Στη σιδηροδρομική αγορά της Maeklong, το τρένο περνά κυριολεκτικά μέσα από την καθημερινότητα των ανθρώπων. Λίγο πριν φτάσει, οι πωλητές μαζεύουν τις τέντες, μετακινούν τα εμπορεύματά τους και ελευθερώνουν τις ράγες. Μόλις απομακρυνθεί, όλα επιστρέφουν στη θέση τους. Η αγορά συνεχίζεται, οι πελάτες διαλέγουν προϊόντα και εμείς, οι επισκέπτες, μένουμε για λίγο με το κινητό στο χέρι, προσπαθώντας να χωρέσουμε την εμπειρία σε μια εικόνα.
Στο επαγγελματικό μου ταξίδι στην Ταϊλάνδη, αυτή ήταν μία από τις στιγμές που με έκαναν να σταθώ περισσότερο. Για εμάς, ένα εντυπωσιακό θέαμα. Για εκείνους, ο τρόπος με τον οποίο βγάζουν το μεροκάματό τους.
Ανάμεσα σε πάγκους με φρούτα, μυρωδιές και φωνές, παρατηρούσα την εξοικείωσή τους με έναν χώρο που στα δικά μας μάτια μοιάζει τόσο ασυνήθιστος. Πίσω από κάθε πάγκο υπάρχει ένας άνθρωπος, μια μικρή επιχείρηση, ένα νοικοκυριό. Και πίσω από κάθε ταξιδιωτική φωτογραφία, μια ζωή που συνεχίζεται όταν ο επισκέπτης φύγει.
Η εμπειρία αρχίζει από τους ανθρώπους
Ως επιχειρηματίας, βρίσκω ενδιαφέρον στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το εμπόριο σε διαφορετικούς τόπους. Πώς παρουσιάζεται ένα προϊόν, πώς προσεγγίζεται ο πελάτης, πώς μια καθημερινή συναλλαγή γίνεται μέρος της ταξιδιωτικής εμπειρίας. Στη Maeklong, εκείνο που κρατώ είναι η αμεσότητα. Περπατάς μέσα στην αγορά και συμμετέχεις για λίγο στον ρυθμό της.
Η σκέψη επιστρέφει αυθόρμητα στη Σιθωνία. Στους παραγωγούς, στους επαγγελματίες, στους ανθρώπους της φιλοξενίας. Σε όλους εκείνους που δίνουν πρόσωπο στον τόπο μας. Ο επισκέπτης μπορεί να έρθει για τη θάλασσα, αλλά θα θυμάται και μια κουβέντα, μια γεύση, έναν άνθρωπο που τον έκανε να νιώσει ευπρόσδεκτος.
Στην Πατάγια, το ξύλο αφηγείται ιστορίες
Στο Ιερό της Αλήθειας, το Sanctuary of Truth, δίπλα στη θάλασσα της Πατάγια, το βλέμμα ανεβαίνει πρώτα στις περίτεχνες κορυφές. Ύστερα αρχίζει να αναζητά τις λεπτομέρειες: τις σκαλιστές μορφές, τις παραστάσεις, τη δουλειά που κρύβεται σε κάθε επιφάνεια.
Στέκεσαι μπροστά του και σκέφτεσαι τα χέρια που έδωσαν μορφή στο ξύλο. Την υπομονή και τη γνώση που χρειάζονται για να δημιουργηθεί κάτι τέτοιο. Η παραδοσιακή τέχνη αποκτά εκεί μια παρουσία που μπορείς να πλησιάσεις, να παρατηρήσεις, να θαυμασεις.
Μαζί με τη Μαρίνα κρατήσαμε από αυτή την επίσκεψη και μια προσωπική ανάμνηση. Γιατί οι τόποι συνδέονται μέσα μας με τους ανθρώπους που έχουμε δίπλα μας όταν τους γνωρίζουμε.
Μια κινηματογραφική βραδιά πάνω από την Μπανγκόκ
Στο lebua at State Tower, γνωστό και από τις σκηνές του «Hangover 2», το σκηνικό άλλαξε. Ο χρυσός θόλος, το φωτισμένο ποτάμι και η απέραντη θέα της Μπανγκόκ έδωσαν στη βραδιά κάτι κινηματογραφικό.
Από εκεί ψηλά, η πόλη απλωνόταν μπροστά μας γεμάτη φώτα. Έπειτα από τόσες εικόνες και διαδρομές, υπήρχε χρόνος απλώς να σταθούμε και να χαρούμε τη στιγμή. Μια αγκαλιά με τη Μαρίνα, με ολόκληρη την πόλη στο βάθος. Από εκείνες τις στιγμές που, αργότερα, κοιτάζοντας τη φωτογραφία, θυμάσαι ακριβώς πώς ένιωθες.
Όσα παίρνουν τον δρόμο της επιστροφής
Αυτό μου προσφέρουν τα ταξίδια: παραστάσεις, συναντήσεις και ερωτήματα που συνεχίζουν να με απασχολούν όταν επιστρέφω.
Ως υποψήφιος δήμαρχος Σιθωνίας, σκέφτομαι πώς μπορούμε να αναδείξουμε περισσότερο τη δική μας ταυτότητα. Πώς θα συνδέσουμε καλύτερα τα τοπικά προϊόντα, τον πολιτισμό και τη φιλοξενία. Πώς θα δώσουμε χώρο στους ανθρώπους που κρατούν ζωντανή την οικονομία μας.
Η ευθύνη μου στον τομέα Περιβάλλοντος της ΝΔ Χαλκιδικής κρατά σταθερά τη σκέψη μου και κάτι ακόμη: οι ακτές, τα δάση και το τοπίο μας χρειάζονται φροντίδα που να συμβαδίζει με κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια.
Στην ίδια διάθεση εξωστρέφειας εντάσσονται οι σχεδιαζόμενες επιχειρηματικές επαφές στο Κατάρ και τη Νοτιοανατολική Ασία. Οι γνωριμίες αποκτούν αξία μέσα από τη συνέχεια και τις συνεργασίες που μπορούν να προκύψουν.
Επιστρέφοντας, θέλω να κρατήσω αυτή την περιέργεια ζωντανή. Να βλέπω και τον δικό μας τόπο με πιο προσεκτικό βλέμμα. Γιατί μερικές φορές χρειάζεται να ταξιδέψεις μακριά για να προσέξεις καλύτερα όσα βρίσκονται δίπλα σου.
