Ένα από τα πιο επώδυνα και ενοχλητικά προβλήματα που απασχολεί κυρίως τις γυναίκες είναι η ουρολοίμωξη. Η ουρολοίμωξη θα απασχολήσει τουλάχιστον μία φορά στη διάρκεια της ζωής τους το 30-50% των γυναικών.
Μικρόβια συνήθως από το έντερο προσβάλλουν το ουροποιητικό, τα οποία, αν δεν προλάβουν να απομακρυνθούν με την ούρηση, πολλαπλασιάζονται και δημιουργούν συμπτώματα. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, λόγω της ανατομίας, τους οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς, καθώς η απόσταση μεταξύ της ουρήθρας και του πρωκτού είναι μικρότερη από αυτή των αντρών. Το πρόβλημα αυτό μπορεί να προκύψει και το καλοκαίρι στις διακοπές και να χαλάσει τη διάθεση της γυναίκας, η οποία θα πρέπει να αναζητήσει ιατρική βοήθεια και φάρμακα σε συνεννόηση με τον γυναικολόγο ή τον ουρολόγο της.
Πολλές γυναίκες που αντιμετωπίζουν συχνά το πρόβλημα φοβούνται πολύ να κολυμπήσουν σε πισίνες, ειδικά όταν δεν ξέρουν αν έχουν τηρηθεί οι κανόνες σωστής καθαριότητας και χλωρίωσης. «Η ουρολοίμωξη εμφανίζεται συνήθως με συχνοουρία και μικρή ποσότητα ούρων, πόνο ή κάψιμο κατά την ούρηση και θολά, δύσοσμα ούρα. Η γυναίκα μπορεί να παραπονεθεί για πόνο στην περιοχή της κύστης και ορισμένες φορές μπορεί να συνοδεύεται από αιματουρία.
Για να γίνει η διάγνωση της ουρολοίμωξης χρειάζεται συνήθως απλά μια γενική εξέταση και καλλιέργεια ούρων, οι οποίες συνοδεύονται από αντιβιόγραμμα, το οποίο θα δείχνει ποιο ακριβώς μικρόβιο ευθύνεται και βάσει αυτού θα καθοριστεί η αντιβιοτική αγωγή που θα ακολουθήσει η γυναίκα», αναφέρει ο κ. Νικόλαος Πλεύρης, Γυναικολόγος, Διευθυντής Α’ Γυναικολογικής Κλινικής – Τμήμα Ρομποτικής και Λαπαροσκοπικής Χειρουργικής. Πιο σπάνια θα χρειαστεί περαιτέρω απεικονιστικός έλεγχος του ουροποιητικού με ακτινογραφία, υπέρηχο ή κυστεοσκόπηση. Σε περιπτώσεις όπου οι ουρολοιμώξεις εμφανίζονται αρκετά συχνά, μπορεί να χρειαστεί έλεγχος του ουροποιητικού για ανωμαλίες που προδιαθέτουν σε λοιμώξεις και για αποκλεισμό αιτιών που τις μιμούνται.
Η θεραπεία είναι απλή, καθώς η γυναίκα χρειάζεται μόνο να ακολουθήσει μία αντιβιοτική θεραπεία βάσει αντιβιογράμματος.
Παρόλα αυτά ο θεράπων ιατρός καλό θα ήταν να την συμβουλεύσει ποια προληπτικά μέτρα μπορεί να λάβει για την αποφυγή ουρολοιμώξεων στο μέλλον. Στόχος των μέτρων αυτών είναι να μειωθεί το μικροβιακό φορτίο που μπορεί να προκαλέσει ουρολοίμωξη και να διατηρηθεί ένα υγιές περιβάλλον που θα αποτρέπει την ανάπτυξη μικροβίων: Σωστός καθαρισμός από εμπρός προς τα πίσω της γεννητικής περιοχής μετά από κάθε κένωση, ώστε να αποφευχθεί η μεταφορά μικροβίων από το έντερο προς την ουρήθρα. Ούρηση μετά από κάθε σεξουαλική επαφή, ώστε να απομακρυνθούν τυχόν βακτήρια που έχουν εισαχθεί στην ουρήθρα. Αποφυγή σπερματοκτόνων κρεμών ή ενυδατικών gel, τα οποία ευνοούν την ανάπτυξη μικροοργανισμών στην περιοχή.
Χυμός κράνμπερι και πολύ νερό
Η επιμελής ενυδάτωση και η συχνή ούρηση είναι σημαντικές για την αποφυγή υποτροπών και νέων επεισοδίων. «Η κατανάλωση χυμού κράνμπερι και d-μαννόζης βοηθά, καθώς αποτρέπει τον αποικισμό της ουροδόχου κύστης από μικροοργανισμούς και την εμφάνιση υποτροπών. Κάποιες γυναίκες είναι επιρρεπείς στις ουρολοιμώξεις και εμφανίζουν αρκετά επεισόδια μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Όταν αυτά ξεπερνούν τα τρία στο έτος ή τα δύο στο εξάμηνο, θεωρούνται υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις. Τα συμπτώματα επανεμφανίζονται και οφείλονται στον ίδιο μικροοργανισμό, παρόλο που έχει ληφθεί η κατάλληλη θεραπεία», καταλήγει ο ειδικός.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
