Μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε στο «Πάμε Δανάη!» ο Αντώνης Καφετζόπουλος και στον Αλέξη Μίχα.
Αναλυτικά όσα είπε:
«Η σειρά “3ος όροφος” θα παίζει 9:30 το βράδυ, είναι μικρή και έχει κέφι. Υπάρχουν δουλείες που δεν έχω κάνει με κέφι και βγήκαν μέτριες έως κακές», είπε αρχικά.
Ενθυμούμενος τις πρώτες του μέρες στην Αθήνα, ερχόμενος με την οικογένειά του από την Κωνσταντινούπολη, ανέφερε: «Όταν ήρθα από την Κωνσταντινούπολη στην Αθήνα οι γονείς μου είχαν πολύ άγχος, κυρίως για τα οικονομικά μου. Εγώ φρόντισα να προσαρμοστώ γρήγορα. Στο θεατρικό μου ντεμπούτο υπήρχαν ηθοποιοί πιο αγχωμένοι από έμενα στο θίασο, ένας από αυτούς ήταν ο Παπαμιχαήλ».
Μιλώντας για τα πολιτικά τεκταινόμενα στη χώρα, σημείωσε ότι «η Ελλάδα αυτή την εποχή είναι διχασμένη. Η αρχηγία του Στέφανου Κασσελάκη είναι κωμωδία προς το παρόν και θα περάσει στη φάση του δράματος».
Τη δεκαετία του ’80 ο Αντώνης Καφετζόπουλος υποδύθηκε στην ταινία «Παραγγελιά» τον Δήμο, τον αδερφό του Νίκου Κοεμτζή, τον οποίο συνάντησε μόλις βγήκε από τη φυλακή.
«Ο Νίκος Κοεμτζής ήταν ένας άνθρωπος τσακισμένος από 30 χρονιά στη φυλακή. Μου είπε πράγματα ανατριχιαστικά που δεν Θέλω να τα επαναλάβω», αποκάλυψε.
«Σε όλες τις σύγχρονες κοινωνίες υπάρχει “δολοφονία χαρακτήρων”, κυρίως στην ελληνική», πρόσθεσε ο ηθοποιός.
«Μία μέρα κατάλαβα ότι δεν είμαι αυτός που ήμουν»
Ο ίδιος παραδέχτηκε στη συνέχεια ότι «τη σειρά “Δίψα” δεν την έκανα πολύ κέφι, άλλα ήταν επιτυχία. Δεν βλέπω επαναλήψεις άλλα ούτε την πρώτη προβολή στις δουλείες μου. Έκανα μόνο μία εξαίρεση με τον “3ο όροφο” για να δω το φορμάτ, επειδή ήταν αρχικά 15 λεπτά».
«Τώρα η ΕΡΤ έπαθε “εγκεφαλικό” και βάζουν δίπλα επεισόδια, δεν μου αρέσει καθόλου αυτό, η ιδέα ήταν ότι θα κάναμε 15 λεπτά την ήμερα και βάζουν το ένα μετά το άλλο. Μου απάντησαν με τρόπο που μαρτυρά ιατρικό πρόβλημα, εγκεφαλικό. Ένα παράδειγμα διάρκειας στο χώρο είμαι εγώ. Στα 73 μου εξακολουθώ ό,τι κάνω να το κάνω με έναν τρόπο που δεν μπορείς να τον πεις αδιάφορο», συμπλήρωσε.
Ο Αντώνης Καφετζόπουλος αναφέρθηκε επίσης στη βοήθεια που χρειάστηκε να ζητήσει από ειδικό και στη μάχη του με την κατάθλιψη: «Μία μέρα κατάλαβα ότι δεν είμαι αυτός που ήμουν, έπρεπε να ζητήσω τη βοήθεια κάποιου ειδικού. Ήμουν μια περίπτωση αντιμετωπίσιμη. Δεν είχα ποτέ την διάθεση να κάνω κακό στον εαυτό μου, πολλοί άνθρωποι όμως με κλινική κατάθλιψή έχουν τέτοια τάση. Με τα χρόνια έκοψα και τα φάρμακα και τώρα είμαι καλά», εξομολογήθηκε.
