, Τετάρτη
30 Νοεμβρίου 2022

Όταν αγνοούμε τον ελέφαντα και βγάζουμε ξίγκι από τη μύγα

Όταν όσα συμβαίνουν στο εσωτερικό ενός πανεπιστημιακού ιδρύματος απασχολούν το αστυνομικό ρεπορτάζ και όχι το εκπαιδευτικό, κάτι πάει πολύ στραβά. Όσα έρχονται στο φως μετά τα προχθεσινά επεισόδια στην Πολυτεχνειούπολη σοκάρουν. Προκαλούν δέος, εύλογη αγωνία στους φοιτητές και τον οικογενειακό τους περίγυρο και ένα αίσθημα οργής στη συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας, που ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης «ματώνει» για να περάσουν τα παιδιά της στο πανεπιστήμιο και κάνει ό,τι μπορεί για να διασφαλίσει σε αυτά τα εφόδια για μια καλή φοιτητική ζωή-διαβατήριο για μια καλύτερη επαγγελματική ζωή.

Είναι δυνατόν στην Ελλάδα του 2022, όταν τα ενοίκια έχουν φτάσει στον… Θεό και οι φοιτητές δεν μπορούν να βρουν μια γκαρσονιέρα για να σπουδάσουν, να υπάρχουν μέσα σε ένα πανεπιστήμιο «πρώην ξενώνες», όπως ακούω κατά κόρον από προχθές, οι οποίοι πλήρως εγκαταλελειμμένοι και ακατοίκητοι πλέον έχουν μετατραπεί σε ορμητήριο ληστών, εμπόρων ναρκωτικών και κακοποιών;

Ας το αφήσουμε στην άκρη όμως το θέμα των «πρώην ξενώνων», διότι θα επανέλθουμε σε αυτό, και ας μείνουμε στην ουσία της προχθεσινής υπόθεσης.

To δελτίο Τύπου της ΕΛΑΣ είναι πραγματικά ανατριχιαστικό. Τρεις -και όχι μία- συμμορίες εξαρθρώθηκαν στις φοιτητικές εστίες κατά τη διάρκεια εισόδου των αστυνομικών, παρουσία εισαγγελέα, όχι αυθαίρετα. Συνελήφθησαν 32 μέλη τους, οι οποίες έχουν διαπράξει -με ορμητήριο την Πολυτεχνειούπολη του Ζωγράφου- 29 ληστείες! Επίσης, εννέα εξ αυτών είχαν εμπλοκή σε 80 υποθέσεις διακίνησης ναρκωτικών, εκ των οποίων οι 28 συνέβησαν μέσα στον χώρο του πανεπιστημίου!

Δηλαδή, από την ελεύθερη διακίνηση ιδεών φτάσαμε στην ελεύθερη διακίνηση ναρκωτικών!

Υπάρχει άραγε κανείς εχέφρων πολίτης αυτής της χώρας που έχει αντίρρηση να διακινούνται ελεύθερα οι ιδέες στους πανεπιστημιακούς χώρους; Προφανώς όχι. Εκτός αν ανήκει σε θλιβερές μειοψηφίες που θεωρούν τη διαφορετική από τη δική τους άποψη μη αποδεκτή.

Από την άλλη, υπάρχει έστω και ένας πολίτης που δεν αισθάνεται δέος στη σκέψη ότι πάσης φύσεως ναρκωτικά διακινούνται ελεύθερα μέσα στα πανεπιστήμια; Δεν θλίβεται από τις συνεχείς δολιοφθορές σε κτίρια -ορισμένα εκ των οποίων ιστορικά- και την εικόνα πλήρους απαξίωσης που μεταδίδουν; Δεν σφίγγεται το στομάχι του όταν πληροφορείται ότι οι εν λόγω κακοποιοί του κοινού ποινικού δικαίου έκαναν μέχρι και face control στους φοιτητές, αποφασίζοντας ποιος θα περάσει την πύλη και ποιος όχι;

Δεν θέλω να το πιστέψω. Ακόμη και όσοι αντιτίθενται στην ύπαρξη πανεπιστημιακής αστυνομίας οφείλουν να αντιπαραβάλουν μια ρεαλιστική, εφαρμόσιμη και κυρίως αποτελεσματική λύση. Δεν το πράττουν όμως. Αρκούνται να διαδηλώνουν κατά της πρώτης, χωρίς να παίρνουν μια καθαρή θέση για τα φαινόμενα ανομίας που διαιωνίζονται με πρόσχημα το άσυλο των ιδρυμάτων.

Ακόμη και στο προχθεσινό γεγονός προσπάθησαν να βρουν ξίγκι στην αντιπολιτευτική μύγα. Ενοχλήθηκαν για την έφοδο της αστυνομίας αλλά και για το γεγονός ότι η αστυνομικός πυροβόλησε τον ληστή, ο οποίος είχε προλάβει να την τραυματίσει με κατσαβίδι. Δεν απάντησαν ωστόσο: Έκανε καλά η ΕΛΑΣ που εξάρθρωσε τρεις συμμορίες, υπεύθυνες για δεκάδες ληστείες και διακίνηση ναρκωτικών έξω αλλά και μέσα στα πανεπιστήμια; Να τους άφηνε να συνεχίσουν τη… θεάρεστη δράση τους ή να τους απηύθυνε πρόσκληση για τσάι σε ουδέτερο έδαφος;

Kαι εν πάση περιπτώσει, πώς είναι άραγε δυνατόν ουδείς να μην είχε αντιληφθεί το παραμικρό όσο χρόνο οι σεσημασμένοι κακοποιοί χρησιμοποιούσαν τις πρώην εστίες ως ορμητήριο για τις παρανομίες τους;

Σε όλο τον κόσμο, ευτυχώς και στη χώρα μας, τα πανεπιστημιακά ιδρύματα δεν είναι μόνο φυτώρια γνώσης. Είναι ζωντανές κοινότητες νέων ανθρώπων που διψούν για έρευνα, που αναζητούν το νέο, που συνδιαμορφώνουν αντιλήψεις για τον κόσμο, στον οποίο μόλις έχουν βγει ως ενήλικες.

Παρά τις αλλεπάλληλες οικονομικές περιπέτειες της χώρας, παρά τους κατά μέσο όρο χαμηλότερους μισθούς των πανεπιστημιακών, τα ιδρύματά μας καταφέρνουν όχι μόνο να φέρουν σε πέρας το καθήκον τους αλλά και να αποσπούν διακρίσεις, συγκρινόμενα με ξένα πανεπιστήμια-κολοσσούς. Και οι φοιτητές μας. Και αυτοί διαπρέπουν.

Αρκεί να μπορούν να ασκούν τον ρόλο τους. Απερίσπαστα. Σε ασφαλές περιβάλλον που διασφαλίζει τα βασικά: τη διεξαγωγή των μαθημάτων παράλληλα με τη ζωντάνια των φοιτητικών κινημάτων.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL