Μερικές φορές, κάθομαι μόνος μου στο γραφείο. Προσπαθώ να αποκωδικοποιήσω τις πληροφορίες που «εισπράττω», χρόνια τώρα, με όσα γράφονται. Και δίνω ιδιαίτερη βάση στο timing.
Επειδή λοιπόν μου αρέσει να συνθέτω «παζλ», έχω καταλάβει πολλά με το πέρασμα του χρόνου. Και, ναι, το ομολογώ, βράζω μέσα μου όταν διαβάζω «προφητείες», διανθισμένες με… φάλτσους «κοντούς ψαλμούς αλληλούια» ιδιαίτερα από τους… συγγενείς (που χρησιμοποιούνται) από τα Χανιά.
Εντάξει, δεν θα συμφωνήσω με τον Επιμενίδη, τον πιο φημισμένο σοφό της αρχαίας Κρήτης, που έλεγε ότι οι «Κρήτες αεί ψεύσται, κακά θηρία, γαστέρες αργαί» (σ.σ.: οι Κρήτες είναι πάντα ψεύτες, είναι άγρια θηρία και λαίμαργοι), αλλά για τον συγκεκριμένο ΚΟΝΤΟ ΕΚΔΟΤΗ συνώνυμο της ρετσίνας Κουρτάκη ταιριάζει ΓΑΝΤΙ αυτή η φράση.
Και όχι τίποτα άλλο, ο «κοντός ψαλμός αλληλούια» έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια και πλέον φανατισμένος από τη δική του δημοσιογραφική (λέμε τώρα) θολούρα, φαντάζεται διάφορα με θείες (όχι από το Σικάγο) και χαμογελάει, θεωρώντας ότι περνάει «γραμμή». Κούνια (κοντή) που τον κούναγε!
Τις τελευταίες εβδομάδες, προσπαθεί εναγωνίως να δημιουργήσει fake ειδήσεις, πρωτότυπα σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Κρίμα, ρε γαμώτο, μόλις προχθές έχασε μέσα από τα χέρια του το Όσκαρ σεναρίου, που τελικά δόθηκε στον Αμερικανό Σον Μπέικερ για την ταινία «Anora».
Αλλά δεν το βάζει κάτω. Προσπαθεί για το «αγαλματίδιο» χρόνια τώρα!
Μας ενημερώνει τακτικά για την περιφερειακή πηγή που έχει στο Μέγαρο Μαξίμου, η οποία τον πληροφορεί για το τι λέγεται, ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει… Μόνο που αυτή την περιφερειακή πηγή την ξέρει όλη η κυβέρνηση…
Θεωρεί, ή για την ακρίβεια φαντάζεται ότι κάποια στελέχη που του έκλεισαν την πόρτα μια και καλή -καθώς πήραν χαμπάρι τις «εργολαβίες» του- πρέπει να φύγουν με το ζόρι από το Μαξίμου και το κάνει πετώντας στον λασπωμένο του ανεμιστήρα «ειδήσεις» περί… ευθυνών, πχ, για τις συγκοινωνίες.
Ο φαντασμένος «εργολάβος» (παντός τύπου) ψευδών προφητειών αρέσκεται επίσης να στήνει «ιστορίες» και να τις… διαψεύδει ο ίδιος λίγες ημέρες μετά! Πολλές φορές, το έχει κάνει και την ίδια ημέρα! Τώρα τελευταία άρχισε να ονειρεύεται «δίπορτα». Στο δικό του σενάριο έβαλε το δικό του τέλος, έτσι, μωρέ, για να μείνει η «λάσπη»…
Καλά, δεν λέω για τον ήδη φαγωμένο (γιατί τόση εμμονή;), όπως τον θεωρεί ο ίδιος, υπουργό που διαφημίζει καθημερινά για να πάει με το ρεύμα τη πλατείας των αγανακτισμένων. Μέχρι και κόμματα που θα δημιουργηθούν μέσα από «οξυγόνο» ονειρεύεται!
Κρίμα, πραγματικά κρίμα, που δεν πολιτεύτηκε, αν και θα μπορούσε να κάνει… χαρούμενους τους πάντες. Είναι σίγουρο πως θα του το λέει και η «θεία» συνεχώς, πόσο λάθος έκανε…
Πλέον το έχει πάει σε άλλο επίπεδο. Έχει μπει για τα καλά στο κοστούμι του πρωθυπουργού που κάνει… ανασχηματισμούς, φαντάζεται βουνά, θεωρεί ότι έχει αόρατες… πηγές και γράφει «δράκους» όταν στη λαιμαργία του βλέπει «λεφτά», πολλά λεφτά…
Μάλλον, από ότι καταλαβαίνω, και εκείνος θα κάθεται στο γραφείο του, όχι ήρεμος, πίνοντας την αγαπημένη του ρετσίνα 500ml. Και όταν η φαντασία ολοκληρώνεται, θα πιάνει το πληκτρολόγιο…
Πώς το έχει πει η Αμερικανίδα συγγραφέας Σούζαν Σόνταγκ; «Ζηλεύω τους παρανοϊκούς. Έχουν πραγματικά την εντύπωση ότι οι άλλοι άνθρωποι τους δίνουν σημασία».
Από τη στήλη Politically Incorrect της ηλεκτρονικής εφημερίδας Political
