Και ενώ ο χρόνος μετρά αντίστροφα για το δικαστήριο του Απριλίου 2025 της γνωστής υπόθεσης των υδρομέτρων, ο δήμος Σιθωνίας διατηρεί εκτός υπηρεσίας την αποπεμφθείσα υπόδικη διευθύντρια τεχνικής υπηρεσίας με το μέτρο της δυνητικής αργίας.
Ένα μέτρο που δρα προστατευτικά υπέρ της υπηρεσίας, στη συγκεκριμένη περίπτωση υπέρ του Δήμου Σιθωνίας. Με το μέτρο αυτό, ο υπόδικος υπάλληλος απομακρύνεται για δυο χρόνια από την υπηρεσία, εκτός κι αν μέσα σε αυτό το διάστημα η υπόθεσή του τελεσιδικήσει. Μετά το πέρας της διετίας και εφόσον η υπόθεσή του δεν τελεσιδικήσει, ο υπάλληλος επανέρχεται στα καθήκοντά του.
Ποια όμως καθήκοντα; Στα ίδια καθήκοντα, όπου διέπραξε το αδίκημα κακουργηματικού βαθμού και μάλιστα οικονομικού περιεχομένου; Σίγουρα όχι. Και εδώ είναι το ζουμί της υπόθεσης.
Γιατί ως γνωστόν, στην ελληνική δικαστική πραγματικότητα, μια μεγάλη υπόθεση σαν και αυτή των υδρομέτρων, δεν τελεσιδικεί από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά αφού περάσουν αρκετά χρόνια.
Έτσι και στην περίπτωσή μας, η αποπεμφθείσα υπόδικη διευθύντρια, ως να συμπληρώσει τη διετία της προσωρινής αργίας, το πολύ πολύ να έχει περάσει από το πρωτόδικο δικαστήριο που ίσως να είναι της νέας ημερομηνίας που έχει οριστεί, δηλαδή στις 28 Απριλίου 2025. Και ο νέος δήμαρχος σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να την ξαναβάλει στην θέση της διευθύντριας της τεχνικής υπηρεσίας, διότι είναι υποχρεωμένος να προστατέψει τον εαυτό του αλλά και τον ίδιο τον δήμο.
Η μόνη περίπτωση που θα ήταν δυνατή η επάνοδός της είναι η αθώωσή της από το τριμελές εφετείο κακουργημάτων, εφόσον καταφέρει να αποκρούσει επιτυχώς στην δικαστική αίθουσα τα πορίσματα καταπέλτες τριών ανεξάρτητων αρχών οι οποίες την εκθέτουν με στοιχεία ανεπανόρθωτα!
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA
