Οι επιστήμονες έχουν βρει στοιχεία που αποδεικνύουν ότι τα μέταλλα στον πυθμένα των ωκεανών μπορεί να είναι σε θέση να παράγουν οξυγόνο.
Σχεδόν το ήμισυ του οξυγόνου που αναπνέει η ανθρωπότητα, προέρχεται από τους ωκεανούς στη Γη. Μέχρι τώρα, γνωρίζαμε ότι μόνο οργανισμοί όπως φυτά ή φύκια ήταν ικανά να παράγουν οξυγόνο, μέσω της φωτοσύνθεσης. Πλέον, όμως, οι επιστήμονες έχουν βρει στοιχεία που αποδεικνύουν ότι τα μέταλλα που απαντώνται φυσικά στον πυθμένα των ωκεανών μπορεί να είναι σε θέση να παράγουν οξυγόνο, ανατρέποντας όσα γνωρίζαμε μέχρι πρότινος. Αυτή η ανακάλυψη, θα μπορούσε να αλλάξει την κατανόησή μας για την προέλευση της ζωής στη Γη, τονίζουν οι ερευνητές.
Συγκεκριμένα, μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Geoscience, διαπίστωσε ότι οι μάζες από ορυκτά όπως το μαγγάνιο και ο σίδηρος, που χρησιμοποιούνται συχνά για την κατασκευή μπαταριών, μπορούν να παράγουν οξυγόνο ακόμη και στο απόλυτο σκοτάδι. Κανονικά, οι οργανισμοί αυτοί χρειάζονται φως για να παράγουν οξυγόνο, αλλά οι ερευνητές πιστεύουν ότι η ηλεκτροχημική δραστηριότητα που παράγεται από αυτές τις μάζες (ονομάζονται πολυμεταλλικοί όζοι), μπορεί να εξάγει οξυγόνο από το νερό. Οι μάζες σχηματίστηκαν κατά τη διάρκεια εκατομμυρίων ετών και μπορεί να έχουν περίπου το μέγεθος μιας πατάτας.
Ο επικεφαλής της έρευνας, καθηγητής Άντριου Σουίτμαν από τη Σκωτσέζικη Εταιρεία Θαλάσσιας Επιστήμης, τόνισε πως είδε πρώτη φορά αυτό το φαινόμενο το 2013 – όταν μια τεράστια ποσότητα οξυγόνου παραγόταν στον βυθό, σε συνθήκες απόλυτου σκότους. «Τότε, απλώς το αγνόησα γιατί είχα διδαχθεί πως οξυγόνο παράγεται μόνο μέσω φωτοσύνθεσης. Τελικά, συνειδητοποίησα πως για χρόνια αγνοούσα την πιθανώς τεράστια αυτή ανακάλυψη». Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η ανακάλυψη έγινε στη ζώνη Κλάριον-Κλίπερτον μία επιφάνεια που εκτείνεται μεταξύ Χαβάης και Μεξικού.
Όσα γνωρίζουμε για αυτά τα οζίδια
Αρχικά, τα συγκεκριμένα οζίδια σχηματίζονται όταν τα μέταλλα που βρίσκονται στο νερό διαλυμένα, συσσωρεύονται με θραύσματα ή συντρίμμια. Αυτή η διαδικασία, διαρκεί εκατομμύρια χρόνια. Τα οζίδια αυτά, περιέχουν μέταλλα όπως το λίθιο, το κοβάλτιο και ο χαλκός και οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι είναι σε θέση να παράγουν οξυγόνο ακριβώς επειδή λειτουργούν σαν μπαταρίες.
«Αν βάλετε μια μπαταρία στο θαλασσινό νερό, αρχίζει να φουσκώνει», τόνισε ο καθηγητής Σουίτμαν, συνεχίζοντας: «Αυτό συμβαίνει επειδή το ηλεκτρικό ρεύμα διασπά στην πραγματικότητα το θαλασσινό νερό σε οξυγόνο και υδρογόνο. Πιστεύουμε ότι αυτό συμβαίνει με αυτά τα οζίδια στη φυσική τους κατάσταση».
Αν και η μελέτη άνοιξε έναν νέο «δρόμο» για τη διατήρηση της ζωής κάτω από τον ωκεανό, πολλά ερωτήματα παραμένουν, δήλωσε άλλος ερευνητής. «Απλώς δεν γνωρίζουμε πόσο “σκοτεινό οξυγόνο” μπορεί να δημιουργηθεί μέσω αυτής της διαδικασίας, πώς επηρεάζει τους πολυμεταλλικούς κονδύλους ή ποιες ποσότητες κονδύλων απαιτούνται για να καταστεί δυνατή η παραγωγή οξυγόνου».
πηγή travel.gr
