Μία γιατρός αναγκάζεται να εγκαταλείψει το Χαλέπι μαζί με την κόρη της,
όταν μία βόμβα διαλύει το σπίτι τους και σκοτώνει την υπόλοιπη οικογένειά τους.
Ένας στρατιώτης γίνεται φυγάς παλεύοντας με τη συνείδησή του. Ένας ποιητής αναζητά νέα πατρίδα για την οικογένειά του. Εμπνευσμένη από 14 εκατομμύρια αληθινές ιστορίες εκτοπισμένων από τη Συρία, η ταινία «I Was A Stranger», μία αμερικανική παραγωγή με τη συμμετοχή διεθνούς φήμης ηθοποιών και ελληνικό «χρώμα», προβάλλεται από αύριο στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες.
Δεκάδες πρόσφυγες συναντώνται μια νύχτα στη Μεσόγειο, όταν επιχειρούν να περάσουν με φουσκωτή βάρκα από τα τουρκικά στα ελληνικά παράλια διακινδυνεύοντας τη ζωή τους. Αυτήν τη νύχτα, η επιβίωση είναι αβέβαιη και η ανθρωπιά αποκαλύπτεται στην πιο ωμή μορφή της.
Τη συγκινητική και βαθιά ανθρώπινη ιστορία για τα αίτια πίσω από τον ξεριζωμό, αλλά και τα όρια που ξεπερνά κανείς όταν προσπαθεί να προστατέψει αυτούς που αγαπά, σκηνοθετεί ο Αμερικανός σεναριογράφος, σκηνοθέτης, παραγωγός περισσότερων από 30 ταινιών και ακτιβιστής Μπραντ Άντερσεν.
Τον Έλληνα κυβερνήτη του Λιμενικού, ο οποίος προσπαθεί να σώσει τους πρόσφυγες σε κίνδυνο, υποδύεται ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης. Η ιστορία του είναι εμπνευσμένη από τον λιμενικό Κυριάκο Παπαδόπουλο από τη Λέσβο, που μαζί με το πλήρωμά του διέσωσε χιλιάδες ανθρώπους και τιμήθηκε για το έργο του από την Προεδρία της Δημοκρατίας. Τον συγκυβερνήτη υποδύεται ο Θάνος Τοκάκης.
Την πιο αμφιλεγόμενη μορφή της ταινίας, έναν στυγνό διακινητή που την ίδια ώρα είναι ένας πολύ τρυφερός πατέρας για τον γιο του, ενσαρκώνει ο διεθνούς φήμης ηθοποιός Ομάρ Σι.
Πρωταγωνιστούν, επίσης, οι Αγγελική Παπούλια, Γιασμίν Αλ Μάσρι και Γιαχία Μαχαΐνι. Στην ταινία συμμετέχουν και Σύροι ηθοποιοί που έχουν βιώσει οι ίδιοι το δύσκολο ταξίδι στο Αιγαίο.
Την ταινία έχει θέσει υπό την αιγίδα της η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Προλογίζοντας την ταινία κατά τη χθεσινή αβάν πρεμιέρ στην Αθήνα, η Λάουρα Λο Κάστρο, αντιπρόσωπος του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα, τόνισε ότι «είναι μία ταινία που δείχνει τις πολλαπλές όψεις μιας πραγματικότητας με την οποία ερχόμαστε αντιμέτωποι και στην οποία κινδυνεύουμε να γίνουμε ανάλγητοι». Επίσης, συμπλήρωσε ότι «η ταινία δεν θέλει να γιορτάσει τον χειρισμό του προσφυγικού ζητήματος από την Ελλάδα στα σύνορά της, όπου σίγουρα υπήρξαν και συνεχίζουν να υπάρχουν σκοτεινές και ανησυχητικές στιγμές, αλλά θέλει να αναδείξει στιγμές αυτοθυσίας, γενναιότητας και ανθρωπιάς. Αυτήν τη γενναιότητα και ανθρωπιά θέλουμε να γιορτάσουμε και να προωθήσουμε, προβάλλοντας αυτήν την ταινία. Αυτές μπορούν να εμπνεύσουν ακόμα περισσότερη γενναιότητα και ανθρωπιά».
Ο Μπραντ Άντερσεν, σε βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, επεσήμανε ότι «δεν θα μπορούσα να κάνω αυτήν την ταινία χωρίς τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη. Εκτός από το ότι έγινε μετά την ταινία ένας από τους καλύτερους φίλους μου, είναι, επίσης, ένας θησαυρός για την καλλιτεχνική κοινότητα». Ακόμη, δήλωσε «ευγνώμων για τον ρόλο που διαδραμάτισαν οι Έλληνες πολίτες στην υποστήριξη προσφύγων κατά τη διάρκεια αυτών των πρώτων χρόνων που εγκατέλειπαν τη Συρία. Την είδα, συμμετείχα σ’ αυτήν και βοήθησα με τα ίδια μου τα χέρια. Αγαπώ την Ελλάδα και νιώθω σαν να είναι το σπίτι μου μακριά από το σπίτι μου».
«Ο λόγος που ήθελα να πω αυτήν την ιστορία», συνέχισε ο σκηνοθέτης, «είναι για να δείξω ότι ο πυρήνας μας δεν είναι τόσο διαφορετικός. Άσχετα από πού ερχόμαστε, πώς μοιάζουμε, όλοι νιώθουμε το ίδιο. Νιώθουμε φόβο, θέλουμε ασφάλεια, αισθανόμαστε αγάπη. Και αυτό το ένιωσα όπου και αν έχω βρεθεί στον κόσμο. Αυτά είναι τα πράγματα που μας κάνουν ανθρώπους και αυτά είναι που αγαπώ στο να είμαι άνθρωπος».
Περιγράφοντας τον χαρακτήρα που υποδύεται στην ταινία, ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης υπογράμμισε: «Εδώ δεν υπάρχει ιδεολογία, απόψεις, χρώματα, δεν υπάρχει τίποτα. Από τη μια είναι ο άνθρωπος και από την άλλη ο θάνατος, και εσύ είσαι στη μέση. Είσαι ανάμεσα στον θάνατο και στον άνθρωπο, δεν υπάρχει κάτι άλλο». Καταθέτοντας την προσωπική άποψή του, ο κ. Μαρκουλάκης σημείωσε πως «είναι πάρα πολύ δύσκολα προβλήματα το προσφυγικό και το μεταναστευτικό, καμία άποψη σε ένα τόσο πολύπλοκο ζήτημα δεν μπορεί να δώσει απάντηση». Όμως, υπενθύμισε ότι «σε κάθε ερώτηση, η απάντηση είναι ο άνθρωπος. Τώρα πώς, με ποιες πολιτικές, με ποιες συνθήκες δεν τη γνωρίζω την απάντηση και η ταινία σοφά δεν ασχολείται με αυτό, αλλά δεν θέλει να μετακινήσει τη γνώμη κανενός, θέλει όμως ίσως να θερμάνει το βλέμμα και αν θερμανθεί το βλέμμα τότε τα θέματα μπορούν να επιλυθούν κάπως καλύτερα».
Η ταινία «I Was A Stranger» έχει κερδίσει πάνω από 50 βραβεία σε κορυφαία φεστιβάλ, συμπεριλαμβανομένου του Amnesty International Film Prize στο Φεστιβάλ του Βερολίνου.
