωμα. Είναι ένας καλοήθης όγκος, που αυξάνεται με βραδύ ρυθμό, προκαλώντας μονόπλευρη βαρηκοΐα, εμβοές και ίλιγγο.
Ο ίλιγγος είναι παροδικός και διαρκεί από 30 λεπτά έως μερικές εβδομάδες. Η διάσειση του λαβυρίνθου οφείλεται σε τραυματισμούς και σε κακώσεις του κεφαλιού. Εκτός από τον ίλιγγο, ο τραυματίας πιθανόν να παρουσιάζει βαρηκοΐα και εμβοές. Στο πλαίσιο ενός επεισοδίου ημικρανίας, μπορεί ο ασθενής να εμφανίσει και ίλιγγο, βαρηκοΐα και εμβοές. Η αντιμετώπιση κάθε μορφής ιλίγγου είναι ανάλογη της εκάστοτε αιτίας.
Τι γίνεται με τα παιδιά
Ίλιγγο, όμως, μπορούν να παρουσιάσουν και τα παιδιά. Σε αυτές τις περιπτώσεις τα βασικά συμπτώματα είναι η αστάθεια, δηλαδή, η τάση του παιδιού να πέσει προς τη μια πλευρά, όταν στέκεται ή όταν βαδίζει. Πολύ συχνό σύμπτωμα είναι επίσης ο εμετός ή η ναυτία και ο πόνος στην κοιλιά. Επιπλέον μπορεί να συνοδεύεται και από διαταραχές στην όραση. «Η πιο συχνή αιτία του παιδιατρικού ιλίγγου είναι η ημικρανία, που είναι πολύ συχνό πρόβλημα της παιδικής ηλικίας και συχνά συνοδεύεται από ίλιγγο. Η δεύτερη κατά σειρά συχνότητας αιτία είναι ο ιδιοπαθής καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσεως της παιδικής ηλικίας. Πρόκειται για μια άγνωστης αιτιολογίας πάθηση, που χαρακτηρίζεται από ίλιγγο μικρής διάρκειας ≤10 λεπτών, ο οποίος μετά την κρίση υποχωρεί εντελώς», αναφέρει η παιδοΩΡΛ Ανατολή Παταρίδου.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
