Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος το νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό, απέδειξαν το βαρυσήμαντο ρόλο που διαδραματίζουν σε κάθε μήκος και πλάτος του πλανήτη. Η παγκόσμια πανδημία του Covid 19, αφενός έφερε στο προσκήνιο το λειτούργημα της ιατρικής και προπάντων έκρουσε το κώδωνα του κινδύνου σε όλους τους ανθρώπους, πως τίποτα δε είναι πιο σημαντικό από την υγεία.
Ο Στεφανος Χατζιηλιάδης είναι Νοσηλευτης στο νοσοκομείο Άγιος Δημήτριος της Θεσσαλονίκης και πρόεδρος του Σωματίου Εργαζόμενων του νοσοκομείου. Έτσι λοιπόν, μιλάει στην «Κ» δίνοντας το δικό του στίγμα για την εν λόγω ήμερα τονίζοντας, πριν από όλα πως «η νοσηλευτική είναι “τέχνη” ως έργο αγάπης και προσφοράς για τον συνάνθρωπο».
«Η παγκόσμια ημέρα των νοσηλευτών, είναι ημέρα γιορτής για τον άνθρωπο φύλακα άγγελο μας στις δύσκολες στιγμές μας στο κρεβάτι του πόνου. Με την πάροδο του χρόνου εξελίχθηκε σε επιστήμη».
«Η 12 η Μαΐου γιορτάζεται σαν ελάχιστος φόρος τιμής για όλους αυτούς που με αυταπάρνηση δίνουν το περίσσευμα της ψυχής τους για να ανταποκριθούν στο δύσκολο έργο τους».
Ο νοσηλευτης διαδραματίζει σπουδαίο ρόλο και όμως πολλές φορές απαξιώνεται
«Ο νοσηλευτης είναι ίσως ο πιο σημαντικός πυλώνας στήριξης του συστήματος υγείας. Είναι πάντα κοντά στον ασθενή, κάθε στιγμή, με αίσθημα ευθύνης παρέχοντας φροντίδα και ανακούφιση στον ψυχικό και σωματικό πόνο. Σήμερα μετά από δύο χρόνια πανδημίας covid 19 και ενώ οι νοσηλευτές ανταποκρίθηκαν πλήρως στις ανάγκες πρωτοφανούς κρίσης της δημόσιας υγείας και κράτησαν όρθιο το ΕΣΥ, η πολιτεία συνεχίζει να απαξιώνει το επάγγελμα-λειτούργημα του νοσηλευτή. Η μείωση του ανθρώπινου δυναμικού λόγο ελάχιστων προσλήψεων, με αποτέλεσμα την επαγγελματική εξουθένωση. Με τον κίνδυνο για το “λάθος”να παραμονεύει».
Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούν και πρέπει να αλλάξουν
Αρχικά, η ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ αποτελεί βασικό αίτημα όλων. Ο κ Χατζιηλιάδης εκπέμπει SOS στο κομμάτι των προλήψεων και τις κρίνει απαραίτητες σε όλες τις κενές οργανικές θέσεις. Επιπρόσθετα, η μονιμοποίηση των συμβασιούχων που βάλανε πλάτη στην πανδημία καθώς και η αύξηση μισθών σε συνδυασμό με ένα δημόσιο σύστημα Υγείας με γενναία χρηματοδότηση θα έδινε ουσιαστικό οξυγόνο τόσο στον κλάδο, όσο βέβαια και στην γενικότερη απόδοση και ετοιμότητα σε κάθε περίπτωση ανάγκης, σημειώνει.
