Γι’ άλλη μια φορά φωτιές.
Του: ΛΕΥΤΕΡΗ ΧΡΥΣΟΦΑΚΗ
Γι’ άλλη μια φορά πολιτικοί καυγάδες στα αποκαΐδια.
Στο ζήτημα των πυρκαγιών θα έπρεπε να υπάρχει απόλυτη ομόνοια όλων των πολιτικών δυνάμεων. Να εργαστούν από κοινού ώστε να υπάρξει ένα αποτελεσματικό σύστημα πολιτικής προστασίας και κατάσβεσης. Γιατί ό,τι και να λέγεται και να γράφεται, αποτελεσματικό σύστημα δεν έχουμε.
Στη φωτιά της Πεντέλης έγινε μια προσπάθεια από την Κυβέρνηση να κερδίσει τις εντυπώσεις, να παρουσιάσει καλύτερη εικόνα από αυτή που υπήρξε πραγματικά. Τόσο για την αποτελεσματικότητα του μηχανισμού, όσο και για τον αριθμό των καμένων σπιτιών.
Κάποιοι βιάστηκαν να θριαμβολογήσουν, όμως τα στοιχεία από τις αυτοψίες των μηχανικών μιλούν από μόνα τους: 126 σπίτια έχουν καεί και είναι μόνιμα ή προσωρινά ακατάλληλα για κατοίκηση, 6 επαγγελματικοί χώροι και 29 αποθήκες έχουν καεί.
Η φωτιά ξέφυγε και στην πραγματικότητα έσβησε στη Λεωφόρο Μαραθώνος σε διάφορα σημεία από τον Γέρακα μέχρι και το Πικέρμι.
Τα τελευταία χρόνια η δασοπυρόσβεση και η πολιτική προστασία λειτουργούν υπό την επήρεια δύο πραγμάτων: Πρώτον την πολύνεκρη τραγωδία στο Μάτι και δεύτερον την κλιματική αλλαγή.
Η τραγωδία στο Μάτι επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο που σκέπτονται οι αρμόδιοι για τη δασοπυρόσβεση. Καμία κυβέρνηση δεν θέλει να βρεθεί στη θέση του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο για πολιτικούς όσο και για καθαρά ανθρώπινους λόγους. Γι’ αυτόν τον λόγο προέχει η εκκένωση των περιοχών. Οι καταστροφές έρχονται σε δεύτερη μοίρα ή δεν ενδιαφέρουν και καθόλου.
Όσον αφορά την κλιματική αλλαγή, κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για τις πυρκαγιές. Η κλιματική αλλαγή επηρεάζει τη ζωή μας, επηρεάζει όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες σε όλο τον πλανήτη . Πρέπει να λάβουμε μέτρα για τη μείωση της ρύπανσης, να χρησιμοποιήσουμε εναλλακτικές, καθαρές μορφές ενέργειας.
Από αυτό το σημείο όμως μέχρι να χρησιμοποιούμε την κλιματική αλλαγή ως δικαιολογία για την αδράνεια, έχει μεγάλη διαφορά. Γιατί η Ελλάδα τουλάχιστον μέχρι σήμερα δεν έχει να παρουσιάσει αυτό το καλοκαίρι τέτοια καιρικά φαινόμενα, όπως η Ισπανία για παράδειγμα, που να χρεώνονται στην κλιματική αλλαγή.
Εν κατακλείδι: Η οργάνωση του κράτους και των υπηρεσιών πρέπει να μπουν σε νέα φάση. Να ενισχυθεί η δασοπυρόσβεση με μέσα και να γίνει χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας.
Να βρεθεί ξανά προσωπικό που θα ξέρει το δάσος και θα εργάζεται μέσα σε αυτό. Να το καθαρίζει, να ανοίγει ζώνες προστασίας .
Να ενισχυθεί με προσωπικό και πόρους η αυτοδιοίκηση.
Μπορούν να γίνουν πολλά.
Η πολιτική προστασία και η Δασοπυρόσβεση πρέπει να μείνουν έξω από τις πολιτικές διαμάχες.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
