Ένας χρόνος συμπληρώνεται από τον θάνατο του Βασίλη Καρρά.
Την παραμονή των Χριστουγέννων του 2023, ο αγαπημένος τραγουδιστής ενώ νοσηλευόταν στο Διαβαλκανικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, όντας προσβεβλημένος από κορονοϊό και αντιμετωπίζοντας καρκίνο του πνεύμονα «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών.
Ο αδερφός του Βασίλη Καρρά, Δαμιανός Κεσογλίδης, μίλησε στο «Buongiorno» του Mega. «Αισθάνομαι στεναχώρια, δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε τον χαμό του αδερφού μου. Είμαι συγκινημένος. Είναι σαν χθες», δήλωσε.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ο προεστός του Κοκκινοχωρίου, Χρήστος Διαμαντίδης, ανέφερε: «Είναι μια μέρα δύσκολη για μας. Ήταν το Α και το Ω μας. έχει φτιάξει όλο το χωριό μας».
Οι απαγωγές
Ο Βασίλης Καρράς είχε σοκάρει τους πάντες όταν αποκάλυψε πως κατά το παρελθόν είχε πέσει θύμα απαγωγής όχι μία, αλλά τρεις φορές. Οι απαγωγές έγιναν στη Θεσσαλονίκη και λίγο έλειψε να χάσει τη ζωή του περιγράφοντας πώς κατάφερε να ξεφύγει από τους απαγωγείς του.
Έχω ζήσει πολύ καλά πράγματα, κακά, ταλαιπωρία, δόξα. Πράγματα που δεν περίμενα να ζήσω. Έζησα δυο απαγωγές. Φοβήθηκα. Καθόλου δεν προσέχω. Ο ίδιος είμαι. Δεν έχω πειράξει ποτέ άνθρωπο στη ζωή μου οπότε γιατί να στεναχωριέμαι;”, δήλωσε παλαιότερα.
Τα είχε βάλει και με τα θηρία της φύσης και βρήκε νικητής,: “Επτά φορές πήρε το ποτάμι το σπίτι μου στη Σταυρούπολη, δεν έχουν μείνει ούτε παιδικές φωτογραφίες να θυμάμαι, τα είχε πάρει επτά φορές ψυγεία, κουζίνες…”.
Η μάχη με τον καρκίνο και το τέλος
«Και λίγο πριν τελειώσουμε τούτο το βιβλίο, ήρθαν τα κακά μαντάτα για την υγεία του. Τον είδα μετά τις επεμβάσεις αρκετά αδυνατισμένο, αλλά αποφασισμένο για ζωή και χαρούμενο που όλα είχαν πάει καλά», γράφει ο συγγραέας.
«Το πρώτο πράγμα που μου είπε ήταν: “Θάνο, πρέπει να μιλήσουμε στο βιβλίο για τον καρκίνο και την περιπέτεια της υγείας μου. Ο κόσμος πρέπει να ξέρει τα πάντα για μένα και πρέπει πάνω απ’ όλα να μάθει να παλεύει για τα πάντα, ακόμα και για τον καρκίνο”. Αυτό είναι το μεγαλείο του ανθρώπου Καρρά. Τίποτα κρυφό από τον κόσμο που τον αγάπησε και τον αποθέωσε, ως σπουδαίο λαϊκό τραγουδιστή!
Η τελευταία φορά που τον συνάντησα ήταν τη Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου του 2023, μια μέρα πριν μπει πάλι στην εντατική. Πήγα στο σπίτι του. Με έβαλε να του διαβάσω τη βιογραφία του μπροστά στη γυναίκα του, τον Στράτο και τον ξάδελφό του, τον Γιώργο.
Έβλεπα στα μάτια του, καθώς του διάβαζα το βιβλίο, μια μεγάλη ικανοποίηση από αυτά που άκουγε για πολλοστή φορά. Ρούφαγε κάθε λέξη και κάθε εικόνα με θρησκευτική κατάνυξη. Ήξερα όμως, πως πόναγε πολύ αλλά δεν ήθελε με τίποτα να φανεί ο πόνος του. Πολλές φορές απέφευγα να τον κοιτώ στα μάτια. Είχε μια απόκοσμη, πέρα από το ανθρώπινο, όψη, γεμάτη αγάπη και καλοσύνη.
Ήθελε να τον θυμόμαστε όλοι έτσι: χαμογελαστό, περήφανο και θαρραλέο.
Φεύγοντας, με φώναξε κοντά του και μου είπε: “Θανούλη, θέλω να με αγαπάς και να με σκέφτεσαι”».
Πηγή: Newsit.gr
