13:47, Τρίτη
04 Οκτωβρίου 2022

Πώς να πετύχεις τον στόχο σου και να αλλάξεις τη ζωή σου!

Βασικό χαρακτηριστικό του άνδρα που διαπράττει γυναικοκτονία είναι η ανασφάλεια, σε συνδυασμό με την πολύ χαμηλή αυτοπεποίθηση και τα έντονα συμπλέγματα κατωτερότητας. Το οξύμωρο είναι ότι οι άνδρες αυτοί πολλές φορές παρουσιάζουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα: μια πλαστή εικόνα αυτοπεποίθησης, σιγουριάς και ασφάλειας.

Της ΙΦΙΓΕΝΕΙΑΣ ΘΕΟΧΑΡΙΔΗ *

Ένα δεύτερο χαρακτηριστικό των προσωπικοτήτων αυτών είναι η ανικανότητά τους να αγαπήσουν και να σχετιστούν με αμοιβαιότητα. Για να αγαπήσει κάποιος βαθιά, θα πρέπει να μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι το αντικείμενο αγάπης του υπάρχει ως ξεχωριστή οντότητα και όχι ως υποχείριο ή προέκταση του εαυτού του. Οι άνδρες αυτοί παρουσιάζονται αρχικά ως πολύ περιποιητικοί και φροντιστικοί. Είναι «πάντα εκεί», πρόθυμοι να ικανοποιήσουν όλες τις ανάγκες της συντρόφου
τους. Ωστόσο, αυτό είναι ψεύτικο. Η δοτικότητα του «κακοποιητικού άνδρα» δεν αντανακλά ένα πηγαίο και αυθεντικό αίσθημα αγάπης και ευγνωμοσύνης, αλλά είναι μια προσπάθεια να αποκομίσουν δευτερογενή οφέλη. Με άλλα λόγια, δίνουν όχι γιατί επιθυμούν να δώσουν, αλλά γιατί επιθυμούν να σαγηνεύσουν το αντικείμενο αγάπης.

Η εσωτερική ανασφάλεια, τα αισθήματα κατωτερότητας και η έλλειψη αυτοπεποίθησης του γυναικοκτόνου αντανακλούν τη «ναρκισσιστική του ευαλωτότητα». Ένα ναρκισσιστικά ευάλωτο άτομο νιώθει συνέχεια απειλή, ταπείνωση και φόβο. Νιώθει συνεχώς να βρίσκεται κάτω από απειλή και βιώνει έντονη ζήλια.

Η παθολογική ζήλια του άνδρα που οδηγείται σε γυναικοκτονία περνάει μέσα από πολλά στάδια. Συνήθως, ξεκινά με ήπιες εκδηλώσεις ζήλιας, αλλά γρήγορα κορυφώνεται σε άλλες, ιδιαίτερα καταπιεστικές μορφές ελέγχου (έλεγχος του τηλεφώνου, των μέσων
κοινωνικής δικτύωσης κ.λπ.).

Η ζήλια πάει χέρι χέρι με ένα άλλο ψυχικό χαρακτηριστικό, την παράνοια. Ως άλλος Οθέλλος, ο δράστης της γυναικοκτονίας συνήθως δημιουργεί μια πραγματικότητα στο μυαλό του την οποία αρχίζει να πιστεύει ακράδαντα. Προσπαθεί να κατασκευάσει ιστορίες στις οποίες η σύντροφός του τον βλάπτει ή τον απατά και ερμηνεύει τα πάντα προς αυτή την κατεύθυνση. Η παράνοιά του, ωστόσο, αντανακλά την εσωτερική του πραγματικότητα: μια πραγματικότητα γεμάτη από καταδιωκτικά συναισθήματα, απειλή και τρόμο. Σιγά σιγά η εσωτερική του πραγματικότητα διαδέχεται την εξωτερική και οι δύο αυτές πραγματικότητες γίνονται μία.

Λόγω της ναρκισσιστικής του ευαλωτότητας, ο άνδρας που διαπράττει γυναικοκτονία αδυνατεί να αντέξει τα συναισθήματά του και να μεταβολίσει τη ζήλια του και για αυτό τα εκδραματίζει: τα εκδηλώνει, δηλαδή, μέσα από τη συμπεριφορά του. Συνήθως αυτή η εκδραμάτιση ξεκινά με φωνές που σταδιακά κλιμακώνονται σε απόπειρες ξυλοδαρμού και σε ορισμένες περιπτώσεις σε φόνο. Νιώθει βαθύτατα ταπεινωμένος και εξευτελισμένος και η βία είναι ο μόνος τρόπος να αμυνθεί για τον εξευτελισμό τον οποίο υπέστη στον νου του. Μέσα από τη βία επαναφέρει τη ναρκισσιστική του ομοιόσταση.

Οι άνδρες που οδηγούνται σε μια τέτοια αποτρόπαιη πράξη είναι απόλυτα εξαρτημένοι από τις συντρόφους τους. Ο συζυγοκτόνος μισεί τη σύντροφό του ακριβώς επειδή τη χρειάζεται. Παράλληλα, μισεί εξίσου τον εαυτό του καθώς αντιλαμβάνεται ότι είναι βαθύτατα εξαρτημένος και παθολογικά προσκολλημένος πάνω της.

Στον παρονομαστή κάθε γυναικοκτονίας βρίσκεται η επιθυμία ολοκληρωτικής κατοχής και απόλυτου ελέγχου της γυναίκας.

* Ψυχολόγος, MSc Σχολική Ψυχολογία, MSc Διαταραχές Άγχους και Φοβίας

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL