Μια από τις βασικότερες οδικές αρτηρίες της Θεσσαλονίκης, που ενώνει τη δυτική είσοδο της πόλης με την ανατολική πλευρά του κέντρου, διασχίζεται καθημερινά από χιλιάδες οδηγούς και πεζούς και σε λίγους μήνες ετοιμάζεται να γίνει ακόμη πιο πολυσύχναστη λόγω των σταθμών του μετρό. Κι όμως, τόσο άσχημη.
Η Εγνατία στη Θεσσαλονίκη, με το γκρίζο, τα φθαρμένα κτίρια και τη σωρεία αυτοκινήτων που τη διασχίζουν καθημερινά, είναι μια οδός αδικημένη, θα μπορούσε να αποτελεί ένα στολίδι, βιτρίνα πριν δει ο επισκέπτης τις άλλες ομορφιές της πόλης, ενώνοντας το Βαρδάρη με την Αριστοτέλους, την Καμάρα και τα πανεπιστήμια. Τη διασχίζω καθημερινά για τη δουλειά και παρατηρώντας από το παράθυρο του λεωφορείου ψηλά στα κτίρια, αλλά και χαμηλά στα πεζοδρόμια, πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται ότι είναι μια χαμένη ευκαιρία.
Τις προάλλες έβλεπα ένα βίντεο στο YouTube με έναν τουρίστα που πέρασε δύο εβδομάδες στη Θεσσαλονίκη και έδειχνε τα αξιοθέατά της. Το πρώτο «κακό σημάδι» ήταν ότι το κατάλυμά του βρισκόταν στον Βαρδάρη, άρα καθημερινά για να πάει οπουδήποτε διέσχιζε την Εγνατία. Στο βίντεο άθελά του -καθώς ήταν πολύ ευχαριστημένος από την επίσκεψή του- έδειχνε όλα όσα μας στενοχωρούν σε αυτή την πόλη, ιδιαίτερα δε στο κέντρο της.
Σκέφτηκα: Μακάρι να έμενε κοντά στο Μέγαρο Μουσικής και να διέσχιζε τη Νέα Παραλία καθημερινά, όχι την Εγνατία. Ίσως στη μεριά της Τούμπας για να περνάει από τη Λαμπράκη ή στη Βασ. Όλγας ή στη Θεμ. Σοφούλη. Αλλά δυστυχώς το vlog έδειχνε την Εγνατία με τα βρώμικα πεζοδρόμια, τα κτίρια με τη φθορά του χρόνου να τα κατατρώει, τις λαμαρίνες από τα έργα του μετρό, τις μουτζούρες στις στάσεις του ΟΑΣΘ, τις σκισμένες αφίσες ή ό,τι είχε απομείνει από αυτές, κολλημένες σε άδεια κτίρια με χαρτιά για ενοικίαση.
Αυτή είναι η Εγνατία. Αυτό αντικρύζουμε καθημερινά όταν πηγαίνουμε στη δουλειά, στο σπίτι μας, για βόλτα, για περπάτημα. Ο τουρίστας είχε την «πολυτέλεια» να χαρεί και με τα όμορφα και με τα άσχημα, γιατί στο τέλος του ταξιδιού του θα επέστρεφε στο δικό του σπίτι στις ΗΠΑ. Το δικό μας σπίτι για πόσο όμως ακόμα θα μένει αφρόντιστο και αδικημένο; Αναρωτιέμαι βέβαια τι αίσθηση του άφησε η Θεσσαλονίκη όταν έφυγε από την πόλη και το ταξίδι του πέρασε στη σφαίρα των αναμνήσεων. Δηλαδή σε μερικά χρόνια τι θα θυμάται από εδώ. Μπορώ να κάνω πολλές εικασίες.
Κερασάκι στο βίντεο φυσικά ήταν τα σχόλια Θεσσαλονικέων, οι οποίοι με περισσή υπερηφάνεια έστελναν αγάπη και φιλιά από τη Θεσσαλονίκη, «τη συμβασιλεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, την πρωτεύουσα της μίας και μοναδικής Μακεδονίας», όπως έγραφε ένας χρήστης. Αρχαιολαγνεία; Εθελοτυφλία; Τα σχόλια πέραν αυτών του YouTube δικά σας.
