Αντιμέτωπος με φορολογικό καταλογισμό ύψους 155.482,19 ευρώ βρέθηκε φορολογούμενος, μετά την κατάθεση συνολικά 268.170 ευρώ σε μετρητά σε κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς, καθώς δεν κατάφερε να αποδείξει στις φορολογικές αρχές την προέλευση των χρημάτων.
Η υπόθεση, που αφορά το φορολογικό έτος 2015, εξετάστηκε από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), η οποία απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή του και επικύρωσε τον καταλογισμό που είχε επιβληθεί από τη ΔΟΥ Γλυφάδας.
Οι τρεις καταθέσεις που μπήκαν στο μικροσκόπιο
Ο φορολογικός έλεγχος, ο οποίος πραγματοποιήθηκε έπειτα από σχετικό δελτίο πληροφοριών του ΚΕΦΟΜΕΠ, αφορούσε τρεις καταθέσεις μετρητών:
-
200.000 ευρώ
-
18.170 ευρώ
-
50.000 ευρώ
Συνολικά, τα ποσά ανέρχονταν σε 268.170 ευρώ.
Οι φορολογικές αρχές έκριναν ότι δεν προσκομίστηκαν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν την πραγματική προέλευση των χρημάτων.
Τι υποστήριξε ο φορολογούμενος
Από την πλευρά του, ο φορολογούμενος υποστήριξε ότι τα χρήματα προέρχονταν από εισοδήματα προηγούμενων ετών που είχαν ήδη φορολογηθεί, μεταξύ των οποίων συντάξεις, ενοίκια, τόκοι και μερίσματα.
Παράλληλα, ανέφερε ότι μέρος των χρημάτων είχε προέλθει από αναλήψεις μετρητών από άλλους κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς και στη συνέχεια κατατέθηκε εκ νέου.
Υποστήριξε επίσης ότι η επανακατάθεση χρημάτων που είχαν προηγουμένως αναληφθεί δεν απαγορεύεται από τη φορολογική νομοθεσία και δεν υπόκειται σε συγκεκριμένο χρονικό περιορισμό.
Γιατί απορρίφθηκε η προσφυγή
Η ΔΕΔ, ωστόσο, έκρινε ότι οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνοδεύονταν από τα απαιτούμενα στοιχεία που θα αποδείκνυαν με σαφήνεια την προέλευση των συγκεκριμένων ποσών.
Ειδικότερα, δεν τεκμηριώθηκε επαρκώς ότι τα χρήματα προέρχονταν πράγματι από εισοδήματα που είχαν ήδη φορολογηθεί ή από πηγές που απαλλάσσονταν νόμιμα από τη φορολογία.
Ως εκ τούτου, οι επίμαχες καταθέσεις αντιμετωπίστηκαν ως προσαύξηση περιουσίας άγνωστης πηγής, σύμφωνα με το άρθρο 21 παρ. 4 του Ν. 4172/2013.
Με την απόφασή της, η ΔΕΔ επικύρωσε τον φορολογικό καταλογισμό, διατηρώντας τη συνολική φορολογική υποχρέωση του φορολογουμένου στα 155.482,19 ευρώ.
Η υπόθεση αναδεικνύει τη σημασία της τεκμηρίωσης της προέλευσης μεγάλων χρηματικών ποσών που κατατίθενται σε τραπεζικούς λογαριασμούς. Ακόμη και όταν ο φορολογούμενος υποστηρίζει ότι πρόκειται για χρήματα από παλαιότερα φορολογημένα εισοδήματα ή για ποσά που είχαν προηγουμένως αναληφθεί, οι σχετικοί ισχυρισμοί πρέπει να μπορούν να αποδειχθούν με συγκεκριμένα και επαρκή στοιχεία.
