Τη δεκαετία του 1800, ήταν θαύμα να ζει κανείς μετά τα 40. Σήμερα, όμως, όλο και περισσότεροι άνθρωποι επιτυγχάνουν το στόχο της μακροζωίας, περνώντας τα 90 και «φλερτάροντας» με τα 100. Ο χρόνος, όμως, φέρνει και φθορά, επομένως όσο αυξάνεται το προσδόκιμο ζωής των ανθρώπων, τόσο παρουσιάζονται και διάφορα προβλήματα υγείας.
Ένα από τα κυριότερα προβλήματα που εμφανίζονται σε αυτές τις ηλικίες είναι η απώλεια ακοής. Μια νέα μελέτη, που δημοσιεύεται στο International Journal of Audiology, αποκαλύπτει ότι 8 στους 10 ανθρώπους που φτάνουν στην ηλικία των 90 ετών χρειάζονται ακουστικά βαρηκοΐας. Μια επιστημονική ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ, ειδικότερα, διαπίστωσε ότι όλα τα άτομα άνω των 90 ετών που συμμετείχαν στη μελέτη αντιμετώπιζαν κάποιου βαθμού απώλεια ακοής.
«Στην ηλικιακή ομάδα 90+, η υγεία της ακοής είναι εξαιρετικά σημαντική, τόσο για τη σωματική, όσο και για την ψυχική υγεία. Η απώλεια ακοής μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη απομόνωση, κατάθλιψη, άνοια και αυξημένο κίνδυνο πτώσεων», αναφέρει η Åsa Winzell Juhlin, διδακτορική φοιτήτρια στην Ακαδημία Sahlgrenska του Πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ και ειδικός σε θέματα ακοής στο Κέντρο Ακουστικής Φροντίδας.
Η εν λόγω ηλικιακή ομάδα δεν είχε μελετηθεί σε προγενέστερες μελέτες, γι’ αυτό και η νέα έρευνα εστίασε στην ακουστική υγεία των ατόμων ηλικίας 90-95 ετών, διαπιστώνοντας σοβαρά προβλήματα ακοής. Η ομάδα μελέτης χρησιμοποίησε τυποποιημένα τεστ ακοής, που ελάχιστα έχουν αξιοποιηθεί σε ανθρώπους αυτών των ηλικιών, εξετάζοντας 91 συμμετέχοντες.
Κανένας από τους ενήλικες δεν είχε φυσιολογική ακοή, ενώ το 80% είχε τόσο σοβαρή απώλεια, που χρησιμοποιούσε ακουστικά βαρηκοΐας. Στο 30% υπήρχαν ενδείξεις ότι το κερί του αυτιού εμπόδιζε την ακοή στο ένα ή και τα δύο αυτιά. Η συσσώρευση κεριού στο αυτί μπορεί να μπλοκάρει τον ακουστικό πόρο, δυσκολεύοντας την ακοή και δημιουργώντας προβλήματα στην τοποθέτηση των ακουστικών βοηθημάτων. Μια ακόμη ενδιαφέρουσα παρατήρηση ήταν ότι οι άνδρες φάνηκε να αντιμετωπίζουν σοβαρότερα προβλήματα ακοής από τις γυναίκες.
«Οι άνθρωποι άνω των 90 ετών βρίσκονται συχνά σε ιδρύματα περίθαλψης, δεν εξετάζονται ή δεν διαγιγνώσκονται πάντα για απώλεια ακοής, συχνά δυσκολεύονται να χειριστούν τα ακουστικά βαρηκοΐας και δεν λαμβάνουν πάντα την απαιτούμενη υποστήριξη», εξηγεί η Åsa Winzell Juhlin. «Πρέπει να εστιάσουμε περισσότερο στην ακοή των πολύ ηλικιωμένων, να χρησιμοποιούμε ακουστικά βαρηκοΐας όπου είναι δυνατόν, αλλά και να δουλεύουμε περισσότερο με το ακουστικό περιβάλλον», συμπλήρωσε.
Πηγή: Ygeiamou.gr
