Μπανιέρες, λεκάνες, καναπέδες, νοικοκυριά ολόκληρα στήνονται στα πεζοδρόμια. Σχεδόν σε καθημερινή βάση εμφανίζονται στα social media φωτογραφίες με πεταμένα αντικείμενα σε τόσο κεντρικά σημεία της Θεσσαλονίκης που πραγματικά σε κάνουν να απορείς.
ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΡΥΠΙΔΟΥ
Μα καλά, κανείς δεν τους είδε; Κανείς δεν πήρε μυρωδιά; Ποιοι ήταν αυτοί/αυτές που κουβάλησαν τόσα ογκώδη και τα εγκατέλειψαν στην «καρδιά» της πόλης; Τι ήταν αόρατοι ή φαντάσματα;
‘Οσο και να δεχτούμε πως τα κουβάλησαν νύχτα, μέσα στην πίσσα σκοτάδι, στη βροχή, στο χιόνι, στο χαλάζι, μιλάμε για μια Θεσσαλονίκη με χιλιάδες κόσμου. Επομένως, μήπως οι υπόλοιποι κάνουμε τα στραβά μάτια κι αφήνουμε τις δημοτικές αρχές να βγάλουν το φίδι από την τρύπα;
Κάποιοι θα πουν «κι εμείς τι είμαστε;». Τίποτα χαφιέδες να δίνουμε στεγνά τους γείτονες ή τους φίλους μας που αποφάσισαν να κάνουν ανακαίνιση το σπίτι τους και ο,τιδήποτε τους ήταν άχρηστο το παράτησαν στο πεζοδρόμιο;
Με αφορμή όλα τα παραπάνω διαβάζω τελευταία αρκετά σχόλια πολιτών που ζητούν «Κάμερες παντού». Θεωρούν πως με τον τρόπο αυτό θα αποθαρρυνθούν ή θα το επεξεργαστούν διπλά όσοι εγκαταλείπουν ογκώδη αντικείμενα με ελαφρά την καρδία, καθώς θα είναι πολύ εύκολο να εντοπιστούν.
Κάτι σαν Big Brother δηλαδή. Απλά θα βρίσκουμε τον ασυνείδητο. Και μπορεί ο υπαίτιος να μην αποχωρεί από το σπίτι του «Μεγάλου Αδελφού» αλλά σίγουρα θα το σκέφτεται πολύ περισσότερο με τις κάμερες να καραδοκούν… ‘Αλλωστε, σε αυτό το παιχνίδι δεν θα υπάρχουν νικητές, παρά μόνο ηττημένοι που θα πληρώνουν τσουχτερά πρόστιμα.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ KARFITSA
