Όσο περιμένουμε τις απαντήσεις της δικαιοσύνης στα «γιατί» -και παράλληλα εξελίσσονται το έργο των Αρχών και η δημοσιογραφική έρευνα που προσθέτουν δεδομένα για τα όσα προηγήθηκαν και όσα συνέβησαν τη μοιραία νύχτα- έχουμε υποχρέωση να δούμε και το «ποτέ ξανά».
Το οποίο απαιτεί παρεμβάσεις ευρύτερες του συστήματος τηλεδιοίκησης και των πρωτοκόλλων ασφαλείας. Και μας αφορά όλους: πολιτικούς, στελέχη οργανισμών και εταιρειών, δημόσιους λειτουργούς, συνδικαλιστές, εργαζόμενους, δημοσιογράφους και πολίτες. Με κάθε ιδιότητα, σε κάθε πιθανό συνδυασμό.
Κατήγοροι και κατηγορούμενοι δεν υπάρχουν. Όλοι οφείλουμε να απολογηθούμε και να λογοδοτήσουμε. Όλοι οφείλουμε να σκεφτούμε και να δράσουμε. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από τα βασικά. Από το περίφημο «σύστημα». Μέρος του οποίου είμαστε «και εμείς». Άλλος σε μικρότερο και άλλος σε μεγαλύτερο, είναι αλήθεια, «βαθμό». Άλλωστε, έχει διάφορες μορφές: σύστημα είναι το κράτος, σύστημα είναι οι πολιτικοί, σύστημα είναι το οικονομικό κατεστημένο, σύστημα είναι οι συντεχνίες κοκ. Σε κάθε περίπτωση το «σύστημα» οφείλει να υπηρετεί το Σύνταγμα, τον θεμέλιο λίθο της Πολιτείας μας.
Σύμφωνα με το Άρθρο 4 του Συντάγματος (Ισότητα των Ελλήνων): 1. Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. 2. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. (…) 5. Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους. Έχουμε στα αλήθεια ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις; Συνεισφέρουν όλοι στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις τους;
Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα είναι «όχι». Η απάντηση σε αυτά τα «γιατί» είναι γιατί έχουμε πολυνομία, γραφειοκρατία, αμέτρητες εξαιρέσεις και παραθυράκια, καβάτζες για βόλεμα, πελατειακές σχέσεις, ατιμωρησία και άλλες παθογένειες που αντιστρατεύονται και το πνεύμα και το γράμμα της συνταγματικής διάταξης.
Όλα αυτά τα προβλήματα σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να οδηγήσουν κανέναν στο συμπέρασμα ότι η δημοκρατία στην Ελλάδα δεν λειτουργεί. Μακριά από τη στήλη κάθε λογική ισοπέδωσης και απαξίωσης. Η δημοκρατία μας είναι ισχυρή. (Και αποτελεί στόχο εκείνων που ενισχύουν τα άκρα και την αμφισβήτηση για τους δικούς τους λόγους. Λόγοι οι οποίοι δεν είναι της παρούσης. Θα τους δούμε σε επόμενα άρθρα.) Αλλά να βλέπουμε τα πράγματα κατάματα.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι έχουμε δημόσιους υπαλλήλους, ιδιώτες, ελεύθερους επαγγελματίες κοκ. Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε πολλές διαφορετικές ρυθμίσεις για τον καθένα από αυτούς και αμέτρητες επιμέρους ρυθμίσεις για την καθεμία κατηγορία. Ρυθμίσεις που αντί να ενώνουν, διαχωρίζουν.
Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, η πρόταση της στήλης: Ενιαίο καθεστώς εργασίας, ασφάλισης και φορολόγησης για όλους τους Έλληνες -δημόσιους υπαλλήλους, ιδιωτικούς υπαλλήλους και ελεύθερους επαγγελματίες, εργοδότες και εργαζόμενους, υπαλλήλους και αυτοαπασχολούμενους. Απλό.
Ένα παράδειγμα για το φορολογικό: έσοδα και έξοδα για όλους. Τελεία. Από χιλιάδες σελίδες φορολογικής νομοθεσίας, πέντε λέξεις. Τελεία. Και επειδή συχνά ακούμε «αυτό δεν γίνεται», η απάντηση είναι μία: είδαμε πού φτάσαμε με αυτά που γίνονται. Τελεία.
Ας το δοκιμάσουμε λοιπόν.
«Ποτέ ξανά» στο «σύστημα» σημαίνει αλλαγή στο κράτος, στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα. Σημαίνει συνεχή εκπαίδευση, γνώση του αντικειμένου, αξιολόγηση ικανοτήτων και συνέπειας, τεστ νοημοσύνης, ψυχομετρικά, τήρηση των πρωτοκόλλων και της δεοντολογίας, σεβασμό στους κανόνες της διαφάνειας και του ανταγωνισμού, εφαρμογή των νόμων και του Συντάγματος.
«Ποτέ ξανά» σημαίνει ευθύνη. Όχι να κοιτάμε πώς θα βγάλουμε την ουρά μας απέξω. Να κάνουμε τα ρεπό μας και όποιον πάρει ο Χάρος!
«Ποτέ ξανά» σημαίνει συμμετοχή. Και όχι μόνο αποσπασματική και επιλεκτική εμπλοκή στις προκλήσεις της εποχής μας. Κυρίως μέσω των κινητών τηλεφώνων και των λεγόμενων κοινωνικών δικτύων.
«Ποτέ ξανά» σημαίνει συνέπεια λόγων και έργων. Όχι άλλα να λέμε και άλλα να πράττουμε.
«Ποτέ ξανά» σημαίνει να μην κάνουμε αυτά για τα οποία καταγγέλλουμε τους άλλους. Δεν είναι δυνατόν υπάλληλοι για άλλη δουλειά να προσλαμβάνονται και σε άλλη να βρίσκονται.
Το χθεσινό πρωτοσέλιδο της «Political» είναι συγκλονιστικό. Ο ΣΥΡΙΖΑ, που έκανε κριτική για υποστελέχωση της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων, απέσπασε στα γραφεία του δύο υπαλλήλους της! Αντί οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι να υπηρετούν στην ασφάλεια των σιδηροδρόμων υπηρετούν το κόμμα!
«Ποτέ ξανά» σημαίνει -αντί να κουνάμε το δάχτυλο- να σκύβουμε το κεφάλι και να στύβουμε το μυαλό! Για προτάσεις και λύσεις. Για να χτίζουμε και όχι να διαλύουμε.
«Ποτέ ξανά» σημαίνει να νιώθουμε. Γιατί είδαμε καλλιτέχνες να βγάζουν φωτογραφίες στη μεγάλη πορεία διαμαρτυρίας για την τραγωδία στα Τέμπη και να κάνουν… χαρούλες! Γιατί είδαμε να καταστρέφουν οι περίφημοι γνωστοί-άγνωστοι -για μία ακόμη φορά- το μνημείο θυμάτων της Μαρφίν.
«Κάποιοι παριστάνουν ότι τιμούν τους νεκρούς των Τεμπών βανδαλίζοντας ένα μνημείο για άλλους νεκρούς. Και να μην ξεχνάμε ότι για αυτό το έγκλημα δεν τιμωρήθηκε ποτέ κανείς. Ποιος ξέρει, ίσως το βανδάλισαν οι ίδιοι οι δολοφόνοι που κυκλοφορούν ακόμη ελεύθεροι», σημείωσε η δημοσιογράφος Κατερίνα Παναγοπούλου.
«Ποτέ ξανά» σημαίνει σεβασμό στην άποψη του άλλου.
Γιατί είδαμε οπαδούς να ανεβάζουν υβριστικά πανό για τον Άρη Πορτοσάλτε. Τους απάντησε ο καλός φίλος και συνάδελφος Ρενάτο Λέκκα: «Για το πανό στο ΣΕΦ για τον @ArisPortosalte τι να πρωτοπεί κανείς; Η απόλυτη ντροπή! * Ευθέως απειλητικό * Ομοφοβικό * Σεξιστικό * Αναπαράγει την κουλτούρα του βιασμού * Χυδαίο. Αυτονόητη η καταδίκη. Βαδίζουμε σε δύσκολα μονοπάτια».
«Δύσκολα μονοπάτια», λέει ο Ρενάτο και έχει δίκιο.
Αγαπητοί αναγνώστες, ιδιαίτερα οι νέοι, προσοχή! Κυκλοφορούν τηλεοπτικοί Ιαβέρηδες (χωρίς την πίστη στον νόμο του «πραγματικού» ήρωα), Κλουζώ της πλάκας, λύκοι με προβιά αρνιού, εκτελεστές του διαδικτύου, κομματικά πιστόλια, χούλιγκαν εκτός γηπέδων, μπαχαλάκηδες, έμποροι του πόνου, μοιραίοι και άβουλοι διασκεδαστές με αλλότριες σκοπιμότητες, επενδυτές του μίσους και του διχασμού, λαϊκιστές και φασίστες.
Αν τους δείτε, λάβετε τα μέτρα σας.
Το «ποτέ ξανά» πρέπει να έχει θετικό πρόσημο.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
