Η κοινωνία δεν είναι σε ύπνωση. Σηκώνεται από τον καναπέ όταν θεωρεί ότι αδικείται, όταν δεν πάει άλλο. Όταν δεν υπάρχει περίσσευμα ανοχής και αντοχής!
Του Χάρη Κυπριανίδη*
Η δυσαρέσκεια απέναντι στις εφαρμοζόμενες πολιτικές είναι πλέον εμφανής. Όλος ο ελληνικός λαός βρίσκεται στη δίνη μιας πρωτοφανούς κρίσης ακρίβειας η οποία όμως έχει διάρκεια. Μιας κρίσης άνευ προηγουμένου η οποία επιχειρείται να αντιμετωπιστεί με μπαλωματικές πολιτικές και με… κουπόνια, μέτρα προσωρινού χαρακτήρα, και δεν αντιμετωπίζεται στην ρίζα του προβλήματος. Δηλαδή, την πραγματική ενίσχυση του εισοδήματος κάθε οικογένειας και την αποτελεσματική πάταξη της αισχροκέρδειας, με ελέγχους της αγοράς και επιβολή υψηλών προστίμων που θα λειτουργήσουν αποτρεπτικά. Μέτρα σκληρά, αντί προστίμων που μοιάζουν «χάδια» και επιστολών.
Η ακρίβεια έσβησε κάθε ελπίδα που είχαμε πως τα πράγματα στο μέλλον θα πάνε καλύτερα σε σχέση με το παρελθόν. Τα άδεια πορτοφόλια, οι απλήρωτοι λογαριασμοί, οι «κομμένες» διακοπές είναι για εμάς η δική μας… «σταθερότητα» και «κανονικότητα» και ήρθαν ως διάδοχη κατάσταση της οικονομικής κρίσης και των μνημονίων, της πανδημικής κρίσης και της ενεργειακής κρίσης. Δεκαπέντε χρόνια κρίσεων είναι πολλά. Ο κόσμος της μισθωτής εργασίας δεν αντέχει άλλο. Διεκδικεί και απαιτεί ζωή με αξιοπρέπεια.
Η αύξηση των βασικών προϊόντων από το 2021 μέχρι και σήμερα ξεπερνά το 60%. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat η Ελλάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση αγοραστικής δύναμης ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ τελευταία είναι η Βουλγαρία. Το 50% των εργαζόμενων παρουσιάζει καθυστερήσεις στις πληρωμές των υποχρεώσεών του. Και κάθε μήνα αυτά τα χρέη αυξάνονται. Εδώ και χρόνια εμείς επιμένουμε πως χρειάζεται άλλο μείγμα πολιτικής, άλλα μέτρα που θα λειτουργήσουν ανακουφιστικά για την πλειοψηφία της κοινωνίας και όχι μόνο για τους λίγους και έχοντες.
Τα πάντα γύρω μας αυξάνονται: σούπερ μάρκετ, φαγητό, υποχρεώσεις, ενοίκια. Το μόνο που μένει στάσιμο είναι οι μισθοί μας.
Και μπορεί η κυβέρνηση να καυχιέται πως αύξησε τον κατώτατο μισθό και μάλιστα πολλές φορές κατά τη διάρκεια της θητείας της, ωστόσο λέει την μισή αλήθεια. Γιατί μπορεί να αυξήθηκαν λίγο οι μισθοί όταν το κύμα ακρίβειας γιγαντώνεται, μειώνεται και η αγοραστική αξία και η δυνατότητα των πολιτών.
Οι τιμές των ενοικίων έχουν ξεπεράσει κι εκείνες που θα μπορούσε να σκεφτεί ένας σεναριογράφος σε ταινία επιστημονικής φαντασίας. Η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα ανάμεσα στις 27 της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο κόστος στέγασης. Η θηλειά μερά με τη μέρα σφίγγει ακόμα περισσότερο και εκατομμύρια νοικοκυριά οδηγούνται σε αδιέξοδο. Σαραντάρηδες μένουν στο πατρικό σπίτι με τους γονείς τους, ζευγάρια διαθέτουν το μισό και πλέον του διαθέσιμου εισοδήματός του για να αποκτήσουν το δικό τους σπίτι και δεν τολμούν να κάνουν το επόμενο βήμα που είναι η απόκτηση της δικής τους οικογένειας.
Οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα θέλουμε να είμαστε μέρος της λύσης και όχι το πρόβλημα όπως κάποιοι σκόπιμα θέλουν να μας αντιμετωπίζουν. Διεκδικούμε το ρόλο του συνομιλητή και όχι του επαίτη. Διεκδικούμε το ρόλο που μας αξίζει και μας αναλογεί στο σύγχρονο ασφαλές εργασιακό περιβάλλον. Γι’ αυτό δίνουμε ξανά ραντεβού στους δρόμους στις 9 Απριλίου, στην 24ωρη πανελλαδική απεργία της ΓΣΕΕ.
Απαιτούμε πραγματικές αυξήσεις των μισθών μας μέσα από την επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, αίτημα που βρίσκεται στην προμετωπίδα των διεκδικήσεων του εργατικού κινήματος. Και τις απαιτούμε εδώ και τώρα.
- Ο Χάρης Κυπριανίδης είναι Προέδρος του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Θεσσαλονίκης
