Η Κάτια Δανδουλάκη ήταν καλεσμένη σήμερα 26/11 στην εκπομπή της ΕΡΤ και μίλησε για όλους και για όλα. Μεταξύ άλλων, η αγαπημένη ηθοποιός αναφέρθηκε και στο πώς θα ήθελε να έρθει το τέλος της.
Δανδουλάκη: «Δεν γίνεται να είμαι ελκυστική ως γυναίκα στην ηλικία μου»
«Έχω την απόλυτη αίσθηση της ηλικίας μου και της γελοιότητας του να κάνεις ότι είσαι νεότερος» είπε η ηθοποιός.
Δανδουλάκη: Στη γιορτή μου ήμουν κλειδωμένη στο δωμάτιο και χαλάρωνα
Αποκάλυψε, μάλιστα, πώς πέρασε την ονομαστική της εορτή. «Έκανα κάτι στη γιορτή μου, ήμουν στο σπίτι, κλειδωμένη στο δωμάτιο, και έκανα την απόλυτη χαλάρωση. Ηρεμία, μάλλον αυτό είναι ηρεμία γιατί έχει ανέβει το έργο πια και έχω χαλαρώσει.(….) Μου έχει λείψει πολύ ο ύπνος, αλλά γενικά, πιστέψτε με παιδιά, μπορώ να ζήσω με λιγότερο ύπνο σε όλη μου τη ζωή. Το έκανα αυτό με τα γυρίσματα, αλλά έχω πολύ μεγάλο άγχος ώσπου να ανέβει το έργο και να ακούσω την πρώτη ανάσα του κοινού ότι αυτό στέκει».
Η γνωστή ηθοποιός τόνισε την αγάπη της για το αστυνομικό, λέγοντας: «Το αγαπούσα πάντα. Από την πρώτη στιγμή που έκανα αστυνομικό, και το πρώτο μου νομίζω ήταν της Αγκάθα Κρίστι. Και πριν από αυτό είχα κάνει ένα με αστυνομική πλοκή, αλλά της Αγκάθα Κρίστι ήταν ο μάρτυρας κατηγορίας που έπιασα και από κει και πέρα το ένα έφερνε το άλλο».
Με ανοιχτό το στόμα Νάνσυ και Θανάσης με την αποκάλυψη της Κ. Δανδουλάκη: «Το όνειρο της ζωής μου είναι…»
Όσον αφορά το θέατρο, η κυρία Δανδουλάκη είπε χαρακτηριστικά πως «το θέατρο είναι πιο πολύ σπίτι μου από το σπίτι μου», ενώ μιμήθηκε τους βαριεστημένους θεατές της πρώτης σειράς.
Παράλληλα, εξήγησε το «σύνδρομο της μαθήτριας» που έχει και την αγάπη της για τα λούτρινα: «Νομίζω με έσωσε, παιδιά, αυτό με έσωσε. Το ότι έχω μέσα μου το σύνδρομο της μαθήτριας (…) Στο καμαρίνι μου έχω τα κουκλάκια μου. Δεν θα το πιστέψετε».
Επίσης, αναφέρθηκε στον Μάριο Πλωρίτη και είπε πως κάθε φορά που ανεβάζει μία παράσταση του «μιλά» και τόνισε: «Με τον Μάριο Πλωρίτη έζησα 32 χρόνια απόλυτης ευτυχίας».
Ταυτόχρονα, για τη δίκη στην υπόθεση #metoo είπε: «Υπερασπίστηκα το δίκαιο του καταπιεσμένου».
Τέλος, για το θέατρο δήλωσε: «Δεν θέλω να σταματήσω να παίζω και δεν θα σταματήσω να παίζω. Όταν φύγω από τη ζωή τότε θα είναι το τέλος. Θέλω να πεθάνω τραγουδώντας ή κλαίγοντας πάνω στη σκηνή».
iefimerida
