Δέκα ερωτήσεις αναζητούν δέκα σύντομες απαντήσεις. Πρόσωπα της Θεσσαλονίκης, από όλους τους χώρους, μοιράζονται με τους αναγνώστες της εφημερίδας «Karfitsa» πτυχές της ζωής τους και αδημοσίευτες φωτογραφίες σε μια διαφορετική – μίνι συνέντευξη.
Χριστίνα Φραντζίδου: Το λαϊκό τραγούδι είναι χαραγμένο στο DNA μας
Η Χριστίνα Φραντζίδου έχει μία ζωή συντονισμένη με το …ραδιόφωνο της Θεσσαλονίκης. Τα τελευταία 4 χρόνια «κρύβεται» πίσω από κάθε τραγούδι του «Μινόρε 96,1» και μας αποκαλύπτει όχι μόνο πτυχές των ερτζιανών αλλά και πιο προσωπικές. Μια ιστορία όλο νότες!
Πώς πρωτομπήκε στη ζωή σας το ραδιόφωνο;
Ήταν τυχαίο, αλλά μοιραίο γιατί μάλλον το παντρεύτηκα. Από μικρό παιδί κι αργότερα ως έφηβη το ραδιόφωνο πάντα συντρόφευε τις μέρες και κυρίως τις νύχτες μου. Παρέα με τον μπαμπά μου ακούγαμε λαϊκά τραγούδια. Ίσως να μην υπήρχε παιδί, τότε, που τραγουδούσε τόσο Καζαντζίδη, Διονυσίου και Νταλάρα. Αργότερα, βέβαια, την δεκαετία τον 80’s πήγα πιο κοντά στα ακούσματα της ηλικίας μου καθώς μεσουρανούσε η Disco και η Rock.
Πέντε λέξεις που περιγράφουν το Μινόρε…
Κυριακάτικο τραπέζι … όταν δεν έλειπε κανείς.
Το λαϊκό τραγούδι αντέχει στο χρόνο;
Προφανώς… Είναι χαραγμένο στο DNA του Έλληνα, είναι η χαρά, η λύπη, οι γιορτές, οι Κυριακές, οι διακοπές του. Έχουμε συνδέσει κάθε καλή ή κακή στιγμή της ζωή μας με κάποιο στίχο ενός λαϊκού τραγουδιού. Πολλές φορές αναρωτιόμαστε και εμείς, όπως ο Λευτέρης Μαρόγλου στα spots του «Μινόρε» αν αυτό το τραγούδι γράφτηκε για μένα.
Οι Θεσσαλονικείς αγαπούν να ακούν…
Μινόρε 96,1! Οι Θεσσαλονικείς αγάπησαν τον Μινόρε και τον αγκάλιασαν από την πρώτη μέρα. Το απίθανο είναι ότι επικοινωνούν μαζί μας, ζητάνε να μπουν τραγούδια στο Play List, μας μιλούν για τις ζωές τους και τι έχουν περάσει, έγιναν φίλοι μας.
Τραγούδι ή καλλιτέχνης που απολαμβάνετε στο repeat;
«Μινόρε Παράπονο»: Στράτος Διονυσίου
Τι πρέπει να σας τάξουν για να …εγκαταλείψετε το ραδιόφωνο;
Το ραδιόφωνο είναι η ζωή μου! Οι περισσότερες ώρες της μέρας φεύγουν δουλεύοντας και κάνοντας παρέα με τον Μινόρε (καλός φίλος). Το ραδιόφωνο είναι οι συνεργάτες που με τα χρόνια έγιναν οικογένεια … εδώ γέλασα, έκλαψα, δημιούργησα τη δική μου οικογένεια, εδώ είμαι η αληθινή Χριστίνα. Οπότε δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι που θα με έκανε να το αφήσω. Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ!
Η Θεσσαλονίκη έχει ανάγκη από…
Δεν θα πω τα κλισέ: κίνηση, πάρκινγκ, πράσινο. Για μένα η πόλη μας έχει ανάγκη να ξαναβρεί την παλιά της ταυτότητα, να ξαναγίνει η ρομαντική Θεσσαλονίκη, με τους ανθρώπους που έλεγαν πάντα «καλημέρα» στο δρόμο και σου χαμογελούσαν! Οι ρυθμοί άλλαξαν και η πόλη έχασε «το στέκι της παρέας», εκεί που τους ήξερες όλους, που ζητούσες τα αγαπημένα σου τραγούδια και όλο το μαγαζί γινόταν μια παρέα! Οι άνθρωποι είχαν μπέσα, έβγαινες και γνώριζες κόσμο χωρίς να φοβάσαι. Τώρα δυστυχώς αυτό δεν υπάρχει.
Τι σας αρέσει/τι μισείτε στην πόλη;
Αυτό που δεν θα άλλαζα με τίποτα είναι οι βόλτες στην παραλία με το ηλιοβασίλεμα και στα AirPods να παίζει Μινόρε … Αυτό που μισώ, είναι τα δήθεν της πόλης.
Δεν μπορείτε χωρίς…
…το παιδί μου. Ο Ευάγγελος είναι το ωραιότερο τραγούδι της ζωής μου … και φυσικά δεν μπορώ χωρίς το ραδιόφωνο! Οι άνθρωποι του ραδιοφώνου έχουν μια περίεργη σχέση αγάπης και μίσους με αυτό, σχέση εξάρτησης!
Τι δεν ξέρουμε για την Χριστίνα Φραντζίδου;
‘Οτι πέρα από την οικογένεια μου στις δύσκολες στιγμές το καταφύγιο μου είναι ο Μινόρε. Μοιάζει με ένα τραγούδι, που δίνει φως στην δύσκολη καθημερινότητα μου και με ταξιδεύει…
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA
