Το ταξίδι μου στη Λάρισα ξεκίνησε γύρω στις 12.30 τα ξημερώματα της Τρίτης. Η πληροφόρηση έγινε με δυσοίωνο τρόπο, μια και έκανε λόγο για μια υπόθεση που σκόρπισε θάνατο και βύθισε στο πένθος ολόκληρη τη χώρα. Οι νεκροί και οι τραυματίες, δεκάδες. Τα δύο τρένα συγκρούστηκαν και η ιστορία μιας από τις μεγαλύτερες εθνικές τραγωδίες γράφτηκε με μελανά γράμματα.
Του ΜΙΛΤΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΗ
Έπειτα από 4,5 ώρες, αφού πέρασα τη Λάρισα, βρέθηκα στο σημείο του δυστυχήματος. Επικρατούσε ένας πανικός. Άνθρωποι ζητούσαν βοήθεια. Έτρεχαν να σωθούν. Οι δύο αμαξοστοιχίες είχαν συγκρουστεί στην ίδια γραμμή. Αδιανόητο. «Δεν έχω συναντήσει ξανά κάτι τέτοιο στη ζωή μου. Υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι απανθρακωμένοι. Είναι δύσκολο και για εμάς», μου μετέφερε ένας διασώστης της ΕΜΑΚ. Οι αστυνομικοί είχαν αποκλείσει όλα τα σημεία και επέτρεπαν την πρόσβαση σε ένα χωράφι για να μπορέσουμε να καλύψουμε το ρεπορτάζ. Η μια σορός διαδεχόταν την άλλη. Ένας πατέρας φώναζε για βοήθεια. «Παιδί μου, πού είσαι;», ούρλιαζε μέσα στο σκοτάδι και η φωνή του έκοβε σαν μαχαίρι τη σιωπή που επικρατούσε, ενώ οι έρευνες των Αρχών ήταν σε εξέλιξη. Απάντησε δεν πήρε. Ούτε και εμείς. Η εικόνα θύμιζε βομβαρδισμένο τοπίο. Ένα σκηνικό πολέμου. Μια σύγκρουση τρένων που κατέστρεψε τα πρώτα βαγόνια και οι άνθρωποι εγκλωβίστηκαν.
«Ήταν σαν πόλεμος»
Ένας από αυτούς που κατάφεραν να γλιτώσουν μου περιέγραψε: «Η πόρτα μας άνοιξε με το ζόρι. Φοβηθήκαμε ότι θα γίνει έκρηξη και ότι θα εξαπλωθεί η φωτιά. Άλλοι έσπαγαν τα τζάμια από το βαγόνι για να βγούμε έξω. Βοηθήσαμε κάποιους ηλικιωμένους βγάζοντάς τους έξω. Ήταν σαν πόλεμος. Λες και μας χτύπησε κάτι και δεν το περιμέναμε. Πού να το περιμένεις αυτό που μας βρήκε». Ο ίδιος γλίτωσε τα χειρότερα μαζί με τη σύντροφό του. Άλλοι δεν τα κατάφεραν.
Οι διασώστες έβγαζαν απανθρακωμένους ανθρώπους και τους σκέπαζαν με σεντόνια. Οι συγγενείς τους από την άλλη τούς έψαχναν για ατελείωτες ώρες σε νοσοκομεία σε Λάρισα και Θεσσαλονίκη. Ένας πατέρας με πλησίασε και μου είπε: «Ψάχνω το παιδί μου και δεν μου απαντάει κανείς. Δεν μου λέει κανείς την αλήθεια». Όσο και αν προσπάθησα να τον βοηθήσω, δεν τα κατάφερα. Το όνομα του γιου του δεν ήταν ανάμεσα στα ονόματα της λίστας που ανακοινώθηκε από τα νοσοκομεία. Κάποιοι πήγαν στο μέρος όπου έγινε η τραγωδία για να ψάξουν για απαντήσεις ή να περιμένουν τα δυσάρεστα. Αυτό το πένθος που βρίσκει τους ανθρώπους ξαφνικά και δεν χωνεύεται με τίποτε.
Τα πρώτα λόγια του πρωθυπουργού
Στο σημείο άρχισαν να φτάνουν επικεφαλής των κομμάτων αλλά και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Η συγκίνησή του ήταν βαθιά και έκδηλη. Ο επικεφαλής της κυβέρνησης μας ενημέρωσε πως θα αναζητηθούν ευθύνες, εκφράζοντας παράλληλα τα συλλυπητήριά του στις οικογένειες των θυμάτων. Αντίστοιχα και ο υπουργός Μεταφορών Κώστας Καραμανλής βουρκωμένος εμφανίστηκε μπροστά μας δείχνοντας πως δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που συνέβη. Στη βάρδιά του. Είπε και εκείνος πως θα αναζητηθούν ευθύνες και έπειτα από λίγο παραιτήθηκε. Οι ευθύνες φυσικά δεν θα γυρίσουν πίσω τις ανθρώπινες ζωές. Στο ίδιο μέρος για να ενημερωθεί βρέθηκε και η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, η οποία αποχώρησε χωρίς να κάνει δηλώσεις.
Οι διασώστες που αντίκρισαν για ακόμη μια φορά σκληρές εικόνες επιχείρησαν μέχρι αργά το βράδυ προσπαθώντας να εντοπίσουν όλους τους νεκρούς πριν μετακινηθούν τα βαγόνια. Μέχρι αργά το βράδυ επιχειρούσαν με ελπίδα για ζωή 24 ώρες έπειτα από τη σφοδρή σύγκρουση των δύο τρένων, όμως αυτή είχε σβήσει για πάντα.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL





