Το 1993, όταν η KPMG μια από τις κορυφαίες εταιρίες χρηματοοικονομικής λογιστικής στον κόσμο δημοσίευσε την πρώτη της Έρευνα Αναφορών Εταιρικής υπεθυνότητας, το CSR ήταν μια νέα και εξειδικευμένη δραστηριότητα που ασκούσε μόνο μία στις 10 πρωτοπόρες εταιρείες.
Σχεδόν, τρεις δεκαετίες αργότερα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Η πιο πρόσφατη έρευνα, που δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα, δείχνει ότι η αναφορά εταιρικής ευθύνης (CR) αποτελεί πλέον την κύρια επιχειρηματική πρακτική σε όλο τον κόσμο. Σχεδόν τα τρία τέταρτα (71%) των 4.100 εταιρειών που ερευνήθηκαν εκδίδουν τώρα εκθέσεις εταιρικής ευθύνης ή βιωσιμότητας.
Παρά την αύξηση στις αναφορές εταιρικής ευθύνης, η πρακτική δεν είναι χωρίς επικριτές. Μερικοί άνθρωποι εξακολουθούν να λένε ότι αυτές οι αναφορές είναι χάσιμο χρόνου και χρημάτων, πιστεύοντας ότι είναι τόσο πυκνές και τόσο βαρετές που κανείς δεν θα μπορούσε να μπει στον κόπο να τις διαβάσει. Άλλοι τα βλέπουν ως οχήματα για εταιρικό greenwash (παραπλανητικό «πράσινο» μάρκετινγκ), μια ευκαιρία για τις εταιρείες να υπερβάλουν τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά τους διαπιστευτήρια χωρίς πραγματική πρόθεση να αλλάξουν. Αν και κατανοώ τις ανησυχίες πίσω από κατηγορίες όπως αυτές, νομίζω ότι τέτοιες απόψεις γίνονται γρήγορα ξεπερασμένες.
Το σημείο που διαφεύγει από πολλούς ανθρώπους που ασκούν τέτοιου είδους κριτικές είναι ότι, στον 21ο αιώνα, η αναφορά εταιρικής ευθύνης είναι –ή θα έπρεπε να είναι– ένα ουσιαστικό εργαλείο διαχείρισης επιχειρήσεων.
Οι επιχειρήσεις σήμερα λειτουργούν σε έναν κόσμο που υφίσταται άνευ προηγουμένου περιβαλλοντικές και κοινωνικές αλλαγές. Η ανεξέλεγκτη πληθυσμιακή αύξηση τροφοδοτεί τις συνεχώς αυξανόμενες απαιτήσεις για περιορισμένους πόρους. Οι απρόβλεπτες ακραίες καιρικές συνθήκες επηρεάζουν τις προμήθειες βασικών εμπορευμάτων. Η αλλαγή των κοινωνικών συνθηκών και των προσδοκιών οδηγεί τόσο σε αυξημένη δύναμη δαπανών όσο και σε κοινωνική αναταραχή.
Η αναφορά εταιρικής ευθύνης είναι το μέσο με το οποίο μια επιχείρηση μπορεί να κατανοήσει τόσο την έκθεσή της στους κινδύνους αυτών των αλλαγών όσο και τη δυνατότητά της να επωφεληθεί από τις νέες εμπορικές ευκαιρίες. Είναι η διαδικασία με την οποία μια εταιρεία μπορεί να συγκεντρώσει και να αναλύσει τα δεδομένα που χρειάζεται για να δημιουργήσει μακροπρόθεσμη αξία και ανθεκτικότητα στις περιβαλλοντικές και κοινωνικές αλλαγές. Και είναι σημαντικό να πείσουν τους επενδυτές τους ότι η επιχείρησή τους έχει μέλλον πέρα από το επόμενο τρίμηνο ή έτος.
