Δέκα ερωτήσεις αναζητούν δέκα σύντομες απαντήσεις. Πρόσωπα της Θεσσαλονίκης, από όλους τους χώρους, μοιράζονται με τους αναγνώστες της εφημερίδας «Karfitsa» πτυχές της ζωής τους και αδημοσίευτες φωτογραφίες σε μια διαφορετική – μίνι συνέντευξη.
‘Αννυ Ακριβάκη: Η ζωή στο κέντρο Θεσσαλονίκης δεν είναι ποτέ βαρετή
Η ‘Αννυ Ακριβάκη είναι δικηγόρος, με έντονη κοινωνική δράση και ενεργό ενδιαφέρον για τα κοινά. Μέλος της διοίκησης Αγγελούδη κι εκλεγμένη πρόεδρος της Α’ Δημοτικής Κοινότητας, ξέρει το κέντρο της Θεσσαλονίκης, τις ομορφιές και τα προβλήματα σαν την …παλάμη του χεριού της, καθώς είναι μόνιμη κάτοικος από την ημέρα που γεννήθηκε. Πάμε να την γνωρίσουμε καλύτερα;
Πώς είναι μια ζωή στο κέντρο της Θεσσαλονίκης;
Ζωντανή, απαιτητική και… ποτέ βαρετή. Το κέντρο έχει παλμό, ιστορίες και ανθρώπους· σε κρατά διαρκώς σε εγρήγορση. Είναι ένας τρόπος ζωής που αγαπώ, γιατί μου δίνει την αίσθηση ότι βρίσκομαι πάντα μέσα στα πράγματα.
Όνειρο ζωής η Νομική;
Όχι. Η πρώτη μου επιλογή ήταν η Ιατρική, και μάλιστα η Νευροχειρουργική. Η Νομική ήταν η αμέσως επόμενη. Τελικά, όμως, αποδείχθηκε καθοριστική, γιατί όσα έμαθα έγιναν τρόπος σκέψης και τρόπος ζωής.
Ποιες υποθέσεις είναι δυσκολότερες;
Εκείνες που έχουν ανθρώπους πίσω από τους φακέλους. Γιατί οι άνθρωποι δεν χωρούν εύκολα σε νομικά άρθρα και κάθε υπόθεση έχει τη δική της ιστορία. Εκεί χρειάζεται όχι μόνο γνώση, αλλά και ενσυναίσθηση.
Η εμπλοκή με την Αυτοδιοίκηση πώς προέκυψε;
Από μια συνάντηση με τον παιδικό μου φίλο και νυν υπουργό Δημήτρη Παπαστεργίου. Γνώριζε την αγάπη μου για την πόλη, αλλά μάλλον είχε εκτιμήσει και την οργανωτική μου πλευρά. Έτσι, με παρέσυρε στην Αυτοδιοίκηση. Κάτι ήξερε τελικά!
Η διοίκηση Αγγελούδη κατάφερε…
Να ξαναβάλει την πόλη στο επίκεντρο και να δώσει έναν διαφορετικό βηματισμό. Το πιο δύσκολο, όμως, είναι η συνέχεια: να μετατρέπεις το όραμα σε καθημερινότητα και τις ιδέες σε πράξεις.
Ακούτε τα παράπονα των πολιτών;
Φυσικά. Αν δεν ακούς τα παράπονα, δεν μπορείς να καταλάβεις τι πρέπει να αλλάξεις. Η πόλη άλλωστε μιλάει καθημερινά — αρκεί να έχεις διάθεση να την ακούσεις.
Εάν μπορούσατε, θα σώζατε…
Τον δημόσιο χώρο και ό,τι τον κάνει πιο ανθρώπινο: το πράσινο, τα ζώα, την αισθητική της πόλης. Γιατί μια πόλη δεν είναι μόνο δρόμοι και κτίρια· είναι πολιτισμός, άνθρωποι και ζωή.
Ποια άλλη ξένη γλώσσα θα θέλατε να μάθετε;
Ιταλικά. Είναι η γλώσσα που μοιάζει να έχει γεννηθεί για να δίνει στις λέξεις λίγο περισσότερο λυρισμό — και ίσως λίγη περισσότερη μουσική.
Δεν θα χάνατε με τίποτα…
Μια καλή συναυλία, μια έκθεση τέχνης, ένα καλό βιβλίο, μια συζήτηση που αξίζει να θυμάσαι και, φυσικά, ένα ταξίδι. Μου αρέσει να γνωρίζω νέους πολιτισμούς και ανθρώπους. Και, όπου υπάρχει ευκαιρία, να βρίσκω λίγο χρόνο και για τα ζώα — έχουν έναν δικό τους, μοναδικό τρόπο να σε κερδίζουν.
Φράση που λέτε συχνά;
«Όλα γίνονται, αρκεί να το πάρουμε απόφαση.» Γιατί, τελικά, το πρώτο βήμα είναι πάντα η απόφαση — και μετά χρειάζεται δουλειά.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA
