Σε μια εξομολόγηση προχώρησε η Νικολέττα Ράλλη στην εκπομπή “Μαμά-δες” και στη Τζένη Θεωνά, όπου μίλησε για την δύσκολη για την ίδια περίοδο μετά τον ερχομό του πρώτου της παιδιού στον κόσμο.
“Νομίζω πως το χειρότερο κομμάτι είναι η γέννα, το μαιευτήριο. Παιδιά, τι να σας πω; Μιλάμε για μια περίοδο που, εκτός του ότι επιτρεπόταν μόνο ένα άτομο, ήταν άγρια και μετά, που επίσης δεν ξέραμε τι είναι αυτό και που θα καταλήξει (σ.σ. κορονοϊός), δεν ήρθε και κανένας στο σπίτι για να δει το παιδί. Κανένας, τίποτα, ούτε βοήθεια επαγγελματική ούτε βοήθεια οικογενειακή. Τίποτα. Μετά το μαιευτήριο δεν πήγα στο σπίτι μου, δεν μπορούσα” εξομολογήθηκε, αρχικά, η όμορφη ηθοποιός και παρουσιάστρια.
“Είχα στήσει το παιδικό δωμάτιο στο δικό μου σπίτι με την προοπτική να καθίσουμε τον πρώτο καιρό εκεί γιατί έμενε δίπλα η μαμά μου. Έφυγα μετά από τέσσερις μαύρες νύκτες στο μαιευτήριο… Δεν ξέρω τι ήταν!
Τότε δεν πιστεύεις ούτε ότι φταίνε οι ορμόνες ούτε τίποτα, δεν ξέρεις τίποτα. Στα καλά καθούμενα, εντελώς ξαφνικά, εκεί που ξέρω και είμαι σίγουρη ότι είμαι μια γυναίκα που πιάνει την πέτρα και τη στύβει και δεν μασάει πουθενά, ένιωσα ότι σβήνω, χάνομαι, Θεέ μου βοήθεια! Δεν σταμάταγα να κλαίω! Όχι γιατί γέννησα, “γιατί Θεέ μου;”. Χωρίς λογική, χωρίς τίποτα. Δεν υπήρχε λογική. Δεν ήθελα να πάω στο σπίτι και φοβόμουν πάρα πολύ”.
“Πήγα σε ψυχίατρο, πήρα και φάρμακα γιατί, με το που έφυγα από το μαιευτήριο, μου έφυγε. Μου ξαναήρθε όμως αυτή μαυρίλα σε κάποια περίοδο περίπου μετά από έναν μήνα, μπορεί και δύο, με έπιανε κάτι μετά τις τρεις το μεσημέρι” συμπλήρωσε, ακόμα, η Νικολέτα Ράλλη στην ψυχαγωγική εκπομπή της Τζένης Θεωνά στη δημόσια τηλεόραση.
