, Δευτέρα
28 Νοεμβρίου 2022

Πολύγυρος: Μια πραγματική ιστορία με φανταστικό πρωταγωνιστή έναν ηλικιωμένο 75 ετών

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ: Στα τέλη των 70s ένας νεαρός – τότε – πτυχιούχος της Νομικής σε ένα … κεφαλοχώρι της Χαλκιδικής κάθεται με δυο φίλους του σε ένα καφενείο κάνοντας σχέδια για το μέλλον τους. Ο ένας τους λέει ότι θέλει να φύγει για την Θεσσαλονίκη για να κάνει καριέρα στο δημόσιο. Ο άλλος ότι σκοπεύει να μείνει γιατί ο πατέρας του έχει πολλές ελιές. Ο τρίτος πρωταγωνιστής της ιστορίας μας λέει: «Εγώ θα μείνω στο χωριό, γιατί θέλω κάποια στιγμή να διοικήσω τον τόπο μου».

O νεαρός δικηγόρος λοιπόν, από μικρός ήθελε από να αποκτήσει εξουσία και είχε δύο πάθη: Τις … γυναίκες και τα χρήματα! Ήξερε ότι αυτά τα δυο μπορούσε να κερδίσει μόνο με την εξουσία…

Άρχισε λοιπόν να «στρατολογεί» ανθρώπους για να τον βοηθήσουν λέγοντάς τους ότι είναι «ο άνθρωπος που μπορεί να αλλάξει την μοίρα αυτού του τόπου». Με το ίδιο «παραμύθι» του καταφέρνει να εκλεγεί μια φορά δημοτικός σύμβουλος, στη συνέχεια η εξέλιξη δεν ήταν αυτή που περίμενε κι έμεινε κάποια χρόνια εκτός δημοτικής σκηνής. Παρ’ όλα αυτά, δεν τα παράτησε και για αρκετά χρόνια συνέχισε να το … παλεύει σπίτι, σπίτι, πόρτα – πόρτα λέγοντάς στους συντοπίτες του ότι ο τόπος θα πάει μπροστά μόνο αν αναλάβει ο ίδιος… Πέρασαν κάποια χρόνια και οι συντοπίτες του αποφάσισαν, επιτέλους, να του δώσουν την ευκαιρία για να διοικήσει τον τόπο τους. Έτσι στις αρχές της δεκαετίας του 1990 τον ανακηρύσσουν δήμαρχο στο κεφαλοχώρι, βραδιά μεγάλη για τον φιλόδοξο δικηγόρο!

Γλέντια και πανηγύρια έλεγε στους δικούς του «ο στόχος μου επιτεύχθηκε, θα μείνω για πολλά χρόνια δήμαρχος και μετά θέλω να διοικήσω όλη την Χαλκιδική». Όντως κατάφερε κι έμεινε δήμαρχος στο χωριό του για δώδεκα χρόνια και μέσα σ’ αυτό το διάστημα πέτυχε να δικτυωθεί πολιτικά με καλές γνωριμίες και είχε αρχίσει να βάζει σε εφαρμογή το μεγαλο του σχέδιο να διοικήσει όλη τη Χαλκιδική. Έβλεπε μπροστά ο νεαρός δικηγόρος ότι η Χαλκιδική θα γίνει πολύ γρήγορα το θέρετρο των Θεσσαλονικέων, ότι η γη θα πάρει πολύ μεγάλη αξια τα επόμενα χρόνια. Όπως κι έγινε! Πίστευε λοιπόν, ότι αν κατάφερνε να εκλεγεί στο ανώτερο όργανο πάνω από τους δήμους, θα μπορεί στη συνέχεια να έχει τον πρώτο λόγο σε ότι γίνεται… Το κατόρθωσε και αυτό μετά από δυο προσπάθειες και εξελέγη στο ανώτατο διοικητικό όργανο, σε μια περίοδο που η Χαλκιδική είχε τεράστια τουριστική και οικιστική ανάπτυξη, μεγάλες εργολαβικές εταιρίες δημοσίων έργων δούλευαν νυχθημερόν σε έργα υποδομής, καινούργια ξενοδοχεία και πολυτελείς βίλες ξεφύτρωναν το ένα πίσω από το άλλο, σε σημείο που να αναρωτιέσαι αν η Χαλκιδική είναι ένα τεράστιο εργοτάξιο.

Για να γίνονται όλα αυτά απρόσκοπτα, βεβαίως, έπρεπε όλοι αυτοί να παίρνουν την ευλογία του μεγάλου διοικητή και των υπολοίπων αρχών της Χαλκιδικής που ίδιος είχε καταφέρει να ελέγχει. Έτσι λοιπόν, «Γιάννης κερνούσε, Γιάννης έπινε…». Και το όνειρο του έγινε πραγματικότητα: Κατάφερε με την εξουσία να αποκτήσει χρήματα και να δελεάζει τις γυναίκες…

Η συνέχεια στο επόμενο τεύχος της εφημερίδας…

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA