Η δικηγόρος, που παρίσταται και ως Πολιτική Αγωγή στην δίκη, Σοφία – Αγγελική Χαμηλοθώρη κατέθεσε στο Τριμελές πλημμελειοδικείο ότι ο αδελφός της Παναγιώτης Χαμηλοθώρης εγκλωβίστηκε με το αυτοκίνητό του και κάηκε, καθώς εκεί που κατηύθυναν οι αστυνομικοί τον κόσμο, προς το Κόκκινο Λιμανάκι, οι άνθρωποι έβρισκαν «την φωτιά μπροστά τους».
Η δικηγόρος περίγραψε την αγωνιώδη αναζήτηση της οικογένειας για τον αδελφό της, ο οποίος λίγο πριν χαθεί στις φλόγες είχε στείλει στην σύντροφό του μια φωτογραφία με τον μποτιλιαρισμένο δρόμο μπροστά του. Η φωτογραφία αυτή ήταν καθοριστική για τον εντοπισμό του θύματος, η σορός του οποίου βρέθηκε λίγα μέτρα μακριά από το όχημα, καθώς ο Παναγιώτης Χαμηλοθώρης προσπαθούσε να περπατήσει προς την θάλασσα.
Η μάρτυρας έκανε λόγο για πλήρη αδιαφορία κάθε αρμόδιου. «Έκαστος ένας είχε ευθύνη για αυτό που συνέβη» είπε χαρακτηριστικά, αναφέροντας πως ούτε οι δημοτικοί δρόμοι είχαν καθαριστεί, ούτε η περιφέρεια κινητοποιήθηκε να δώσει εντολή εκκένωσης, αφού η φωτιά είχε επεκταθεί σε δύο δήμους. «Αν είχε διαταχθεί έγκαιρα εκκένωση θα είχε σωθεί κόσμος» είπε και τόνισε πως ούτε η Αστυνομία και η Πυροσβεστική έδρασαν σωστά αφού κατηύθυναν τους πολίτες, στέλνοντας την ροή των οχημάτων μέσα στο Μάτι. «Κανείς δεν ενημέρωσε, από το ραδιόφωνο, από τα ΜΜΕ πώς πρέπει να κινηθούν οι πολίτες.. Εκείνη την μέρα υπήρξε πλήρης αδιαφορία», κατέθεσε η κ. Χαμηλοθώρη.
Σύμφωνα με την μάρτυρα ο αδελφός της εκείνο το απόγευμα επέστρεφε από την εργασία του στο Μαρούσι, στο σπίτι του στη Νέα Μάκρη. Ενώ συνήθως επέλεγε την διαδρομή από Διόνυσο, λόγω της φωτιάς που είχε ξεκινήσει, απέφυγε την διαδρομή αυτή και επέλεξε να πάει από την Μαραθώνος «γιατί σκέφθηκε ότι θα είναι ασφαλέστερη η διαδρομή εντός του αστικού ιστού».
Η μάρτυρας τόνισε πως «Ο αδελφός μου πήγε σε αυτή τη διαδρομή γιατί του υποδείχθηκε να πάει. Δεν υπήρχε απολύτως καμία ενημέρωση για το που ήταν η φωτιά….Δεν ενημερώθηκαν ποτέ οι άνθρωποι για το πότε πέρασε η φωτιά στη Μαραθώνος. Δεν υπήρχε κανένας συντονισμός…. Θα μπορούσαν να τους είχαν πει να πάνε στο λιμάνι της Ραφήνας, αλλά σε όλους έλεγαν να πάνε στο Κόκκινο Λιμανάκι. Στο Μάτι φάνηκε ότι υπήρχε τεράστια συγκέντρωση αυτοκινήτων. Οι άνθρωποι δεν γνώριζαν τι συμβαίνει εκεί και πήγαιναν προς τα εκεί. Όλους τους έστειλαν από μέσα».
Όπως κατέθεσε η δικηγόρος και η ίδια εκείνη την ημέρα έζησε τον εφιάλτη πηγαίνοντας από το δικηγορικό της γραφείο στον Μαραθώνα για να πάει στο σπίτι της στο Ντράφι. «Διαπίστωσα ότι υπήρχαν έντονοι καπνοί. Δεν φαινόταν κανένα πτητικό ή εναέριο μέσο. Προσπάθησα να επικοινωνήσω με τον σύζυγό μου να ρωτήσω τι γίνεται, αλλά υπήρχε πρόβλημα με τα τηλέφωνα».
Η μάρτυρας είπε πως δεν μπορούσε καν να επικοινωνήσει με τον αδερφό της και «άρχισαν να με ζώνουν τα φίδια». Πήγε με τον σύζυγό της στο λιμάνι της Ραφήνας. «Μείναμε πολλές ώρες στο λιμάνι. Όσο περνούσε η ώρα και δεν επικοινωνούσε ο Παναγιώτης αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε τι έχει συμβεί. Είμαστε στο λιμενικό μαζί με την κυρία Φύτρου (σ.σ. την γυναίκα που έχασε στη φωτιά τον σύζυγο και τα δύο της παιδιά), που εκείνη την ώρα πληροφορήθηκε τον θάνατο της κόρης της».
