Νέα ευρήματα από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ αναδεικνύουν τον σημαντικό ρόλο των στατινών στη μείωση του κινδύνου ηπατοκυτταρικού καρκινώματος.
Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο JAMA Internal Medicine, η χρήση στατινών συμβάλλει στην προστασία των ασθενών με χρόνια ηπατική νόσο. Ιδιαίτερα οι λιπόφιλες στατίνες, όπως η ατορβαστατίνη και η σιμβαστατίνη, φαίνεται πως μειώνουν αισθητά τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του ήπατος και των επιπλοκών του. Μάλιστα, όσο μεγαλύτερη είναι η διάρκεια της θεραπείας με στατίνες, τόσο ενισχυμένη η προστατευτική τους δράση.
Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα συνεχίζει να αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες θανάτου που σχετίζονται με τον καρκίνο παγκοσμίως, ενώ η χρόνια ηπατική νόσος παραμένει ο πρωταρχικός παράγοντας κινδύνου. Στο παρελθόν, η ιογενής ηπατίτιδα ήταν η κύρια αιτία της νόσου. Ωστόσο, οι σύγχρονες θεραπευτικές παρεμβάσεις έχουν περιορίσει σημαντικά τα περιστατικά που σχετίζονται με αυτήν. Σήμερα, οι μεταβολικές διαταραχές και η αλκοολική ηπατοπάθεια εμφανίζονται με αυξανόμενη συχνότητα, καθιστώντας αναγκαία την υιοθέτηση προληπτικών στρατηγικών για τις ομάδες υψηλού κινδύνου.
Ποιος ο ρόλος των στατινών στην εξέλιξη της ηπατικής νόσου
Προηγούμενες πειραματικές μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι οι στατίνες διαθέτουν αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Αρκετές από αυτές έχουν συσχετίσει τη χρήση τους με την επιβράδυνση της εξέλιξης της ηπατικής νόσου. Βέβαια, οι περισσότερες εστίαζαν σε συγκεκριμένες αιτίες της νόσου ή δεν εξέταζαν συστηματικά την περίπτωση της ίνωσης.
Στη παρούσα έκθεση, οι επιστήμονες ανέλυσαν δεδομένα από το Research Patient Data Registry. Πρόκειται για κλινικές πληροφορίες από νοσοκομεία του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης Mass General Brigham που καλύπτουν την περίοδο 2000-2023. Στη μελέτη συμμετείχαν 16.501 ενήλικες ασθενείς, ηλικίας 40 ετών και άνω, που είχαν διαγνωστεί με χρόνια ηπατική νόσο και παρουσίαζαν αρχική βαθμολογία ηπατικής ίνωσης (FIB-4) 1,3 ή υψηλότερη.
Οι ερευνητές χώρισαν τους συμμετέχοντες σε δύο ομάδες: εκείνους που έκαναν χρήση στατινών και εκείνους που δεν λάμβαναν τη συγκεκριμένη θεραπεία. Στη συνέχεια, αξιολόγησαν τη 10ετή αθροιστική επίπτωση του ηπατοκυτταρικού καρκινώματος και της ανεπάρκειας, καθώς και τις μεταβολές στη σοβαρότητα της ηπατικής ίνωσης.
Η συμβολή των στατινών σε νούμερα – Πόσο μειώθηκε ο κίνδυνος;
Τα ευρήματα της μελέτης υπογραμμίζουν ότι οι στατίνες συνδέονται με αισθητά χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης χρόνιας ηπατικής νόσου. Ειδικότερα, η 10ετής αθροιστική επίπτωση της νόσου μειώθηκε από 8% στους μη χρήστες σε 3,8% στους χρήστες. Ακόμα:
- Ο κίνδυνος εμφάνισης ηπατικής νόσου μειώθηκε κατά 33%
- Ο κίνδυνος ηπατικής ανεπάρκειας μειώθηκε σημαντικά, από 19,5% στους μη χρήστες στο 10,6% στους χρήστες
Συγκριτικά με τις υδρόφιλες στατίνες, οι λιπόφιλες στατίνες παρουσίασαν πιο έντονα προστατευτικά αποτελέσματα. Οι ασθενείς που έλαβαν λιπόφιλες στατίνες εμφάνισαν μείωση κινδύνου κατά 36%, ενώ όσοι έλαβαν υδρόφιλες στατίνες -όπως η ροσουβαστατίνη και η πραβαστατίνη -είχαν μικρότερη μείωση, της τάξης του 21%. Επιπλέον, η παρατεταμένη χρήση τους ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τα προστατευτικά οφέλη. Ασθενείς που είχαν λάβει τουλάχιστον 600 αθροιστικές ημερήσιες δόσεις εμφάνισαν 40% μικρότερη πιθανότητα ανάπτυξης ηπατικής νόσου και 36% μικρότερο κίνδυνο ανεπάρκειας.
Κατά την αξιολόγηση της εξέλιξης της ίνωσης σε υποομάδα 7.038 ασθενών με μετρήσεις FIB-4, οι χρήστες στατινών παρουσίασαν καλύτερη πορεία. Λιγότεροι ασθενείς εμφάνισαν επιδείνωση της ίνωσης σε επίπεδα υψηλότερου κινδύνου, ενώ η πλειονότητα μετακινήθηκε σε κατηγορίες μέσου ή χαμηλού κινδύνου.
Εν κατακλείδι, τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι οι στατίνες μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη μείωση του κινδύνου ηπατοκυτταρικού καρκινώματος και ανεπάρκειας σε ασθενείς με χρόνια ηπατική νόσο. Ιδιαίτερα οι λιπόφιλες στατίνες, όταν λαμβάνονται μακροχρόνια, εμφανίζουν τις πιο ισχυρές προστατευτικές επιδράσεις. Τα στοιχεία ανοίγουν τον δρόμο για την περαιτέρω διερεύνηση της χρήσης τους ως προληπτική θεραπεία.
Πηγή: Ygeiamou.gr
