Μια εφ όλης της ύλης συνέντευξη στην εκπομπή «Πάμε Δανάη» και τον Άρη Καβατζίκη έδωσε η Μαρία Κίτσου.
«Συντονίστηκα και βρήκα το κέντρο μου, διάβασα και ταξίδεψα. Ταξίδεψα στην Ισπανία, μου αρέσει η σύνδεση των Ισπανών με το πάθος, τον πόθο, το θάνατο, είναι μια χώρα γεμάτη ένστικτα. Δυστυχώς δεν είδα καθόλου τηλεόραση, ήθελα να αποτοξινωθώ. Έβγαλα από πάνω μου μεγάλο ψυχικό φορτίο και φρόντισα τον εαυτό μου. Δούλευα από τις 6:30 το πρωί μέχρι τα μεσάνυχτα, στη συνέχεια διάβαζα και κοιμόμουν 3-4 ώρες την ημέρα», είπε αρχικά η Μαρία Κίτσου.
Η Μαρία Κίτσου αναφέρθηκε στη συνέχεια και στην ασθένεια του κορονοϊού που πέρασε δύο φορές «dεν μπορώ να καταλάβω τι τρώω, δεν μυρίζω τα λουλούδια. Αν πάρει φωτιά το σπίτι μου θα το πάρω χαμπάρι από τον καπνό, δεν θα το μυρίσω. Το τηλέφωνο μου χτυπούσε για δουλείες αλλά ήμουν αποφασισμένη να μην κάνω τίποτε, δεν με δελέασε κάτι, ρωτούσα από περιέργεια περί τίνος πρόκειται. Στην περσινή περιοδεία της Ηλέκτρας ο παραγωγός μας, Μάρκος Τάγαρης, μου πρότεινε να κάνουμε Μήδεια που είναι η αγαπημένη μου τραγωδία. Πρότεινα να φέρουμε απ’ την Κύπρο τη σκηνοθέτη, Λέα Μαλένη, που έχει τρομερή μέθοδο, είναι διαβασμένη, ξέρει τι θέλει, πάμε το κείμενο λέξη-λέξη.Η Μήδεια είναι μια γυναίκα – τρόπαιο, όχημα εξουσίας, είναι πρόσφυγας, ξένη, προδομένη, πιστεύει ακράδαντα στους δεσμούς. Κάθε ιερή έδρα της Μήδειας έχει τσαλαπατηθεί με τον πιο άδικο και άτιμο τρόπο. Ο Ιάσωνας, ως ορθολογιστής, θεωρεί τα παιδιά αντικείμενα. Για τη Μήδεια τα παιδιά είναι η φυσική προέκταση της, όταν τα σκοτώνει είναι σα να σκοτώνει τον εαυτό της, ακρωτηριάζει το μητρικό της ένστικτο. Θυσιάζοντας τα παιδιά της, η Μήδεια είναι σα να αυτοκτονεί και να επιστρέφει στην περιοχή του μύθου».
«Μπορεί να κάνω και τηλεόραση, αλλά στο δεύτερο μισό της επόμενης σεζόν. Για μένα ο έρωτας παίζει τον πρώτο ρόλο, αλλά και η δουλειά το ίδιο. Δεν ξέρω αν θα άφηνα μια δουλειά που πιστεύω και λατρεύω για τον έρωτα. Ο έρωτας πάντα με ανέβαζε, με έβγαζε από τα σκοτάδια μου. Μπορεί και να μην έχω φροντίσει την προσωπική μου ζωή όσο τη δουλειά. Με άφησα εκτεθειμένη και απροστάτευτη, αλλά αποφάσισα να μην εξαντλώ τον εαυτό μου, να μην φτάνω στα όρια μου, θα λέω τα όχι μου, θα με προστατεύω».
«Έκανα και παλαιοτέρα ψυχοθεραπεία αλλά την εγκατέλειψα λόγω έλλειψης χρόνου και παραμέλησης του εαυτού μου. Έχοντας χρόνο, μιλήσαμε πολύ ειλικρινά με τη μητέρα μου, είπαμε πράγματα που πονούσαν, τα δεχτήκαμε, ζητήσαμε συγγνώμες ήταν μεγάλη ευλογία. Πέρσι κόντεψα να χάσω τη μητέρα μου, ήταν πολύ σοβαρά και οριακά με την υγεία της και αυτό με συγκλόνισε, έκανα ό,τι περνούσε από το χέρι μου για να γίνει καλά. Η μητέρα μου δεν έχει ακόμη επανέλθει πλήρως, έχει διάφορα θέματα υγείας. Αλλά και μόνο στη σκέψη ότι θα μπορούσα να τη χάσω είχα τρελαθεί. Μου έτυχαν όλα μαζί, γυρίσματα, πρόβες, μπήκε η μητέρα μου στο νοσοκομείο, έτρεχα για όλα, γέμισε το σώμα μου με ψωρίαση, την έχω ως αυτόνομο από παιδί. Έκανα ειδικές ενέσεις για την ψωρίαση και έχω καθαρίσει, είναι θέμα ψυχοσωματικό από το άγχος και τη στενοχώρια».
